Uzasadnienie
J. S. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, jako jej przedmiot wskazując pisma Ministerstwa Transportu i Budownictwa z dnia [...] i [...] marca 2006 roku. Skarżący uznał te pisma za decyzje i zarzucił im rażące naruszenie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, albowiem jego zdaniem, zawarto w nich bezprawny nakaz korygowania pomiarów z natury lokali o grubość tynku na ścianach. Z uzasadnienia skargi wynikało, iż skarżący nie zgadza się z inwentaryzacją, dokonaną przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" w K., która stanowiła podstawę naliczania czynszu.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury, w którego zakresie właściwości znalazła się niniejsza sprawa, wniósł o jej odrzucenie, wskazując, iż nie została wydana żadna decyzja administracyjna, a pisma o których mowa w skardze, stanowią jedynie wyjaśnienie przepisów. Oznacza to, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka winna być odrzucona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie zaś do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, a także, w określonych przypadkach- bezczynność organów. Nadto art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Z powyższych przepisów wynika, iż kompetencja sądów administracyjnych została przez ustawodawcę określona ściśle, zaś sposób sformułowania art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. nie pozwala jej rozszerzyć w drodze analogii. Skargi w sprawach innych, niż określone w art. 3 p.p.s.a. muszą być uznane za skargi wniesione w sprawach, nie należących do właściwości sądu administracyjnego, co obliguje do ich odrzucenia na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Tak też rzecz się ma ze skargą, która zainicjowała niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne. Skarżący kwestionuje opinię prawną, wyrażoną w dwóch pismach, przy czym trzeba wskazać, że był on adresatem jedynie pierwszego z nich. Pisma te nie należą do przedmiotowego zakresu kontroli sądownictwa administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 p.p.s.a., mają bowiem charakter wyłącznie informacyjny, nie stanowiąc przejawu władczego działania administracji publicznej. W szczególności nie można uznać ich za decyzje administracyjne, jak chciałby tego skarżący, albowiem nie stanowią władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia o prawach bądź obowiązkach podmiotu w sprawie konkretnej i indywidualnej. Warto też zaznaczyć, że jedynym przypadkiem, kiedy przedmiotem skargi może być interpretacja przepisów, jest- stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.- pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego, wydawana w sprawie indywidualnej.
Sprawa, której skarga dotyczy, ma w zasadzie charakter sprawy cywilnej, albowiem pomimo wskazania przez skarżącego na pisma Ministerstwa Transportu i Budownictwa, kwestionuje on w istocie sposób wyliczenia opłat czynszowych, dokonywany przez spółdzielnię mieszkaniową. Z całą zatem pewnością przedmiot skargi, wniesionej przez J. S., pozostaje poza zakresem kognicji sądów administracyjnych.
Z uwagi na powyższe Sąd, będąc stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obowiązany do odrzucenia skargi w sprawie, nie należącej do właściwości sądów administracyjnych, orzekł jak w sentencji postanowienia.