Uzasadnienie
J.S. i H.S. złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 1997 r. ([...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Postępowanie pozostawało zawieszone z uwagi na śmierć skarżących do dnia 23 sierpnia 2012 r.
W dniu 4 kwietnia 2009 r. następcy prawni skarżących w osobach R.S. i T.S. złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi. Pismem z dnia 4 maja 2009 r. skargę cofnęła następczyni prawna – H.B., zaś w dniu 10 sierpnia 2012 r. do tut. sądu wpłynęło oświadczenie o cofnięciu skarci następczyni prawnej – M.G.
Stosownie do art. 60 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r.,(t. jedn. Dz.U. z 2012 r., póz. 270) dalej zwanej ppsa, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd, o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei w myśl art. 161 § 1 tej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Wobec jednoznacznej treści pism o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.