Uzasadnienie
M.B. (zwana dalej skarżącą) wniosła pismem z dnia [....] czerwca 2010r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. oraz Starostwo Powiatowe w W. (...) na brak wykonania orzeczenia sadu, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2007r., sygn. akt II SA/Kr 553/04".
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca, pismem z dnia [....] 2010r., sprecyzowała swoją skargę podnosząc, iż dotyczy ona niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2007r., sygn. akt II SA/Kr 553/04 przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Wskutek tego zakreślono w repertorium sprawę o sygn. akt II SAB/Kr 89/10 jako mylnie wpisaną i założoną nową pod sygn. akt II SA/Kr 1156/10.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.
Skarga poprzedzona została w dniu 4.01.2010r. wezwaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2007r., sygn. akt II SA/Kr 553/04.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na niewykonanie wyroków sądu.
Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W powołanym przepisie sformułowano dwie pozytywne przesłanki jego zastosowania. Po pierwsze, wymagana jest aktywność strony przejawiająca się w konieczności skierowania do właściwego organu pisemnego wezwania do wykonania orzeczenia. Wezwanie takie musi poprzedzać ewentualną skargę na niewykonanie orzeczenia. Sama skarga powinna zaś zawierać wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Po drugie, właściwy organ musi pozostawać w bezczynności po wydaniu przez Sąd orzeczenia uchylającego.
Przepis ten wskazuje, iż skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje jedynie wtedy, gdy jego działanie zakończyć się powinno wydaniem: decyzji administracyjnej; postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także innych niż wymienione wcześniej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skarga M.B. w przedmiotowej sprawie dotyczy bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. polegającej na niewykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2007r., sygn. akt II SA/Kr 553/04.
Podkreślić należy, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2007r., sygn. akt II SA/Kr 553/04 uchylał decyzję Wojewody [....] z dnia 16.03.2004r., nr [....] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 11.09.2003r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wskutek tego prawomocnego wyroku sprawa, której przedmiotem było wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego, wróciła ponownie do załatwienia przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie z brzmieniem art.80 ustawy z dnia 7.07.1994r. prawo budowlane zadania administracji architektoniczno budowlanej wykonują: starosta i wojewoda. W przedmiotowej sprawie są to odpowiednio Starosta W. (I instancja) i Wojewoda [....] (II instancja).
W konsekwencji tylko tym organom można zarzucić niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2007r., sygn. akt II SA/Kr 553/04 i w stosunku do nich skutecznie wnosić do sądu administracyjnego o wymierzenie grzywny.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o ukaranie grzywną z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2007r., sygn. akt II SA/Kr 553/04 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., który to organ w żadnym stopniu nie był zobowiązany do wykonania wspomnianego wyroku, gdyż jak sama nazwa wskazuje jest to organ administracji nadzoru budowlanego. Tym samym do jego zadań i kompetencji nie należy orzekanie w przedmiocie pozwolenia na budowę i zatwierdzania projektu budowlanego – czego dotyczył powołany wyżej wyrok. Organ administracyjny, aby mógł wydać decyzję administracyjną, czyli podjąć działania w sferze władztwa administracyjnego musi mieć do tego podstawę prawną wyrażoną w ustawie. Jakiekolwiek kompetencje organów administracyjnych do władczego określania stosunków administracyjnych w formie decyzji administracyjnych muszą bowiem wynikać z aktów rangi ustawowej.
Nie sposób zatem zarzucić Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. "bezczynności" w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2007r., sygn. akt II SA/Kr 553/04, gdyż nie był i nie jest on zobowiązany, ani uprawniony – zgodnie z obowiązującym prawem (organ ten nie ma w przedmiotowej sprawie żadnych kompetencji) do działania. Tym samym nie ciążył na nim obowiązek wykonania powołanego wyroku.
Skoro zatem wskazany w skardze organ administracyjny (Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W.) nie ma w zakresie udzielania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego kompetencji do wszczynania oraz prowadzenia postępowania administracyjnego (a w konsekwencji wydawania decyzji administracyjnych lub postanowień), to przedmiotowa skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie mogła być skutecznie wniesiona.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.