Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w wyniku rozpoznania sprzeciwu A.F., utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu A.F. prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W dniu 25 sierpnia 2016 r. A.F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. póz. 658) dalej jako "p.p.s.a". W sprawach wszczętych od tego dnia, wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje referendarz sądowy, a wojewódzki sąd administracyjny - rozpoznając sprzeciw od takiego orzeczenia - orzeka jako sąd drugiej instancji, co jednoznacznie wynika z treści art. 260 § 2 p.p.s.a., zmienionego na skutek wspomnianej wyżej nowelizacji.
W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo których przedmiotem są postanowienia wymienione w punktach 1-10 tego przepisu. Postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, bowiem nie należy do katalogu postanowień objętych wyżej wymienioną regulacją.
W tym stanie rzeczy zażalenie na takie postanowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne, stosownie do art. 178 w zw. z art. 194 § 1 i art. 197 § 2 P.p.s.a.