Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Zgodnie z treścią art. Art. 173 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Artykuł 177 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 141 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a. - w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, zaś w myśl art. 142 § 2 p.p.s.a. - jeżeli uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek strony, odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek.
Wskazany w art. 177§ 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym. Artykuł 83 w § 1 - § 3 p.p.s.a. przewiduje, że terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, przy czym oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Termin do wniesienia skargi kasacyjne jako termin ustawowy nie podlega przedłużeniu, natomiast może zostać przywrócony w trybie i na zasadach przewidzianych w art. 86-88 p.p.s.a.
Merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, z punktu widzenia spełnienia przesłanek z art. 86 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., uzależnione jest od skuteczności jego złożenie, z uwagi na wynikające z ustawy warunki dopuszczalności i wymogi formalne wniosku. Stosownie bowiem do treści art. 88 zd. pierwsze p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu, zaś nieuzupełnienie pomimo wezwania braków formalnych pisma stanowiącego wniosek o przywrócenie terminu prowadzi do jego pozostawienia bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.
W kwestii warunków dopuszczalności wniosku istotne znaczenie posiadają regulacja zawarta w art. 87 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Treść przytoczonego przepisów wskazuje, że ubieganie się o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej przez złożenie stosownego wniosku jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy doszło już do uchybienia terminowi. Jeżeli wniosek został złożony przedwcześnie to nie może wywołać skutków procesowych.
Ponadto, art. 86 § 2 p.p.s.a przewiduje, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Jednym z takich przypadków jest sytuacja, w której nie zachodzi bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy niedokonaniem określonej czynności procesowej, a sytuacją procesową strony. Wskazać należy też na treść art. 87 § 5 p.p.s.a, w myśl którego po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych.
Co do wymogów formalnych wniosku o przywrócenie terminu należy mieć na uwadze przepisy art. 46 – 47 p.p.s.a. odnoszące się do wszelkich pism procesowych, a także wynikające odpowiednio z art. 87 §1, § 2 i § 4 p.p.s.a. obowiązki wskazania w nim okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zachowania terminu do złożenia wniosku oraz równoczesnego dokonania czynności, której strona nie dokonała w terminie.
W sprawie niniejszej wyrokiem z dnia 3.07.2007r. oddalono skargę R. F. i M. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak [...].
Uzasadnienie powyższego wyroku zostało sporządzone wyłącznie na wniosek złożony w terminie przez R. F., której doręczono odpis wyroku z uzasadnieniem przez pocztę w dniu 9.08.2007r.
W piśmie z dnia [...].07.2007r. R. F. i M. F. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia z dnia 3.07.2007r.
W dniu 8.02.2008r. doręczono skarżącym wezwania między innymi o uzupełnienie braków formalnych wniosku z dnia [...].09.2007r. przez dokonanie czynności, której ten wniosek dotyczy, tj. złożenie sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego skargi kasacyjnej, a także wykazanie dokumentami (potwierdzenie nadania przesyłki lub stosowne zaświadczenie urzędu pocztowego) daty nadania w urzędzie pocztowym powyższego wniosku – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku, które to wezwania pozostały bez odpowiedzi.
Uwzględniając powyższe okoliczności oraz powołane na wstępie przepisy należy uznać, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy wniosek R. F. i M. F. z dnia [...].09.2007r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 3.07.2007r. - jako niedopuszczalny, podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 zd. pierwsze p.p.s.a. Przy odmiennej sytuacji procesowej każdego ze skarżących podstawą powyższego co do wniosku E. F. jest jego przedwczesność, bowiem termin do złożenia skargi kasacyjnej upływał dla skarżącej dopiero 10.09.2007r. Odnośnie wniosku M. F. brak podstaw do uznania, że termin do złożenia skargi kasacyjnej rozpoczął w ogóle bieg, bowiem skarżący nie składał wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3.07.2007r. i jego doręczenie wraz z uzasadnieniem, ani też wniosku o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku. W tej sytuacji nie można także uznać, że niezłożenie przez M. F. skargi kasacyjnej powoduje dla niego ujemne skutki procesowe, które wywołuje w istocie niezłożeni wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3.07.2007r. i jego doręczenie wraz z uzasadnieniem, względnie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku.
W sprawie niniejszej zostały spełnione także przesłanki do pozostawienia bez merytorycznego rozpoznania wniosku skarżących z dnia [...].09.2007r. na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., bowiem skarżący pomimo wezwań doręczonych im dnia 8.02.2008r., w ustawowym siedmiodniowym terminie nie dokonali czynności, której on dotyczy, tj. nie złożyli skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 3.07.2007r.
Zważywszy, że orzeczenie o niedopuszczalności wniosku wyprzedza uwzględnianie innych przesłanek powodujących niemożność jego merytorycznego rozpoznania, zgodnie z art. 88 zd. pierwsze p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu wniosku R. F. i M. F. z dnia [...].09.2007r., jak w sentencji postanowienia.