Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła H.C. na decyzję Wojewody [....] z 29 września 2008 r. znak:: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Skarżąca wniosła również o zwolnienie jej od kosztów sądowych w całości, wskazując na swoją trudną sytuację materialną. Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz mężem. Obydwoje otrzymują miesięczne świadczenia emerytalne w łącznej wysokości [....] zł netto, nadto z dzierżawy lokalu przeznaczonego na prowadzenie działalności gospodarczej uzyskują miesięczny dochód w wysokości [....] zł netto. Tak, więc skarżąca wraz z mężem osiąga miesięczne dochody w wysokości [....] zł netto. Dodatkowo skarżąca posiada udział w wysokości 5/12 w domu o pow. 129 m2 w tym 73 m2, a także udział w nieruchomości przeznaczonej na działalność gospodarczą o pow. 56 m2.
W uzasadnieniu swojego wniosku skarżąca podaje, że ponosi duże koszty utrzymania ponad 100 – letniego domu, koszty leczenia, koszty związane z płaceniem mediów oraz inne wydatki związane z codziennym życiem. Wskazuje, że miesięczne wydatki ponoszone przez skarżącą i jej męża a dotyczące opłat za media, leczenia oraz grzywny płaconej do Sądu Rejonowego w G. wynoszą [....] zł. Skarżąca podała, że w roku 2008 spłacała grzywny nałożone przez Sąd Rejonowy w G. w wysokości [....] zł, [....] zł, [....] zł. W chwili obecnej jest spłacana grzywna w wysokości [....] zł, rozłożona na miesięczne raty po 200 zł.
Postanowieniem z 28 stycznia 2009 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie zostało doręczone skarżącej 23 lutego 2008 r.
Sprzeciw od postanowienia Referendarza Sądowego skarżąca wniosła 2 marca 2009 r. Skarżąca podała, że nie można zgodzić się z twierdzeniami zawartymi w uzasadnieniu postanowienia, że wnosząc skargę do Sądu winna się była liczyć z koniecznością ponoszenia kosztów i poczynić na ten cel odpowiednie oszczędności. W ocenie skarżącej postępowania sądowego nie można przewidzieć zawczasu, bowiem obywatel ma prawo wierzyć, że organy administracji publicznej będą stały na straży praworządności i wydawane decyzje będą zgodne z prawem, co w zasadzie w przypadku skarżącej wykluczyłoby drogę postępowania sądowego. Skarżąca po raz kolejny powołała się na swoją trudną sytuację materialną uzasadniającą zwolnienie jej od kosztów sadowych w całości.
Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ sprzeciw został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym podlega ponownemu rozpatrzeniu.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, może nastąpić, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podnieść należy, iż co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Zatem prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym winno być stosowane jedynie w wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawcy nie posiadają żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.
W ocenie Sądu sytuacja finansowa skarżącej uzasadnia jedynie zwolnienie jej od konieczności uiszczenia wpisu sądowego, który w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł. Skarżąca wraz z mężem uzyskuje bowiem miesięczny dochód w wysokości [....] zł netto, jest właścicielką nieruchomości. Jak wynika z oświadczenia skarżącej jej miesięczne wydatki wynoszą [....] zł. Tak więc skarżąca wraz z mężem ma do dyspozycji kwotę około [....] zł z przeznaczeniem na bieżące wydatki. Należy zatem uznać, że uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł mogłoby stanowić dla rodziny skarżącej zbyt duże obciążenie finansowe. Niemniej jednak już dalsze ewentualne koszty postępowania sądowego nie są na tyle wysokie, aby skarżąca poniosła je z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Sąd uznał zatem, że sytuacja majątkowa skarżącej nie pozwala jej na uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł bez znaczącego uszczerbku w comiesięcznym utrzymaniu rodziny. Jednak mając do dyspozycji kwotę [....] zł na bieżące wydatki, w tym na koszty wyżywienia, skarżąca jest już w stanie ponieść ewentualnie dalsze koszty postępowania sądowego, które nie są tak wysokie.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.