Uzasadnienie
Skarżąca J. B. w swojej skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 sierpnia 2008 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że jej wykonanie narazi ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżąca wskazała, że nie posiada odpowiednich środków na zapłacenie orzeczonej zaskarżoną decyzją kary w wysokości [...] zł, ponieważ jej miesięczne dochody są wielokrotnie niższe niż kwota wymierzonej kary.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dokonując oceny złożonego wniosku, Sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały przesłanki dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę zarówno okoliczności wskazane we wniosku, jak i te niepowołane, a badane z urzędu, należało przyjąć, iż niewstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia organu odwoławczego może zrodzić niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody skarżącej. Należy bowiem mieć na uwadze, że decyzja nakładająca karę za nielegalne użytkowanie jest aktem, który podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Jej wykonanie oznacza spowodowanie istotnej zmiany rzeczywistości, gdyż jako nakładająca na stronę skarżącą określone obowiązki może być zrealizowana - w przypadku braku dobrowolnego jej wykonania - w drodze przymusowej egzekucji administracyjnej. Względy doświadczenia życiowego pozwalają przyjąć, że przedmiotowa kwota jest wysoka, znacznie przekracza posiadane przez skarżącą środki pieniężne, a zatem jej wyegzekwowanie wymagałoby spieniężenia posiadanego przez skarżącą majątku trwałego, który również nie przedstawia dużej wartości.
Wniosek taki jest tym bardziej uzasadniony, że zgodnie z postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 czerwca 2009r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, a więc nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając zatem na względzie zarówno wysokość nałożonej kary (10 tysięcy złotych), jak i ewentualną egzekucję administracyjną, należało przyjąć, iż wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia-znacznej szkody w majątku skarżącej.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.