Uzasadnienie
Uzasadnienie wyroku
Decyzją z 9.12.2002 r. Znak: [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania J.i J. W. od decyzji Starosty Powiatu [...] z [...].2002 r. Znak: [...] odmawiającej J. i J. W. wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia K.W.pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...].1996 r. Znak: [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda podzielił tym samym stanowisko organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego z powodu uchybienia przez skarżących terminowi do wystąpienia z podaniem o wznowienie postępowania. Zdaniem Wojewody J. i J. W. zarówno we wniosku o wznowienie postępowania, jak również w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji przyznali, że o decyzji z [...]1996 r. dowiedzieli się już w [...] 1997 r., tymczasem podanie o wznowienie postępowania złożyli [...].2002 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 148 § 1 K.p.a. Powyższe skutkować musiało odmową wznowienia postępowania zgodnie z dyspozycją art. 149 § 3 K.p.a., a w konsekwencji utrzymaniem zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji w mocy na podstawie art. 138 § 1 p. 1 K.p.a.
W skardze na decyzję Wojewody z [...].2002 r. J. i J.W. zarzucili, że do chwili obecnej nie zostali zapoznani z decyzją z [...].1996 r. i dlatego argumenty o niedotrzymaniu terminu przewidzianego na wystąpienie o wznowienie postępowania nie nadają się do akceptacji. Zdaniem skarżących decyzja Wojewody wydana została w oparciu o błędne ustalenia mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, w szczególności w aktach sprawy brak jest dowodu potwierdzającego faktyczną datę zapoznania ich z aktami sprawy i przedmiotowa decyzją.
Wojewoda wnosił o oddalenie skargi przywołując argumenty tożsame z powołanymi w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skarżący upatrują ustawowej podstawy wznowienia postępowania w przedmiocie udzielenia K. W. pozwolenia na budowę w pozbawieniu ich możności obrony praw, gdyż bez własnej winy nie brali udziału w rzeczonym postępowaniu (art. 145 § 1 p.4 K.p.a.). Okoliczność ta, zważywszy na materiał zgromadzony w aktach sprawy, nie może budzić wątpliwości, co nie oznacza, że powoływana przesłanka wznowienia bez reszty determinuje wynik postępowania. Ten jest bowiem implikowany także brzmieniem art. 148 § 2 K.p.a. stawiającym wymóg dochowania ustawowego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania t. j. jednego miesiąca licząc od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W realiach niniejszej sprawy uprawniona jest konstatacja, że termin ten nie został przez skarżących dochowany; jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości interpretacyjnych przemawia za tym stanowisko samych skarżących artykułowane we wniosku o wznowienie postępowania z [...].2002 r. Wnioskujący expressis verbis przyznają w nim wszak, że treść decyzji z [...].1996 r. została im przekazana przez K.W. już w [...] 1997 r., mało tego decyzja ta, jej treść i braki były przedmiotem komentarzy, wniosków i w końcu kontestacji samych skarżących przez pryzmat jej legalności.
Tym samym zwlekanie z wystąpieniem o wznowienie postępowania nie da się obiektywnie usprawiedliwić, a zwłoka ta zdaje się wynikać z oczekiwania na wynik postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z [...]1996 r. o pozwoleniu na budowę. Skoro tak - nie znajdując podstaw do kwestionowania legalności zaskarżonej decyzji, skargę należało oddalić stosownie do treści art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.