Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 sierpnia 2008 r. przyznane zostało uczestnikowi postępowania M. B. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2008 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla strony skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata J. P., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. [...].
Działając na zasadzie art. 253 zdanie drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Okręgowa Rada Adwokacka w W., w dniu 1 kwietnia 2009 r. wyznaczyła w miejsce adwokata J. P., do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie, w sprawie do sygn. akt II OSK 1916/08, adwokata M. S..
W dniu 28 maja 2009 r. odbyła się przed Naczelnym, Sądem Administracyjnym w Warszawie rozprawa, w której w charakterze pełnomocnika z urzędu M. B. wziął udział adwokat M. S.. Podczas rozprawy został złożony do protokołu stosowny wniosek w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 maja 2009 r. uchylił zaskarżony wyroki przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Nie orzekł o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu na zasadzie prawa pomocy, gdyż takowe jest przyznawane przez wojewódzkie sądy administracyjne w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-2612 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z treścią § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wniosek pełnomocnika skarżącego- adwokata M. S. nie zawiera takiego oświadczenia, zatem podlega oddaleniu jako nieuzasadniony. Nie można bowiem uznać za takie oświadczenie wniosku złożonego do protokołu rozprawy "o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego", nadawanie zaś z urzędu odmiennej treści, czy znaczenia składanym pismom jest niedopuszczalne.
Brak jest podstaw do wezwania kwalifikowanego pełnomocnika do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem dyspozycja tego artykułu odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 października 2005 roku sygn. akt II FZ 625/05, niezłożenie przez pełnomocnika oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma. Zdaniem NSA oświadczenie nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ww ustawy.
Oświadczenie, będące nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, a zatem zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust.1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 z póź. zm.)
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zmianami).