Uzasadnienie
Decyzją z dnia 20.01.2009 r., (znak:....Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T., działając na podstawie art 155 i art. 154 § 2 kpa, po rozpatrzeniu wniosku A.R. o zmianę decyzji Nr z dnia 8 stycznia 2007 roku (znak:.....Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działkach nr [....], [....],[....],[....], w Z., poprzez zmianę terminu wykonania drogi dojazdowej na działce nr [....] w Z., oraz wykonania zjazdu z drogi gminnej tj. działki [....] na działkę [....] w Z. zgodnie z pozwoleniem na budowę i jego przedłużenie do dnia 31.12.2009 r., odmówił Inwestorowi A.R. zmiany w zakresie przedłużenia terminu wykonania warunku do dnia 31 grudnia 2009 roku, ostatecznej decyzji Nr [....] z dnia 8 stycznia 2007 roku znak: [....] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działkach nr [....], [....] i [....] w Z. z warunkiem: wykonania zjazdu z drogi gminnej, tj. z działki nr [....] na działkę [....] w Z. i wykonania drogi dojazdowej na działce nr [....] w Z. w terminie do dnia 31 grudnia 2007 roku, zmienionej ostateczną decyzją z dnia 14 stycznia 2008 roku znak: [....] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w taki sposób, że termin wykonania obowiązku został przedłużony do dnia 31 grudnia 2008 roku.
W uzasadnieniu wskazano, że ostateczną decyzją Nr [....] z dnia 8 stycznia 2007 roku (znak:.....) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. udzielił inwestorowi – A.R., pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działkach nr [....], [....] i [....] w Z. z warunkiem wykonania zjazdu z drogi gminnej, tj. z działki nr [....] na działkę [....] w Z. i wykonania drogi dojazdowej na działce nr [....] w Z. w terminie do dnia 31 grudnia 2007 roku. Na wniosek inwestora powyższa decyzja została zmieniona ostateczną decyzją z dnia 14 stycznia 2008 roku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w taki sposób, że termin wykonania obowiązku został przedłużony do dnia 31 grudnia 2008 roku.
Zatem, zmiana planu zagospodarowania przestrzennego, nie ma wpływu na wykonanie warunku decyzji udzielającej pozwolenia na budowę.
Art. 155 kpa stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona, przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego należy do nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego, pozwalających na weryfikację decyzji ostatecznych, a decyzje podejmowane w tym trybie mają charakter decyzji uznaniowych. Dwukrotnie już zmieniano decyzję i przedłużano termin do wykonania dojazdów do inwestycji. Dla prawidłowego użytkowania budynku mieszkalnego, powinien być wykonany dojazd i zjazd z ulicy, dlatego dopuszczono do użytkowania przedmiotowego budynku mieszkalnego.
Nie istnieją żadne okoliczności, które uniemożliwiają wykonanie robót budowlanych wskazanych jako warunek decyzji Nr [....] z dnia 8 stycznia 2007 roku udzielającej inwestorowi pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego. Nie jest taką okolicznością bynajmniej wszczęcie przez Gminę T. procedury zmiany planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T. Odwołanie A.R. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 30.04.2009 r. (znak:....) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc w uzasadnieniu co następuje. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia 8.01.2007 r. (znak:....) udzielono A.R. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działkach nr [....],[....],[....], w miejscowości Z. gm. T., z warunkiem:
- - wykonania zjazdu z drogi gminnej tj. z działki nr [....] na działkę nr [....] w Z.,
- - wykonania drogi dojazdowej na działce [....] w Z. w terminie do dnia 31 grudnia 2007 roku.
Decyzją z dnia 14.01.2008r., warunek wykonania zjazdu i wykonania drogi dojazdowej przedłużono do dnia 31.12.2008r.
Decyzja PINB w T. z dnia 8.01.2007r. jest decyzją ostateczną, na jej mocy strony nabyły prawo, wobec tego decyzja ta może być zmieniona w trybie przewidzianym w art. 155 kpa. Organ wszczynając postępowanie w sprawie zmiany decyzji ostatecznej bada czy zostały spełnione wszystkie przesłanki pozytywne oraz czy nie wystąpiły przesłanki negatywne wymienione w cytowanym powyżej artykule. Obiekt budowlany, którego dotyczy decyzja został wybudowany na podstawie ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę Starosty T. z dnia 24.06.2005 r. (znak:....), przeniesionej na A.R. decyzją z dnia 29.07.2005r. (znak:....) oraz zmienionej decyzją z dnia 4.11.2005r. (znak:....). Decyzje te zostały wydane w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 30.09.2004r., Wójta Gminy T. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie ma wpływu na ostateczne decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na podstawie których wydano pozwolenie na budowę (art 65 ust 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003r., Dz. U. nr 80 póz. 717).
O naruszeniu przepisów art. 7 i 77 kpa mowy być nie może, bowiem brak jest związku między wykonaniem określonych robót budowlanych wskazanych w decyzji PINB z dnia 8.10.2007r. a wszczętą przez Gminę T. procedurą zmiany planu zagospodarowania przestrzennego. Nie może być także mowy o naruszeniu art. 8, 11 i 80 kpa "poprzez naruszenie zasady przekonywania (...) w szczególności wyjaśniając przyczyny odmiennej oceny identycznego stanu faktycznego i prawnego w poprzedniej decyzji na tym samym stanie prawnym, faktycznym i względem tej samej osoby". Faktem jest, że skarżona decyzja jest odmienną od poprzedniej decyzji organu l instancji z dnia 14.01.2008 r., oraz że organ ten w sposób niewystarczający uargumentował podstawy tej zmiany, naruszając tym samym zasadę pogłębiania zaufania (art. 8 kpa) oraz zasadę przekonywania (art. 11 kpa). Jednak w świetle powyższego, w przekonaniu organu odwoławczego naruszenie to nie ma wpływu na wynik sprawy, bowiem i tak w przedmiotowej sprawie mogłaby zapaść jedynie decyzja tożsama z skarżoną decyzją.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła, A.R. i zarzucając naruszenie art. 155 k.p.a. a także art. 7, 8 i 77 k.p.a. wniosła o uchylenie decyzji l i II instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, wraz z kosztami postępowania. W uzasadnieniu podniesiono, że "brama wjazdowa, jak i sam dojazd do drogi i zjazd został usytuowany zgodnie z istniejącym stanem, nie zaś ze stanem wynikającym z planu zagospodarowania przestrzennego (obowiązujący na dzień dzisiejszy plan przewiduje drogę 7-KLD), tj. przylegając do działki [....], nie zaś do działki [....]. Co więcej, ze względów życiowych organ l instancji nie wnosił sprzeciwu od Zgłoszenia robót polegających na wybudowaniu bramy wjazdowej, sankcjonując tym samym zdroworozsądkowe rozwiązanie, wobec faktu, iż plan wybudowania drogi 7-KLD od dawna jest nierealny".
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione z w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: p.o.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana, kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo.
Decyzja wydawana w trybie art. 155 kpa - jest decyzją uznaniową. Odmawiając uwzględnienia wniosku, organy wywiodły, że skarżąca po raz kolejny domagała się zmiany decyzji, w zakresie przedłużenia terminu wykonania warunku, polegającego na budowie dojazd i zjazd z ulicy. Zdaniem orzekających organów dla prawidłowego użytkowania budynku mieszkalnego, powinien być wykonany dojazd i zjazd z ulicy. Nie istnieją żadne okoliczności, które uniemożliwiają wykonanie robót budowlanych wskazanych jako warunek decyzji Nr [....] z dnia 8 stycznia 2007 r. Nie jest taką okolicznością w szczególności wszczęcie przez Gminę T. procedury zmiany planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T. Wykładnia gramatycznej art. 155 kpa prowadzi do wniosku, że organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję ostateczną jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) strona wyraziła zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji, b) przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu takiej decyzji, c) za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony.
Budynek mieszkalny został wybudowany na podstawie ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wydana została w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 30.09,2004r., Wójta Gminy T. Warunkiem prawidłowego korzystania z obiektu jest zrealizowanie go zgodnie z zatwierdzonym projektem. Tak więc interes społeczny przemawia za tym aby obiekty były realizowane zgodnie z udzielonym pozwoleniem. Tym samym nie można uznać aby orzekające organy naruszyły przyznane im przez prawo uznanie. Można także zwrócić uwagę, że sprawa stała się bezprzedmiotowa bowiem wnioskodawczyni domagała się zmiany decyzji w zakresie przedłużenia terminu wykonania warunku do dnia 31 grudnia 2009 r., a data już minęła.
Sąd nie mógł jednak umorzyć postępowania bowiem kontrola Sądu sprawowana jest według stanu faktycznego i prawnego z dnia wydania zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu l instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.ps.a należało orzec jak w sentencji.