Uzasadnienie
Decyzją z dnia 25 kwietnia 2003 r ([...]) Wojewoda [...] utrzymał w mocy orzeczenie Starosty [...] z dnia [...].02.2002 r ([...] w sprawie odmowy T. S. prawa do zasiłku przedemerytalnego.
W uzasadnieniu decyzji przedstawiony został ustalony przez organy i zasadniczo niesporny stan faktyczny, z którego wynika, że T. S. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w dniu [...].05.2002 r i uznał status bezrobotnego z prawem do zasiłku od [...].05.2002 r. W dniu [...].02.2003 r złożył wniosek o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego. Rozpatrując ten wniosek organy za udokumentowany przyjęły okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat 8 miesięcy i 16 dni oraz w tym 26 lat 7 miesięcy i 26 dni pracy w warunkach szczególnych.
Jednakże powołując się na przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r Nr 6 poz. 65), przyjęto iż zgodnie z tym przepisem prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r Nr 6 poz. 56 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do [...].12.2001 r. przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia [...] stycznia 2002 r spełnili warunki do ich nabycia.
W myśl art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w brzmieniu jw.) zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku poprzedzającego okres uprawniający do zasiłku wynoszący w przypadku mężczyzn 35 lat lub 30 lat w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Tymczasem T. S. do dnia [...].04.2002 r (od [...].09.1975 r) pozostawał w stosunku pracy, a tym samym do dnia [...].01.2002 r (czyli daty określonej w ustawie nowelizującej) nie był bezrobotny, zatem nie zarejestrował się i nie spełniał warunków art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
W skardze na wyżej opisaną decyzję Wojewody [...] wniesionej przez T. S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący domagał się uwzględnienia jego sytuacji osobistej. W grudniu 2001 r uległ wypadkowi przy pracy. Przebywał na zwolnieniu i dopiero w momencie powrotu do pracy otrzymał wypowiedzenie z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Z tego powodu nie mógł wcześniej zarejestrować się co jego zdaniem powinno mieć znaczenie przy badaniu uprawnień do dochodzonego przez skarżącego zasiłek przedemerytalny.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał zajęte w sprawie stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
W związku z wejściem w życie z dniem 1.01.2004 r ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego, postępowanie nie zostało przed tą datą zakończone, podlegają rozpoznaniu na podstawie przepisów tej ustawy przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, z mocy art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1271 z zm.).
Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Wprawdzie Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 30 marca 2005 r sygn. akt K 19/02 stwierdził niezgodność art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r w sprawie zmiany ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu... (Dz. U. Nr 154 poz. 1793) w treści w jakiej zawiera zwrot "zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i", wyłączający nabycie prawa do świadczenia na dotychczasowych zasadach przez osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy spełniły warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego lecz nie zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy jest niezgodny z art. 2 Konstytucji sentencja ogłoszona 12.04.2005 r (Dz. U. Nr 59 poz. 517), jednakże przepis art. 3 ust. 1 ustawy nowelizacyjnej z dnia 20 grudnia 2002 r korzysta z domniemania konstytucyjności. Ustawa ta bowiem nie była przedmiotem skargi do Trybunału Konstytucyjnego.
W uzasadnieniu wyżej powołanego wyroku Trybunał wskazał, że osoby, których prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego zostało naruszone przez niezgodność art. 11 ust. 2 nowelizacji z dnia 17 grudnia 2005 r (op. cit.), miały możność zgłoszenia swoich wniosków, do właściwych organów. Trzeba jednak mieć na uwadze, iż przepis art. 3 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 20 grudnia 2002 r, wprowadził dodatkowy okres dostosowawczy, przedłużający do 12 stycznia 2002 r termin spełnienia materialno-prawnych przesłanek do uzyskania świadczeń na zasadach sprzed daty 1.01.2002 r. Jedną z tych przesłanek, stanowiącą condicio sine qua non jest rejestracja i uzyskanie statusu osoby bezrobotnej.
Skarżący tego warunku nie spełnił gdyż pozostawał w tym czasie w zatrudnieniu i korzystał ze zwolnienia lekarskiego. Okoliczności te wykluczają rejestrację jak i uzyskanie statusu bezrobotnego.
Z tego powodu nie spełnił materialno-prawnych przesłanek do przyznania zasiłku przedemerytalnego przed datą [...].01.2002 r.
Ustawa zmieniająca z 20 grudnia 2002 (w/w) jako korzystająca z domniemania konstytucyjności obowiązuje i winna być stosowana przez wszystkie organy publiczne.
Dokonując analizy materiału prawnego także w związku z treścią wyżej oznaczonego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego Sąd doszedł do przekonania, iż organy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego jak i nie wystąpiły uchybienia w zakresie przepisów postępowania.
Z tego powodu brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, dlatego na mocy art. 151 p.p.s.a. (i wyżej powołanych przepisów) skargę oddalono.