Uzasadnienie
II S.A./Kr 1186/05
Uzasadnienie
Decyzją Nr [....] z dnia 06 maja 2005 r. na podstawie art. 1 ust.1 i art. 4 ust.1 i 2 oraz art. 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom skierowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /Dz.U. Nr 87 poz. 395 z późn. zm./ po rozpatrzeniu wniosku A.M. Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił przyznania uprawnienia do wyżej wskazanego świadczenia, wskazując, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił stwierdzić, że w/wymieniony doznał prześladowań, ale nie objętych cyt. ustawą.
Odpis tej decyzji wraz z pouczeniem, że decyzja jest ostateczna i nie przysługuje od niej odwołanie w toku instancji, ale strona może w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji złożyć do organu, który ją wydał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został doręczony A.M. w dniu [....] maja 2005 r. /k.8 akt adm./
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy A.M. złożył w dniu [....] czerwca 2005 r. /k.9 akt adm./
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2005 r. Nr [....] na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. z 2000 r. Dz.U.Nr 98 poz.1071 z póżn.zm./ oraz art. 4 ust.1 i 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom skierowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /Dz.U. Nr 87 poz. 395 z późn. zm./ Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia 06 maja 2005 r. Nr [....] odmawiającej przyznania A.M. uprawnienia do świadczenia pieniężnego, wskazując, że skoro odpis decyzji wraz ze stosownym pouczeniem w/wymieniony otrzymał w dniu [....] maja 2005 r., a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył w dniu [....] czerwca 2005 r. to nastąpiło to z przekroczeniem 14-dniowego ustawowego terminu.
W skardze od powyższego postanowienia wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A.M. zarzucając, iż Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie rozpatrzył odwołania powołując się na przekroczenie dwutygodniowego terminu do jego wniesienia, a nadto decyzją z dnia 06 maja 2005 r. negatywnie rozpoznał wniosek o przyznanie dopłaty do renty, podczas gdy taki dodatek mu się należy, skoro urodził się w miejscowości przymusowych robót rodziców. Skarżący wskazał, że organ wyznaczył zbyt krótki termin do złożenia odwołania bo zaledwie dwutygodniowy, podczas gdy do wniesienia skargi do sądu wyznaczył stosowny termin jednego miesiąca, który został zachowany.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie i przytoczył ponownie argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz.1270 ze zm./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/.
Skarga jest bezzasadna.
Stosownie do treści art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. z 2000 r. Dz.U.Nr 98 poz.1071 ze zm./ odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie odpisu decyzji, zaś stosownie do treści art. 127 §3 tej ustawy od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Stosownie zaś do treści art. 134 Kpa organ stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie z treścią art.53 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W treści cyt. wyżej przepisów ustaw zostały wskazane terminy dla strony 14-dniowy do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oraz 30-dniowy do złożenia skargi do sądu administracyjnego, a zatem zarzuty skarżącego dotyczące nieodpowiedniego wyznaczenia terminu dla złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w porównaniu z odpowiednio wyznaczonym terminem do złożenia skargi należało uznać za całkowicie chybione. Wskazane terminy są terminami ustawowymi i nie zależą od uznania Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
Także terminy załatwienia sprawy dla organu zostały określone w ustawie, a to w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego Zgodnie z treścią art. 35 §1 i 3 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
Zachowanie przez stronę wskazanego 14-dniowego terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stanowi jeden z warunków formalnych takiego wniosku, a skoro warunek ten nie został przez skarżącego spełniony to organ był zobowiązany na podstawie cyt. wyżej przepisu art. 134 Kpa orzec jak w sentencji zaskarżonego postanowienia.
Nieuzasadniony jest także drugi zarzut skargi dotyczący nie rozpoznania ponownie sprawy przez organ co do jej istoty. Wskazać bowiem należy, że Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych byłby uprawnionym do ponownego rozpoznania sprawy dopiero wówczas gdyby spełnione zostały przez skarżącego wszystkie wymogi formalne przedmiotowego wniosku, w tym skarżący zachowałby ustawowy termin do jego złożenia. Rozpoznanie merytoryczne przez organ takiego spóźnionego wniosku, czego domaga się skardze skarżący, stanowiłoby rażące naruszenie prawa.
Mając na uwadze przytoczone okoliczności na zasadzie art. 151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.