Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 września 2013 roku przyznane zostało skarżącej A. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie racy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego I. K..
Wyznaczony pełnomocnik w piśmie procesowym z dnia 15 listopada 2013 roku, stanowiącym doprecyzowanie skargi, zawarł wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z oświadczeniem, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości, ani w żadnej części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 2 grudnia 2013 roku wydał wyrok, którym uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody. Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2013 roku radca prawny A. K., działająca w ramach udzielonego przez radcę prawnego I. K. pełnomocnictwa substytucyjnego, zgłosiła do protokołu wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit "c" tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł.
W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (240 zł x 23 % = 55,20 zł).
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik radca prawny I. K. brała udział w postępowaniu przed Sądem I instancji i należycie wywiązywała się z powierzonych obowiązków należało przyznać jej wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.