Uzasadnienie
postanowienia z dnia 11 grudnia 2012 r.
Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
W myśl natomiast art. 86 § 1 w/w ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu; postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym..
W przedmiotowej sprawie pismem nadanym w dniu 3 lipca 2012 r. skarżący – M. J. i K. J. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 31 maja 2012 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia 23 lutego 2012 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Na rozprawie w dniu 25 października tut. Sąd wydał wyrok o sygn. akt II SA/Kr 1137/12, którym oddalił skargę M. J. i K. J. na decyzję WINB w K. z dnia 31 maja 2012 r.
Pismem nadanym w dniu 12 listopada 2012 r. skarżąca M. J. złożyła do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia w/w wyroku. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że powodem niezłożenia wniosku w ustawowym terminie 7 dni był fakt pomylenia adresu tut. Sądu spowodowany zasłyszaną audycją w radiu na temat Insurekcji Kościuszkowskiej w miejscowości Racławice. Zamiast prawidłowej nazwy ulicy "Rakowicka" skarżąca napisała na kopercie "Racławicka".
Sąd biorąc pod uwagę powyższe stwierdził, że pomyłka w adresowaniu nie stanowi przyczyny usprawiedliwiającej uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca powinna dochować należytej staranności podczas adresowania, a okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie usprawiedliwiają zaistniałego błędu, a co za tym idzie nie dają podstaw do uznania, że błędne zaadresowanie przesyłki było przez skarżącą niezawinione.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 85 w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a. oraz art.141 § 2 i 3 p.p.s.a.