Uzasadnienie
Decyzją z dnia 15.09.2008r., (znak:......) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. w składzie Prezes SKO M.C. Członkowie: B.B., A.B., działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, w związku z art. 147 i art. 151 § 1 pkt 1 kpa oraz w związku z art. 1 ust. 1 Dekretu z dnia 27 lipca 1949r. o przejęciu na własność Państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich, położonych w niektórych powiatach województwa białostockiego, lubelskiego, rzeszowskiego i krakowskiego (tj. Dz.U.R.P. Nr 46 póz. 339) - po rozpatrzeniu w wyniku wznowienia dokonanego na wniosek z dnia 14.07.2007r. Skarbu Państwa -Nadleśnictwo Ł. w Ł. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tut. Kolegium z dnia 11.01.2007r. Znak: [....] orzekającą o stwierdzeniu nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia 15.07.1954r. (znak:....) przejmującego na własność Państwa nieruchomości ziemskie położone w gromadzie [....], powiat [....]- w części stanowiącej w dacie przejęcia własność A.B. i P.B., postanowiło odmówić uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 11.01.2007r. (Znak:...).
Na skutek wniosku Skarbu Państwa - Nadleśnictwo Ł. w Ł., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. w składzie Przewodnicząca: B.K., Członkowie: R.S., A.B. decyzją z dnia 14.04.2009 r., (znak:....) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 15.09.2008r.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył Skarb Państwa - Nadleśnictwo Ł. w Ł. i zarzucając:
- 1. naruszenie przepisów art.77 § 1 kpa przez nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, w szczególności dotyczącego wydania orzeczenia w części dotyczącej przejęcia na własność Skarbu Państwa nieruchomości ziemskiej położonej w gromadzie [....] stanowiącej własność A.B. i P.B., skoro nie kwestionuje się w całości orzeczenia PPRN w G. które miało być wydane z naruszeniem przepisów art.75 rozporządzenia Prezydenta z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnym, skoro nieruchomość A.B. i P.B. nie została indywidualnie oznaczona i co ma wskazywać na to do jakiej konkretnej nieruchomości została stwierdzona nieważność powołanego wyżej orzeczenia PPRN w G. Nie został ustalony przedmiot postępowania, a w szczególności oznaczenie nieruchomości, której właścicielem miał być poprzednik prawny wnioskodawców, zaś dokumenty załączone do wniosku nie odpowiadają formalnym wymogom.
- 2. naruszenie przepisu art.7 kpa, gdyż nie poczynienie ustaleń opisanych wyżej narusza interes społeczny w tym przypadku interes Skarbu Państwa Lasów Państwowych w którego imieniu działa Nadleśnictwo Ł.
- 3. naruszenie przepisu art.157 § 1 ust. 1 i 2 kpa w gdyż zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję z dnia 11.01.2007 r. orzekające o stwierdzeniu nieważności orzeczenie PPRN w G. z dnia 15.07.1954 r. przejmującego na własność Państwa nieruchomości ziemskie położone w gromadzie [....], powiat [....] w części stanowiącej w dacie przejęcia własność A.B. i P.B. wydał organ administracji nieuprawniony rzeczowo,
- 4. naruszenie przepisu art.156 § 2 kpa - nieruchomość obsadzona przez wnioskodawcę Skarb Państwa Lasy Państwowe Nadleśnictwo Ł. lasem, a stanowiąca uprzednio nieruchomość rolną zmieniła swoją strukturę zmieniła się jej wartość i przeznaczenie, stanowi obecnie strategiczny zasób naturalny Kraju, co wywołało nieodwracalne skutki prawne -skarżone orzeczenia nie wykazują na czym ma polegać rażące naruszenie art. 1,2, 3 dekretu z dnia 27 lipca 1947 r. o przejęciu na własność Państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich położonych w niektórych powiatach województwa m.in.. b. województwa [....], a powołane przepisy tylko w sposób ogólny regulują treść mających zapaść orzeczeń
- 5. naruszenie przepisu art. I07 § 1 kpa osnowa decyzji stanowi o ustaleniu prawa, a rozstrzygnięcie musi być sformułowane w taki sposób, aby możliwe było następnie jego wykonanie,
- 6. nadinterpretację art. 75 ust. l rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 22 marca 1928 r. -stosowanie zarzutu z tego przepisu w każdym przypadku jako rażące naruszenie prawa, skoro osoba objęta orzeczeniem PPRN otrzymała grunt, a orzeczenie PPRN stanowiło m.in. podstawę prawną wpisu prawa własności Skarbu Państwa w księgach wieczystych,
- 7. niezgodność skarżonego orzeczenia z treścią art.2 i art.7 ustawy z dnia 6.07.2001 r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych Kraju w tym lasów państwowych stanowiących własność Skarbu Państwa, 8.naruszenie przepisu art.80 kpa - SKO wbrew obowiązkowi wynikającemu z treści powołanego artykułu wydania orzeczenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, nie wzięło pod uwagę okoliczności odzyskania gruntu przez A.B. i P.B., prawidłowość orzeczenia PPRN skoro w oparciu o ten dokument został dokonany wpis hipoteczny obecnego właściciela, wnosząc o: uchylenie w całości zaskarżonej i opisanej wyżej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 14.04.2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 15.09.2008 r., oraz o zasądzenie na rzecz Lasów Państwowych Nadleśnictwa Ł. taryfowych kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Przede wszystkim obowiązkiem Sądu jest skontrolowanie czy zaskarżony akt nie zawiera tego rodzaju wad, które czynią go nie ważnym. Jak to powiedziano wyżej Sąd kontroluje zaskarżony akt w pełnym aspekcie jego legalności nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi. Przede wszystkim Sąd musi sprawdzić, czy zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą powodująca jej nieważność. Tak właśnie jest w sprawie niniejszej. W wydaniu obu decyzji, przy czym drugiej na wniosek o ponowne rozpatrzenie - brała tama osoba tj. A.B.
W uchwale z dnia 22 lutego 2007 r, (sygn.akt II GPS 2/06) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 zdanie pierwsze kpa ma zastosowanie do członka samorządowego kolegium odwoławczego w postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w art. 127 § 3 tego Kodeksu. Sprawę jednoznacznie przesądził Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia z dnia 15.12.2008 r., (sygn.akt P 57/07) orzekł, że art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 kpa w zakresie, w jakim nie wyłącza członka samorządowego kolegium odwoławczego z postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdy członek ten brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 78 Konstytucji.
Tym samym skoro w rozpoznaniu sprawy na skutek wniosku o którym mowa w art. 127 § 3 kpa brała udział A.B., która orzekała także w wydaniu decyzji z dnia z dnia 15.09.2008r., zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt. 2 kpa) co musi powodować stwierdzenie jej nieważności o czym orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt. 2 p.o.p.s.a w związku z art. 156 § 1 pkt. 2 kpa. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.o.p.s.a