Uzasadnienie
A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. w przedmiocie nakazania wykonania obowiązku przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 sierpnia 2014 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi (pisma z dnia 3 lipca 2014 r. oraz z dnia 8 lipca 2014 r.) poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanej w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.). Zauważyć należy, że pismo z dnia 8 lipca 2014 r. zostało potraktowane przez Sąd jako uzupełnienie skargi pierwotnej z dnia 3 lipca 2014 r. Niniejsze wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 sierpnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k- 41 akt sądowych).
W dniu 22 sierpnia 2014 r. (data stempla pocztowego) A. F. nadesłał do sądu pismo z dnia 3 lipca 2014 r., które w ocenie skarżącego stanowiło odpis skargi. Jednocześnie zwrócił się on z prośbą o przesłanie kserokopii pisma z dnia 8 lipca 2014 r., celem złożenia kolejnego egzemplarza z własnoręcznym podpisem. Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2014 r. skarżący został wezwany do wpłacenia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania kwoty 12 zł opłaty kancelaryjnej za kserokopię pisma z dnia 8 lipca 2014 r. W załączeniu przesłano mu kserokopię skargi z dnia 8 lipca 2014 r. Przedmiotowe wezwanie wraz z kserokopią pisma zostało doręczone A. F. w dniu 1 września 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-47 akt sądowych). Do dnia rozpoznania niniejszej sprawy odpis pisma z dnia 8 lipca 2014 r. nie został nadesłany do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 47 P.p.s.a., jest obowiązek dołączenia jej odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Należy zwrócić uwagę, iż według art. 12 P.p.s.a. ilekroć w ustawie mowa jest o stronie, rozumie się przez to również uczestników postępowania. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie A. F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 czerwca 2014 r., jednakże nie dołączył wymaganej ilości jej odpisów. Dlatego też zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2014 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. W wezwaniu tym wyraźnie określono, że skarżący ma nadesłać odpis skargi z dnia 3 lipca 2014 r. oraz z pismo uzupełniające tą skargę z dnia 8 lipca 2014 r. Niniejsze wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 22 sierpnia 2014 r. Tego samego dnia A. F. nadesłał do Sądu jeden egzemplarz skargi własnoręcznie podpisanej. Stwierdzić należy, że pomimo tego, iż nadesłany egzemplarz faktycznie posiada datę 3 lipca 2014 r. i stanowi skargę na decyzję SKO w [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. to jej treść zasadniczo różni się od pierwotnej skargi z dnia 3 lipca 2014 r., która znajduje się w aktach rozpoznawanej sprawy (k-3 do k-6 akt sądowych).
Przede wszystkim zmianie uległa ilość i treść zarzutów przeciwko decyzji organu. Nieznacznie inne od pierwotnego jest również uzasadnienie skargi. W tych okolicznościach nie sposób uznać, aby nadesłane pismo mogło stanowić odpis skargi z dnia 3 lipca 2014 r. Każdy kolejny odpis pisma procesowego musi być identyczny z oryginałem w warstwie merytorycznej. Dokument nieodzwierciedlający wiernie treści pisma procesowego nie może być uznany za odpis, choćby strona, jej przedstawiciel ustawowy lub pełnomocnik procesowy poświadczyła jego zgodność z pismem procesowym. Odpis pisma procesowego to kolejny jego egzemplarz, który jest zgodny z oryginałem, przy czym nie ma znaczenia, czy jest to kopia maszynowa, kserokopia czy wydruk komputerowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18.10.2002 r., V CKN 1830/00, OSNC 2004/1/9, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2012 r. II UZ 48/11 LEX nr 1163339). Zauważyć również należy, że odpis stanowiący uzupełnienie skargi z dnia 8 lipca 2014 r. nie został w ogóle nadesłany przez skarżącego.
Reasumując Sąd stwierdza, że skarżący mimo prawidłowego (czytelnego i jednoznacznego) wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności, nie wykonał wezwania Sądu tj. nie nadesłał żądanego egzemplarza odpisu skargi. Należy w tym miejscu wskazać na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której skład siedmiu sędziów wypowiedział się, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.