Uzasadnienie
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 14 listopada 2016 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił niedopuszczalną skargę A.F. na postanowienie Starosty T. z dnia 5 sierpnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania.
Odpis postanowienia z dnia 14 listopada 2016 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej zostało prawidłowo doręczone skarżącemu A.F., dowód doręczenia k. [...]
A.F., pismem z dnia 25 listopada 2016 r. (k. [...]) nadanym Pocztą dnia 25 listopada 2016 r. (data wpływu do WSA w Krakowie 28 listopada 2016 r.) złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, adresowaną do NSA w Warszawie, zatytułowaną "skarga na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2016 r., znak: II SA/Kr 1164/16 naruszające normy prawne niebudzące wątpliwości interpretacyjnych".
Następnie A.F., pismem z dnia 25 listopada 2016 r. (k.[...]) nadanym Pocztą dnia 28 listopada 2016 r. (data wpływu do WSA w Krakowie 30 listopada 2016 r.) złożył adresowane do NSA w Warszawie, osobiście sporządzone przez skarżącego pismo zatytułowane także "skarga na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2016 r., znak: II SA/Kr 1164/16 naruszające normy prawne niebudzące wątpliwości interpretacyjnych". Pismo to stanowi w istocie uzupełnienie skargi kasacyjnej nadanej Pocztą dnia 25 listopada 2016 r. (data wpływu do WSA w Krakowie 28 listopada 2016 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej.
Wymogi skargi kasacyjnej formułuje art. 176 P.p.s.a.. Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Ponadto zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
Na mocy art. 175 § 2 P.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Z powyższego wynika, że skargi kasacyjnej nie może więc sporządzić sama strona, bowiem uprawnionymi do jej sporządzenia są wyłącznie podmioty wymienione w art. 175 P.p.s.a..
Wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.). Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a., jest niedopuszczalna.
Z powyższych regulacji wynika, że o ile niespełnienie wymagań przepisanych dla pisma w postępowaniu sądowym stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., o tyle niespełnienie wymagań szczególnych skargi kasacyjnej, przewidzianych w art. 175 P.p.s.a., nie podlega sanacji. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Braku skargi w postaci sporządzenia jej przez osobę nieuprawnioną nie można uzupełnić.
W niniejszej sprawie, pomimo przymusu adwokacko – radcowskiego (o czym skarżący został pouczony), skarżący A.F. wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną z dnia 25 listopada 2016 r. (k. [...]), uzupełnioną pismem z dnia 25 listopada 2016 r. (k. [...]), nie posiadając przy tym kwalifikacji, ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 P.p.s.a.. Z tego powodu skarga kasacyjna A.F. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, dlatego też Sąd, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.