Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 marca 2014 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu M.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Orzeczenie to ma przymiot prawomocności, gdyż nie wniesiono od niego sprzeciwu.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 25 marca 2014 roku na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona adw. K.L., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [....].
Wyznaczona pełnomocnik reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji, a następnie, działając w imieniu skarżącego, sporządziła i wniosła w dniu 4 lipca 2014 roku skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 maja 2014 roku.
Pismem z dnia 1 lipca 2014 roku skarżący M.K. zwrócił się z prośbą o przydzielenie mu innego adwokata z urzędu. Skarżący podniósł, iż adwokat K.L. w trakcie rozmowy telefonicznej poinformowała go, iż nie widzi podstawy prawnej do złożenia kasacji od wyroku WSA w Krakowie z dnia 7 maja 2014 roku, a skarżący nie podziela jej stanowiska w tej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, a przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje również postępowanie egzekucyjne. Z treści tych przepisów jednoznacznie wynika, że przyznane stronie prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne.
Możliwość jego utraty została wyraźnie wskazana w art. 249 i 251 p.p.s.a. Przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała (art. 251 p.p.s.a.), albo może być przez sąd cofnięte w całości lub części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć (art. 249 p.p.s.a.).
Jeżeli zatem nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w tych przepisach, to strona z przyznanego jej prawa pomocy może korzystać na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi w ramach sprawy, w której prawo pomocy zostało jej przyznane. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który upoważniałby stronę do żądania w drodze kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy wyznaczenia innego pełnomocnika w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony adwokat nie spełnił jej oczekiwań w zakresie czynności procesowych (por. postanowienie NSA z dnia 7 września 2011 r., sygn. akt I OZ 654/11).
Z tych względów orzekający nie ma możliwości ponownego rozstrzygania o przyznaniu prawa pomocy w sytuacji gdy strona z takiego prawa już korzysta, a nie zostało ono cofnięte lub nie wygasło. Podobne stanowisko zostało wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 262/05, w którym stwierdzono, że jeżeli pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż nie może on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane.
Konkludując, skoro skarżący korzysta w niniejszym postępowaniu z przyznanego prawa pomocy, nie ma prawnej możliwości ponownie przyznania mu prawa, które już raz w tym postępowaniu uzyskał. W tym stanie rzeczy złożony na obecnym etapie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata należy uznać za bezprzedmiotowy, co skutkuje umorzeniem postępowania z tego wniosku na postawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.