Uzasadnienie
Sygn. IISA/Kr 122/13
W dniu 15 czerwca 2012r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] decyzją nr [...] znak [...] nakazał C.B. i G.B. inwestorom i współwłaścicielom działki nr [...] w B. obowiązek sporządzenia a następnie dostarczenia do Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. czterech egzemplarzy projektu budowlanego.
Od decyzji tej pismem z dnia 10 lipca 2012r. złożył odwołanie M.B.. Zostało ono przez organ I Instancji przesłane w dniu 25 lipca 2012r. organowi II Instancji – Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. – jako wniesione w terminie.
W dniu 9 sierpnia 2012r. organ II Instancji wezwał M.B. do uzupełnienia odwołania poprzez złożenie na nim brakującego podpisu w terminie 7 dni. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięci braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje pozostawienie odwołania M.B. bez rozpoznania. Wezwanie zostało odebrane w dniu 17 sierpnia 2012r. przez M.B., pod adresem wskazywanym dotychczas przez skarżącego – ul. [...]. W dniu 3 września 2012r. M.B. złożył do Wojewódzkiego Inspektora nadzoru budowlanego w K. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania oraz przesłał odwołanie uzupełnione o podpis.
W dniu 9 listopada 2012r. MWINB postanowieniem nr [...] znak [...] odmówił przywrócenia uchybionego terminu do uzupełnienia braków formalnych w odwołaniu. W podstawie prawnej wskazał art. 59 § 2 w związku z art. 123 KPA. Nadto na uzasadnienie wskazał, że zgodnie z treścią art. 63 § 3 KPA "podanie wniesione pisemnie (...) powinno być podpisane przez wnoszącego", jeżeli zaś podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusuniecie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania" (art. 64 §2 KPA). W dniu 26 lipca 2012 r. na dziennik podawczy Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. wpłynęło odwołanie M.B. z dnia 10 lipca 2012 r., od decyzji PINB dla powiatu [...] w K. nr [...] z dnia 15 czerwca 2012 r., znak: [...]. Wobec faktu, iż pod w/w odwołaniem brak było podpisu strony, za pismem z dnia 9 sierpnia 2012 r., znak: [...] organ wezwał M.B. do uzupełnienia braku formalnego w w/w odwołaniu przez złożenie brakującego podpisu pod odwołaniem.
W treści w/w pisma organu znalazło się też pouczenie o treści art. 64 § 2 KPA. Znajdujące się w aktach zwrotne potwierdzenie odbioru w/w wezwania z dnia 9 sierpnia 2012 r. wskazuje, że wspomniane wezwanie zostało odebrane przez pełnoletniego domownika adresata w dniu 17 sierpnia 2012 r. Zatem przedmiotowe wezwanie doręczono stronie z zachowaniem przepisów art. 40 § 1 KPA, który stanowi, że "Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi" oraz art. 42 § l KPA, zgodnie z którym "Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy".
Należy ponadto mieć na uwadze treść art. 43 KPA: "W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania". Zgodnie z art. 57 § 1 KPA "Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest p zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia w którym zdarzenie nastąpiło". Skoro więc pismo organu z dnia 9 sierpnia 2012 r. doręczono pełnoletniemu domownikowi adresata w dniu 17 sierpnia 2012 r., termin do uzupełnienia braków rozpoczął swój bieg w dniu 18 sierpnia 2012 r. i upłynął z dniem 24 sierpnia 2012 r. Natomiast z pieczęci na kopercie, w której przesłano pismo zawierające odwołanie M.B. uzupełnione o brakujący podpis wynika, że przesyłkę z w/w dokumentami nadano w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 3 września 2012 r., zatem w świetle art. 57 § 5 pkt 2 KPA ("Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: (...) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego") brakujący podpis pod odwołaniem skarżący uzupełnił w dniu 3 września 2012 r., a więc po upływie 7-dniowego terminu wyznaczonego przez art. 64 § 2 KPA.
Zgodnie z art. 58 § 1 KPA, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wnioskiem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 KPA).
Dalej organ podkreślił, że przywrócenie terminu może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz uzasadnił dlaczego jego zdaniem w niniejszej sprawie nie ma podstaw do uznania, że taka przeszkoda zaistniała.
W postanowieniu zostało zawarte także pouczenie następującej treści; "Postanowienie niniejsze jest ostateczne. Niniejsze postanowienie jest niezaskarżalne"
Na postanowienie to skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył M.B., zarzucając postanowieniu naruszenie art. 58 § 1 KPA - polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, iż niezachowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania zostało przez skarżącego zawinione, podczas gdy przedstawione przez niego okoliczności, których prawdziwości organ I instancji nie zakwestionował, przesądzają, iż niezachowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania nie zostało przez skarżącego zawinione; art. 43 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie miało miejsce skuteczne doręczenie zastępcze, w sytuacji, gdy odbiorca przesyłki na potwierdzeniu odbioru nie wskazał, iż podejmuje się jej doręczenia; art. 75 § 1, art. 78 § 1 k.p.a. - poprzez nieprzeprowadzenie wnioskowanego przez skarżącego dowodu z zeznań świadka M.R. j na okoliczność braku jego świadomości faktu odbioru przez świadka wezwania do uzupełnienia braków formalnych odwołania, mimo iż jest to okoliczność istotna dla rozstrzygnięcia.
W oparciu o powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. do ponownego rozpoznania; ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych w odwołaniu z dnia 10 lipca 2012 r.
Na rozprawie w dniu 27 marca 2013r. pełnomocnik organu II instancji wniósł o oddalenie skargi oraz oświadczył, że Skarżący wniósł zażalenie do GINB, który postanowieniem z dnia [...] lutego 2013r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie oraz przedłożył kopię postanowienia GINB do akt sprawy sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei stosownie do § 2 pkt 2 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie zaskarżone zostało postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o odmowie przywrócenia uchybionego terminu do uzupełnienia braków formalnych w odwołaniu. W podstawie prawnej postanowienia wskazany został wprawdzie błędnie art. 59 § 2 KPA oraz postanowienie zawierało błędne pouczenie, że jest ono ostateczne i niezaskarżalne, niemniej jednak w rzeczywistości jest inaczej. Zgodnie z przywołanym w podstawie prawnej postanowienia przepisem art. 59 § 2 K.p.a., o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Gdyby zatem sprawa niniejsza dotyczyła przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskazana podstawa prawna i pouczenie co do ostateczności postanowienia byłoby prawidłowe. Jednakże w niniejszej sprawie organ rozstrzygał o przywróceniu uchybionego terminu do uzupełnienia braków formalnych w odwołaniu i wnioskowi temu odmówił.
W tej sytuacji właściwą podstawą prawną jest art. 59 § 1 K.p.a., zgodnie z którym o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie.
Oznacza to, że zaskarżone postanowienie nie jest ostateczne i przysługuje od niego zażalenie – do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a z tej okoliczności z kolei wynika, skarga została wniesiona przed wyczerpaniem środków zaskarżenia.
Z tego względu skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na zasadzie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.