Uzasadnienie
Stosownie do przepisu art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie.
Doręczenie skarżącej zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 2 sierpnia 2016 r. Trzydziestodniowy termin upływał w dniu 1 września 2016 r. Natomiast przesyłka polecona zawierająca skargę została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 5 września 2016 r., a więc po upływie terminu.
Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić jako wniesioną po terminie.
W myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu w pkt 2 postanowienia zwrócono wpis od skargi.
Należy jednocześnie zwrócić uwagę, że na etapie postępowania administracyjnego skarżącą reprezentował pełnomocnik Ł. M., który udzielił radcy prawnemu A. B. dalszego pełnomocnictwa do reprezentowania J. S. przed sądami administracyjnymi. To właśnie A. B. sporządziła i podpisała skargę wniesioną w niniejszej sprawie, a następnie w piśmie z dnia 17 października 2016 r. (k. [..] akt sądowych) złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Oświadczenie to nie mogło jednak zostać uznane za skuteczne. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W przypadku tzw. pełnomocnictwa substytucyjnego każdy z kolejnych pełnomocników musi spełniać wymogi wskazane w tym przepisie.
Brak jest podstaw do przyjęcia, że warunki wskazane w art. 35 § 1 p.p.s.a. spełniał Ł. M. Skoro zaś nie mógł reprezentować J. S. przed sądami administracyjnymi, to nie mógł również skutecznie udzielić dalszego pełnomocnictwa w tym zakresie. W konsekwencji należało uznać, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie zawierała brak formalny w postaci braku pełnomocnictwa do jej sporządzenia. Ponieważ jednak skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, to nawet po ewentualnym uzupełnieniu tego braku formalnego podlegałaby odrzuceniu. W tej sytuacji za niecelowe uznano wzywanie strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez dołączenie pełnomocnictwa do jej wniesienia. Z kolei oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło odnieść skutku z uwagi na złożenie go przez osobę nie legitymującą się pełnomocnictwem pochodzącym od skarżącej.
Uwzględniając powyższe należy przyjąć, że skarżąca J. S. działa w niniejszym postępowaniu bez pełnomocnika i to jej bezpośrednio zostanie doręczony odpis niniejszego postanowienia.