Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 czerwca 2014 roku w przedmiocie zawieszenia postępowania, J. R. złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych. Skarżący podniósł, iż od dzieciństwa posiada stopień inwalidztwa i aktualnie utrzymuje się z niskiej renty socjalnej. Do pisma załączone zostały dwie karty informacyjne leczenia skarżącego oraz wyciąg z jego rachunku bankowego za okres od 27 maja do 26 czerwca 2014 roku.
W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy skarżącemu został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do tut. Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W wyznaczonym terminie skarżący uzupełnił brak. Z zakreślenia dokonanego w rubryce 4 formularza wynika, że oprócz zwolnienia od kosztów sądowych skarżący domaga się również ustanowienia na jego rzecz adwokata z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że J. R. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką J. B.. Ich miesięczny dochód wynosi 1.448,01 zł i stanowi go renta socjalna wnioskodawcy w wysokości 619,50 zł i zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł oraz emerytura jego matki w wysokości 715,51 zł. W skład majątku skarżącego wchodzi udział 1/6 we własności domu po dziadkach. Jego matka również posiada udział 1/6 w przedmiotowej nieruchomości.
Skarżący, ani jego matka, nie dysponują oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy J. R. podniósł, iż od dzieciństwa ciężko choruje, dlatego środki finansowe z renty, którymi dysponuje w większości przeznaczane są na zakup lekarstw.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie.
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu.
W ocenie orzekającego J. R. uwiarygodnił w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sytuacja materialna i zdrowotna wnioskodawcy nie jest bowiem łatwa. Z przedłożonych dokumentów wynika, że cierpi on na schizofrenię paranoidalną i pozostaje w stałym leczeniu. Stan zdrowia wnioskodawcy wymaga przyjmowania lekarstw, których zakup wiąże się z dużym obciążeniem domowego budżetu. Źródłem utrzymania strony jest renta socjalna wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 772,50 zł. Pozostająca we wspólnym gospodarstwie domowym matka skarżącego pobiera emeryturę w wysokości 715,51 zł. Środki finansowe, którymi dysponuje rodzina są na tyle niskie, że w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącej egzystencji.
Skarżący nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. W takiej sytuacji wygospodarowanie nawet niewielkich kwot na opłaty sądowe, czy wynagrodzenie pełnomocnika, jest bardzo utrudnione.
Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.