Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 grudnia 2011 roku przyznane zostało dla skarżącego A.J. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie racy prawnego.
Na tej podstawie Dziekan Rady OIRP w K. wyznaczył do niniejszej sprawy pełnomocnika w osobie radcy prawnego D.B. wykonującej zawód w Kancelarii Radców Prawnych w K. [...]
Wyznaczony pełnomocnik z urzędu sporządził skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 października 2011 roku wraz z wnioskiem o przywróceniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Zarówno w skardze kasacyjnej, jak i wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi radca prawny D.B. zawarła wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej na zasadzie art. 250 u.p.p.s.a.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 z późniejszymi zmianami). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit "b" w/w rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu m. in. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Dla postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje stawka minimalna wynagrodzenia w kwocie 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit "c"). Biorąc pod uwagę fakt, że radca prawny D.B. została pełnomocnikiem A.J. po wydaniu przez Sąd postanowienia odrzucającego skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w z § 14 ust. 2 pkt 2 lit "b" cyt. rozporządzenia (75 % z 240 zł daje kwotę 180 zł).
W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23 %).
Mając powyższe na uwadze przyznano wyznaczonemu pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 180 zł, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (180 zł x 23 %) na mocy art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270).