Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 9 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 1220/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Grażyna Firek przewodniczący
WSA Aldona Gąsecka-Duda AWSA
Wojciech Jakimowicz sprawozdawca
Edyta Domagalska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 9 maja 2006 r.
Sprawa
sprawy ze skargi J.S. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia skargę odrzucić

Uzasadnienie

Rada Gminy K. podjęła w dniu [...] października 2004 r. uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. obejmującego miejscowości: D., G., T. w ich granicach administracyjnych z wyłączeniem terenów objętych uchwałą Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...] listopada 1999 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] października 2004 r., Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. obejmującego miejscowości: D., G., T. w ich granicach administracyjnych z wyłączeniem terenów objętych uchwałą Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...] listopada 1999 r. złożył J.S. podnosząc, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny wskutek przeznaczenia działki nr "1" w G. pod działalność komercyjną. Działka nr "1" w G. sąsiaduje z należącą do skarżącego nieruchomością nr "2", a przeznaczenie działki nr "1" w G. pod działalność komercyjną powoduje uciążliwości w wykonywaniu prawa własności przez skarżącego a także zaniża wartość jego nieruchomości.

Skarżący wskazał na szereg decyzji administracyjnych wydawanych w procesie inwestycyjno-budowlanym dla inwestycji na nieruchomości nr "1" w G. oraz podniósł, iż pismem z dnia 24 lutego 2005 r. wezwał Radę Gminy K. do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego.

W odpowiedzi na skargę udzielonej przez Wójta Gminy K. ustosunkowano się do zarzutów skargi i wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 101 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej,' może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, a w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pod rządami ustawy z dn'3 11 maja 1995 r. o NSA przyjmowano, iż w sprawie zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał organów gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stosuje się termin do wniesienia skargi określony w art. 35 ust. 1 ustawy o NSA, którego bieg rozpoczyna się od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania. Jeżeli odpowiedzi nie doręczono termin do wniesienia skargi biegnie od dnia upływu tego dwumiesięcznego terminu, jednakże gdy spóźniona odpowiedź na wezwanie została doręczona przed upływem terminu do wniesienia skargi, termin ten liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie.

W zmienionym stanie prawnym uchwała ta straciła swą aktualność. Podkreśla to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w najnowszym orzecznictwie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2005 r., sygn. akt: l OSK 785/05) wskazując, że przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ustala termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi. Termin ten odnosi się także do skarg na uchwały organów samorządowych podjętych w sprawie z zakresu administracji publicznej w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Wynika to a contrario z art. 102 a tej ustawy, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej.

Oprócz wspomnianego art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mieć więc będzie zastosowanie art. 53 § 2 tej ustawy. Stanowi on, że termin na wniesienie skargi w wypadku nie udzielenia odpowiedzi przez organ na wezwanie go do usunięcia naruszenia prawa wynosi sześćdziesiąt dni od doręczenia wezwania.

Jak podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (cyt. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2005 r., sygn. akt: l OSK 785/05) zmiana zatem stanu prawnego upoważnia do weryfikacji tezy, że terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, do którego odsyła art. 101 ust. 3 ustawy w sprawach wezwania do usunięcia naruszenia prawa winny odpowiadać maksymalnemu terminowi przewidzianemu w art. 35 § 3 k.p.a., czyli terminowi dwumiesięcznemu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 lipca 2005 r. sygn. akt OSK 1634/04 (niepubl.) zwrócił też uwagę, że w praktyce dwumiesięczny termin do rozpoznania wezwania wynosiłby 62 dni (np. miesiące grudzień - styczeń, czy lipiec - sierpień), co uniemożliwiałoby złożenie skargi w terminie zakreślonym art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zachodzącą sprzeczność pomiędzy tymi przepisami można jedynie usunąć przyjmując, że na podstawie art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym organ gminy ma obowiązek rozpoznać wezwanie w terminie miesięcznym od jego wniesienia.

Po bezskutecznym upływie tego terminu skarżący może wnieść skargę do sądu, przy czym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi jest upływ ostatniego sześćdziesiątego dnia od dnia wniesienia wezwania.

Za przyjęciem miesięcznego terminu do "udzielenia" odpowiedzi na wezwanie przemawia także to, iż wezwanie w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi surogat środka zaskarżenia. Pogląd ten znalazł swe odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowym wcześniej, bowiem już w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanego w składzie siedmiu sędziów, z dnia 24 czerwca 2002 r. sygn. akt OSA 2/02 Sąd ten stwierdził, że skoro wezwanie do usunięcia naruszenia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest surogatem środka odwoławczego, to nie ma podstaw by traktować je inaczej niż określają to przepisy dotyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym (publ.: ONSA z 2003 r., nr 1, póz. 2). Jeśli tak - to uzasadnionym jest przyjęcie terminu miesięcznego do rozpatrzenia wezwania, bowiem termin ten odpowiada terminowi przewidzianemu w art. 35 § 3 k.p.a. do rozpatrzenia odwołania.

Innymi słowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej w trybie art 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wynosi 30 dni, liczony po upływie trzydziestego dnia od dnia doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli organ gminy nie udzielił odpowiedzi na 10 wezwanie. Podkreślić przy tym należy, iż późniejsze udzielenie odpowiedzi na wezwanie nie powoduje, że skarga wniesiona między trzydziestym a sześćdziesiątym dniem licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest skarga przedwczesną, na pewno jednak skarga wniesiono po upływie sześćdziesięciu dni licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest skargą spóźnioną.

Jak wynika z akt sprawy J.S. wezwał w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym Radę Gminy K. do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na mocy uchwały Rady Gminy K. z dnia [...] października 2004 r., Nr [...] pismem datowanym na dzień 24 lutego 2005 r., które wpłynęło do organu administracji w dniu 25 lutego 2005 r. (k. 753 akt administracyjnych).

Termin sześćdziesięciodniowy do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] października 2004 r., Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. liczony od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął z dniem 26 kwietnia 2005 r. (wtorek). Skarga J.S. została natomiast sporządzona w dniu 17 lipca 2005 r. i złożona przez skarżącego osobiście na dzienniku podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 17 lipca 2005 r.

Mając na uwadze, że skarżący złożył skargę na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] października 2004 r.. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. z uchybieniem terminu do jej wniesienia, który to termin - wobec braku wniosku skarżącego - nie został przywrócony, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), zgodnie z Którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W związku z wniesieniem skargi po upływie sześćdziesięciu dni licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, dla oceny zachowania terminu do złożenia skargi nie ma znaczenia dla udzielenia odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 lutego 2005 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.