Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 23 czerwca 2023 r., znak: SKO-OŚ-4170-49/23 utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia 26 kwietnia 2023 r., znak: IGK.6140.5.2023.AJ, którą orzeczono o uchyleniu w całości decyzji własnej z dnia 17 lutego 2023 r. dotyczącej czasowego odebrania zwierząt gospodarskich.
Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach.
Wnioskiem z dnia 16 lutego 2023 r. Inspekcja Weterynaryjna Powiatowego Lekarza Weterynarii w L. zwróciła się do Burmistrza Miasta M. D. o odebranie B. P. (dalej: "skarżący") sześciu sztuk bydła znakowanych indywidualnie [...], [...], w związku ze stwierdzeniem utrzymania tych zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania. Na potwierdzenie ujawnionych nieprawidłowości Powiatowy Lekarz Weterynarii w L. przedłożył dwa protokoły z kontroli.
Decyzją z dnia 17 lutego 2023 r., znak: IGK.6140.1.2023.AD Burmistrz Miasta M. orzekł o czasowym odebraniu skarżącemu pięciu sztuk bydła znakowanego indywidualnie ([...], [...] i przekazaniu go S. S., prowadzącemu gospodarstwo rolne w M..
Organ podał, że zwierzęta utrzymywane były w niewłaściwych warunkach bytowania. Wyjaśnił też, że jedna sztuka bydła ([...]) została sprzedana do siedziby stada [...] – skup i sprzedaż Ł. S.. W dniu 17 lutego 2023 r. S. S. wyraził zgodę na przyjęcie czasowo odebranych zwierząt.
Pismem z dnia 24 lutego 2023 r. skarżący zwrócił się do Burmistrza M. o zwrot zwierząt. Podał, że uporządkował pomieszczenia gospodarcze i zapewnił, że będzie utrzymywał właściwe warunki hodowli zwierząt.
W dniu 6 marca 2023 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w L. oraz inspektor weterynaryjny przeprowadzili kontrolę gospodarstwa skarżącego, w czasie której stwierdzono usunięcie niezgodności w zakresie pomieszczeń, w których przebywały zwierzęta.
Pismem z dnia 8 marca 2023 r. skarżący ponownie zwrócił się do Burmistrza o zwrot zatrzymanych zwierząt.
W związku z ustaniem przesłanek, które przemawiały za odbiorem zwierząt, decyzją z dnia 26 kwietnia 2023 r., znak: IGK.6140.5.2023.AJ Burmistrz Miasta M. uchylił w całości decyzję własną z dnia 17 lutego 2023 r., dotyczącą czasowego odebrania skarżącemu zwierząt gospodarskich.
W uzasadnieniu Burmistrz podał, że skarżący wyraził zgodę na nadzór ze strony Urzędu Miasta w M. w kwestii opieki nad zwróconymi zwierzętami oraz zapewnił o utrzymaniu odpowiednich warunków bytowych dla tych zwierząt. Ponadto podczas wizyt kontrolnych w gospodarstwie stwierdzono znaczną poprawę warunków bytowych zwierząt.
Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, podnosząc że decyzja ta została wydana z rażącą zwłoką 65 dni od ustania przyczyn czasowego zatrzymania jego zwierząt. Skarżący podał, że Burmistrz odmówił wydania decyzji o zwolnieniu zatrzymanych zwierząt mimo posiadania pozytywnych informacji Powiatowego Lekarza Weterynarii w L. oraz własnych służb Urzędu Miasta o uporządkowaniu pomieszczeń gospodarskich.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzją z dnia 23 czerwca 2023 r., znak: SKO-OŚ-4170-49/23 utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia 26 kwietnia 2023 r., znak: IGK.6140.5.2023.AJ.
Kolegium podało, że decyzja Burmistrza wydana została na podstawie art. 162 ust. 1 pkt 1 k.p.a. Zaznaczono, że Powiatowy Lekarz Weterynarii w L. sporządził notatkę urzędową, w której podał, że w dniu 6 marca 2023 r. lekarz weterynarii oraz inspektor weterynaryjny skontrolowali gospodarstwo zlokalizowane pod adresem ul. [...] w M. i stwierdzili usunięcie niezgodności w zakresie pomieszczeń, w których przebywały zwierzęta.
Do akt sprawy przedłożono również oświadczenie skarżącego z dnia 24 lutego 2023 r., w którym informuje on, że uporządkował pomieszczenia gospodarcze i że będzie utrzymywał właściwe warunki do hodowli zwierząt.
Kolegium wyjaśniło, że przepis art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. zawiera dwie normy prawne nakazujące organowi administracji stwierdzenie wygaśnięcia decyzji. Pierwsza z nich dotyczy przypadku, gdy decyzja stała się bezprzedmiotowa i stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa, a druga - przypadku, gdy decyzja stała się bezprzedmiotowa i stwierdzenie jej wygaśnięcia leży w interesie społecznym lub w interesie strony. Przesłanką stwierdzenia wygaśnięcia decyzji jest jej bezprzedmiotowość oraz istnienie interesu społecznego lub interesu strony, który uzasadnia podjęcie przez organ takiego rozstrzygnięcia. Bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, czy to z powodu zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wydanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku, gdy powoduje on taki skutek (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego.
Komentarz., wyd. 11, Warszawa 2011, s. 662). Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji jest decyzją deklaratoryjną. Decyzja tego rodzaju wywołuje skutki prawne ex tunc, tzn. od dnia, w którym powstały przesłanki wygaśnięcia decyzji (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2022 r.. sygn. akt: VII SA/Wa 540/22).
W niniejszej sprawie, na skutek zmiany stanu faktycznego, tj. poprawie warunków bytowych zwierząt gospodarskich, stwierdzonej w wyniku kontroli gospodarstwa skarżącego, organ I instancji uznał, że ustały przesłanki, w oparciu o które wydano decyzje o odbiorze zwierząt z dnia 17 lutego 2023 r., stąd orzekł ojej wygaśnięciu w oparciu o powołany przepis prawa.
Odnosząc się do zarzutu odwołania, że decyzja została wydana z rażącą zwłoką 65 dni od ustania przyczyn czasowego zatrzymania jego zwierząt, Kolegium stwierdziło, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Kolegium podało, że nie kwestionuje - jak wynika ze wskazanej wyżej notatki urzędowej Powiatowego Lekarza Weterynarii w L. - że już w dniu jej sporządzenia tj. 6 marca 2023 r. usunięto niezgodności w zakresie pomieszczeń, w których przebywały zwierzęta, która to okoliczność razem z zapewnieniem skarżącego o utrzymaniu odpowiednich warunków bytowych zwierząt przesądziło o tym, że organ I instancji uznał, że ustały przesłanki, w oparciu o które wydano decyzję z dnia 17 lutego 2023 r., jednakże okoliczność ta nie ma wpływu na sposób rozstrzygnięcia. Powyższy zarzut może być przedmiotem ponaglenia na bezczynność organu, która w niniejszym przypadku z chwilą wydania zaskarżonej decyzji, nie wystąpiła.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił, że Kolegium nie orzekło o tym, że decyzja Burmistrza została wydana z rażącą zwłoką od ustania przyczyn czasowego odebrania zwierząt gospodarskich.
Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
W myśl art. 145 § 1 pkt 1) p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).
Skarga nie jest uzasadniona.
Przedmiotem skargi jest decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza, którą organ ten, działając na podstawie art. 162 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r.,poz.775) – dalej: "k.p.a", uchylił własną decyzję dotyczącą czasowego wydania zwierząt.
Skarżący nie zgodził się z tą decyzją podnosząc, że Kolegium powinno orzec również o tym, że Burmistrz wydał decyzję z rażącą zwłoką, gdyż przyczyna odebrania zwierząt ustała już w dniu 6 marca 2023 r., tj. w dniu sporządzenia notatki urzędowej Powiatowego Lekarza Weterynarii w L..
Zarzut ten nie jest uzasadniony.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 – ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz.U. z 2023, poz. 1580) zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane:
- 1) schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub
- 2) gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub
- 3) ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych.
1a. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podejmowana jest z urzędu po uzyskaniu informacji od Policji, straży gminnej, lekarza weterynarii lub upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.
1b. Przekazanie zwierzęcia, o którym mowa w ust. 1, następuje za zgodą podmiotu, któremu zwierzę ma być przekazane.
1c. W przypadku braku zgody, o której mowa w ust. 1b, lub wystąpienia innych okoliczności uniemożliwiających przekazanie zwierzęcia podmiotom, o których mowa w ust. 1, zwierzę może zostać nieodpłatnie przekazane innej osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej albo osobie fizycznej, która zapewni mu właściwą opiekę.
- 2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
W rozpoznawanej sprawie Burmistrz mając na uwadze wniosek oraz protokoły kontroli przekazane przez Powiatowego Lekarza Weterynarii wydał w dniu 17 lutego 2023 r. decyzję o czasowym odebraniu skarżącemu pięciu sztuk bydła. Decyzja ta miała walor natychmiastowej wykonalności. Skarżący nie wniósł odwołania od tej decyzji. Podczas kolejnej kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącego, która odbyła się w dniu 6 marca 2023 r. Powiatowy Lekarza Weterynarii stwierdził usunięcie niezgodności w zakresie pomieszczeń, w których przebywały zwierzęta.
W związku z tym w dniu 26 kwietnia 2023 r. Burmistrz Miasta M. uchylił własną decyzją z dnia 17 lutego 2023 r. o odbiorze zwierząt. Podstawą uchylenia własnej decyzji była art. 162 § 1 pkt1 k.p.a.
Zgodnie z art. art. 162 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:
- 1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony;
- 2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku.
§ 2 Organ administracji publicznej, o którym mowa w § 1, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie.
Na skutek odwołania skarżącego Kolegium, działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. utrzymało decyzję organu I instancji.
Zgodnie z art. 138 § 1 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:
- 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo
- 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo
- 3) umarza postępowanie odwoławcze.
Przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. nie uprawnia zatem organu odwoławczego do orzekania o zwłoce organu I instancji w wydaniu decyzji.
Żądane przez skarżącego orzeczenie mogłoby zapaść wówczas, gdyby wniósł on do Kolegium ponaglenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. w związku z bezczynnością lub przewlekłością postępowania prowadzonego przez Burmistrza. Wówczas organ rozpatrujący ponaglenie wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszaniem prawa.
Natomiast w rozpatrywanej sprawie Kolegium nie orzekało w przedmiocie bezczynności lub przewlekłości prowadzonego przez Burmistrza postępowania, a w sprawie wydanej z urzędu decyzji z dnia 17 lutego 2023 r. uchylającej własną decyzję o odebraniu zwierząt. Dlatego też nie było podstaw do tego, aby organ orzekał w przedmiocie bezczynności czy też przewlekłości postępowania. W związku z tym samym zarzut skarżącego był bezpodstawny.
Ze względu na powyższe na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.