Uzasadnienie
W dniu 29 sierpnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Wojewody wpłynęła skarga A.D. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] sierpnia 2005 r, znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Gminy J. z dnia [...] czerwca 2005r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J. w części obejmującej miejscowość J. - w tekście uchwały w zakresie: § 9 ust. 2 pkt 12 w całości, § 5 ust. 2 pkt 1, § 7 ust. 12 pkt 1, § 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 10, § 17 ust. 3, § 32 pkt 2 - w części dotyczącej symbolu "MU2" oraz na rysunku planu i w legendzie w zakresie obszaru oznaczonego symbolem "MU2" - w całości.
Powyższa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r, nr 153, poz. 1270), gdyż wniesiona została przez podmiot nie mający legitymacji procesowej w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Przepis ten jednak ma charakter generalny i stosuje się go jedynie w takim zakresie, w jakim legitymacja skargowa nie została odmiennie określona w przepisach szczególnych. Takim przepisem o charakterze szczególnym jest art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. Z 2001 r, nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), wedle którego do złożenia skargi na rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone.
W świetle kategorycznej dyspozycji tego artykułu nie jest więc dopuszczalne, aby skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze mógł wnieść skutecznie inny podmiot niż gmina albo związek międzygminny (tak: Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, praca zbiorowa pod red. P. Chmielnickiego, Warszawa 2004, str. 571; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 1994 r., SA/Ł 703/94, ONSA 1995, nr 2, poz.73).
Brak legitymacji skargowej w sytuacji, gdy podmiot wnoszący skargę nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. Z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) stanowi podstawę do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, (por.: M. Jaśkowska, M. Mastemak, E. Ochendowski, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, str. 84-85, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 276).
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r, nr 153, poz. 1270), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy.