Uzasadnienie
Decyzją z dnia 24 lutego 2004 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nakazał M. J. i M. K. wykonanie określonych robót budowlanych w budynku mieszkalnym nr [...] na działce nr [...] w G..
W dniu 17 marca 2009 r. M. J. i M. K. zawiadomili organ o wykonaniu nałożonych obowiązków zapowiadając, ze wystąpią z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na rozbiórkę obiektu.
Pismem z dnia 23 listopada 2010 r. Z. S. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. o "przeprowadzenie kontroli i nałożenie grzywny na M. J. zam. G., za rozbiórkę budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w G. oznaczonego nr porządkowym "[...]".
Pismem z dnia 29 listopada 2010 r. M. J. i M. K. zawiadomili PINB w W. o wykonaniu rozbiórki budynku znajdującego się na działce nr [...] w G. podając, że budynek groził zawaleniem, a postępowanie o pozwolenie na rozbiórkę przewleka się bez ich winy. Wskazali przy tym, że rozbiórka została wykonana na podstawie projektu rozbiórki i pod nadzorem osoby uprawnionej.
W piśmie z dnia 15 lutego 2011 r. Z. S. zażądała od Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. wyjaśnień " w jaki sposób został zabezpieczony budynek nr [...] który był jednolitą budową z budynkiem nr [...]".
Decyzją z dnia 4 kwietnia 2011 r. nr [...], znak [...], Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego w W., na podstawie art. 105 kpa umorzył postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku nr [...] w miejscowości G. na działce nr [...] własności M. J. i M. K..
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przedmiotem postępowania w sprawie był stan techniczny budynku nr [...] na działce nr [...] w G.. Skoro budynek ten został rozebrany, a więc przedmiot postępowania przestał istnieć, to postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Podał tez organ, że za wykonanie rozbiórki obiektu bez pozwolenia został nałożony mandat karny.
W odwołaniu od w/w decyzji Z. S. stwierdziła, że budynek nr [...] nadal stoi, a rozebrana została tylko jego część. Budynek ten stanowi współwłasność [...] osób. Wskazała, że "budynek który pozostał, został naruszony, naruszono konstrukcję dachu". Wyraziła też pretensje o to, że "lokal [...] nie został zgodnie z prawem wydzielony".
Decyzją nr [...] z dnia 14 listopada 2013 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji ustalając i wskazując co następuje:
M. K. i M. J. są współwłaścicielami działki nr [...], natomiast Z. S. jest współwłaścicielką działki sąsiedniej o numerze [...]. Budynki na działkach [...] i [...] były wybudowane w zabudowie bliźniaczej, z tym że oddzielne ściany graniczne znajdowały się na l piętrze, natomiast na wysokości parteru znajdowała się ściana wspólna. W sytuacji, kiedy budynek na działce [...] przestał istnieć, postępowanie w sprawi jego stanu technicznego stało się bezprzedmiotowe. Wskazywane przez odwołująca się nieprawidłowości w budynku na działce nr [...] mogą stanowić przedmiot odrębnego postępowania, w którym jednak organy nadzoru budowlanego nie badają kto ponosi odpowiedzialność za wystąpienie takich nieprawidłowości.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. S. powtórzyłaś dotychczasowe zarzuty. Nadto zarzuciła, że "budynek [...] został utworzony na podstawie fikcji prawnej". W istocie jest to budynek o numerze porządkowym [...] i wchodzi on w skład masy spadkowej po A. S.. Postępowanie działowe zaś toczące się w Sądzie Rejonowym w Wieliczce nie zostało zakończone. Podała też skarżąca, że w trakcie postępowania uwłaszczeniowego w 1984 r. stwierdzono, że nie ma możliwości fizycznego podziału budynku i niezbędnej działki, dlatego sprawę należy załatwić na drodze cywilno -prawnej. Sprawa ta w sądzie nie została zaś załatwiona.
W toku postępowania sądowego skarżąca podkreśliła, że z jej twierdzeń od początku wynikało, że domaga się rozstrzygnięcia kwestii wpływu nielegalnej rozbiórki na pozostały budynek, w którym skarżąca zamieszkuje, a więc naruszenia konstrukcji dachu, pozostawienie niezabezpieczonych dziur w ścianie powodujących zagrzybienie i zawilgocenie ścian.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Pretensje skarżącej zasadniczo wynikają z błędnego przekonania, że jest ona współwłaścicielką działki nr [...]. Tymczasem w aktach sprawy administracyjnej znajdują się dokumenty potwierdzające, że właścicielami działki nr [...] są M. K. i M. J.. Własność w/w działki nabyli oni w drodze darowizny od H. K., która wcześniej stała się właścicielką działki w wyniku działu spadku po T. P.. Własność działki nr [...] została uregulowana postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...] w Krakowie z dnia [...] października 1997 r. sygn. [...] (patrz akt notarialny [...] z dnia 3 lutego 2009 r. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów nie wynika jednoznacznie czy i kiedy doszło do zmiany numeracji budynku na działce nr [...]. Ta okoliczność w sprawie nie ma jednak istotnego znaczenia, bowiem przedmiot postępowania był i jest jednoznacznie określony. We wniosku z dnia 23 listopada 2010 r. skarżąca nie domagała się sprawdzenia stanu technicznego budynku na działce nr [...], lecz żądała przeprowadzenia kontroli i nałożenia kary za wykonanie rozbiórki bez pozwolenia.
Co do tego właśnie przedmiotu zdecydowano o umorzeniu postępowania administracyjnego po ustaleniu, że czynności rozbiórkowe zostały zakończone.
Zupełnie odrębną kwestią jest to, czy obecnie stan budynku na działce nr [...] wymaga interwencji nadzoru budowlanego. Prawdą jest, że skarżąca w piśmie z dnia 15 lutego 2011 r. zażądała od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyjaśnienia "w jaki sposób został zabezpieczony budynek [...] który był jednolitą budową z budynkiem nr [...], jakie konstrukcje wzmocnieniowe zostały wygnane w budynku [...] celem jego zabezpieczenia przez zniszczeniem i dalszą dewastacją". Jest oczywiste, że tak zaprezentowane żądanie dotyczyło stanu pozostałego na działce nr [...] budynku. Nie spowodowało ono zmiany przedmiotu toczącego się już postępowania administracyjnego. Rozważyć jedynie można, czy mogło ono wszcząć postępowanie administracyjne w innej sprawie, w której przedmiotem badania byłby stan budynku zajmowanego obecnie przez skarżącą. Ta kwestia jednak pozostaje poza granicami rozpoznawanej.
Ostatecznie stwierdzić należy, że przepis art. 105 § 1 kpa został przez organy prawidłowo zastosowany. Skoro bowiem przestał istnieć przedmiot, którego miałoby dotyczyć merytoryczne rozstrzygnięcie, to postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Dlatego skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym należało oddalić.