Uzasadnienie
J. S. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień wdowy po kombatancie. Zawiadomienie skarżącej o terminie rozprawy nie zostało doręczone, powróciło z adnotacją "adresat zmarł".
Zgodnie z art. 161 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd umarza postępowanie w przypadku śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w postępowaniu zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Sprawa o przyznanie uprawnień wdowy po kombatancie należy do kategorii spraw związanych ściśle z osobą, która się o te uprawnienia ubiega. Ustawa z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42 poz. 371 ze zm.) przyznaje określone uprawnienia osobom wyraźnie w niej wskazanym, m. in. w art. 20 ust. 3 wymienia się wdowy lub wdowców pozostałych po kombatantach i innych osobach uprawnionych.
W momencie śmierci wdowy (wdowca) po kombatancie lub innej osobie uprawnionej wskazane w tym przepisie świadczenia nie przechodzą na inne osoby, lecz wygasają, zatem także i spór o to, czy istniały przesłanki do przyznania skarżącej uprawnień wdowy po kombatancie staje się bezprzedmiotowy.
W tej sytuacji postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć na podstawie art. 161 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).