Uzasadnienie
Skarżący zakwestionował działanie inwestora zastępczego, który nie był organem wydającym decyzję w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, podkreślając, że wykonanie ścieżki rowerowej bez możliwości zjazdu do określonych działek prowadzi do stworzenia dla skarżącego bariery architektonicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z racji, że w zakresie zaskarżonym skargą nie zapadła jeszcze ostateczna decyzja organu II instancji – skarżący złożył odwołanie od decyzji Starosty Tarnowskiego z dnia 15 maja 2023r. nr UAB.6740.29.3.2022.DK o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, a rozstrzygnięcie nie zostało jeszcze wydane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), określanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, iż zaskarżone może zostać tylko takie rozstrzygnięcie, które zostało wydane w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – decyzja organu drugiej instancji.
Skarżący w swojej skardze zakwestionował tymczasem działanie inwestora zastępczego, który nie był organem wydającym decyzję w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, lecz złożył wniosek o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej.
Zatem z jednej strony, w analizowanym przypadku wobec wniesienia przez skarżącego równolegle odwołania od decyzji Starosty Tarnowskiego z dnia 15 maja 2023r. nr UAB.6740.29.3.2022.DK o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, ta wskazana decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Stąd dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na czynności odnoszące się do decyzji wydanej w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą, sprawowaną przez sąd. Z drugiej strony przedmiotem skargi uczyniono działanie inwestora zastępczego, który nie był organem wydającym decyzję, a skargą może być objęte tylko rozstrzygnięcie i działanie organu wydającego decyzję, a nie inwestora, który składa wniosek o wydanie decyzji. Wobec tego złożenie skargi ocenić należy jako niedopuszczalne.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.