Uzasadnienie
W skardze wniesionej w niniejszej sprawie skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na jego uzasadnienie wskazali, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody, bowiem nie będą w stanie uiścić wynikającej z decyzji kwoty 7 731 zł bez uszczerbku dla utrzymania siebie i osób najbliższych. Z uwagi na bardzo złą sytuację finansową skarżących uiszczenie powyższej kwoty spowodowałoby całkowity brak środków na bieżące utrzymanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy podkreślić, że do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna, zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powołać takie okoliczności, które wskazywałyby, iż przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wniosek nie mógł zostać uwzględniony, bowiem skarżący nawet nie uprawdopodobnili niebezpieczeństwa wyrządzenia im znacznej szkody. Twierdzenia wniosku są bardzo ogólnikowe i gołosłowne. Skarżący nie podnoszą żadnych konkretnych okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku, ich twierdzenia nie są poparte żadnymi faktami, co do stanu majątkowego skarżących, wysokości miesięcznych przychodów, posiadanych oszczędności. Skarżący nie przedłożyli również żadnych dowodów na potwierdzenie podnoszonych okoliczności.
To wszystko sprawia, że nie jest możliwe wstrzymanie decyzji w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w oparciu art. 61 § 3 p.p.s.a. - jak tego domagają się skarżący, a zatem należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanego przepisu.