Uzasadnienie
Postanowieniem dnia 22 marca 2021 r. nr GD-07.6725.6.2.2020 Prezydent Miasta Krakowa orzekł o zwrocie M. K. podania w części dotyczącej udzielenia ulgi w spłacie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (tzw. renty planistycznej).
Przyczyną zwrotu wniosku było nieuiszczenie przez wnioskodawczynię opłaty skarbowej od podania w kwocie 10 zł.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. K. podnosząc, iż opłatę 10 zł uiściła w terminie oraz że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej.
Postanowieniem z 24 sierpnia 2021 r., znak SKO.ZP/415/184/2021 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazując art. 261 § 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735) oraz w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 1a), art. 6 ust. 1 pkt 1, ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej i pkt 53 części 1 załącznika do tej ustawy (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1546 ze zm.).
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że stosownie do pkt 53 części I załącznika do ustawy o opłacie skarbowej, wydanie decyzji w przedmiocie udzielenia ulgi w zapłacie tzw. renty planistycznej podlega opłacie skarbowej w kwocie 10 zł i opłata ta winna być uiszczona - zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o opłacie skarbowej - z chwilą złożenia wniosku. W myśl art. 261 § 1 i 2 k.p.a., jeżeli strona nie wpłaciła należności tytułem opłat i kosztów postępowania, które zgodnie z przepisami powinny być uiszczone z góry, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie wyznaczy jej termin do wniesienia tych należności. Termin ten nie może być krótszy niż siedem dni, a dłuższy niż czternaście dni. Jeżeli w wyznaczonym terminie należności nie zostaną uiszczone, podanie podlega zwrotowi lub czynność uzależniona od opłaty zostanie zaniechana.
M. K. składając wniosek o udzielenie ulg w zapłacie tzw. renty planistycznej (umorzenie opłaty, rozłożenie na raty) nie uiściła należnej opłaty skarbowej, dlatego organ I instancji wezwał ją o uiszczenie opłaty w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem zwrotu wniosku. Wezwanie zostało doręczone M. K. w dniu 4 marca 2021 r., zatem 7-dniowy termin do uiszczenia opłaty skarbowej upływał w dniu 11 marca 2021 r. Do dnia rozpatrzenia nin. zażalenia M. K. - wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu - nie wykazała, iż istotnie uiściła opłatę skarbową w kwocie 10 zł w zakreślonym terminie.
W tym stanie rzeczy zasadne jest utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji o zwrocie wniosku M. K.. W ocenie Kolegium nie zachodzi bowiem żadna z sytuacji wskazanych w § 4 art. 261 k.p.a., która skutkowałaby obowiązkiem rozpatrzenia sprawy i wydaniem decyzji mimo nieuiszczenia należnej opłaty skarbowej.
Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. K. podnosząc, że opłata skarbowa w kwocie 10 zł została uiszczona 30 kwietnia 2021 r. na konto w banku PKO. Ponadto zwróciła uwagę na swoją trudną sytuację finansową.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy.
Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w świetle tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.
Organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że wydanie decyzji w zakresie objętym wnioskiem skarżącej tj. w zakresie udzielenia ulgi (umorzenie opłaty, rozłożenie na raty) w zakresie zapłaty jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości podlega opłacie skarbowej w kwocie 10 zł i opłata ta winna być uiszczona - zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o opłacie skarbowej - z chwilą złożenia wniosku.
Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że wraz ze złożeniem wniosku opłata skarbowa nie została uiszczona.
Pismem z dnia 26 lutego 2021 r. (k. 12 akt administracyjnych) Prezydent Miasta Krakowa na podstawie art. 261 § 1 k.p.a. wezwał M. K. do uiszczenia powyższej opłaty skarbowej. Jednocześnie poinformował, że stosownie do treści art. 261 § 2 k.p.a., jeżeli w wyznaczonym terminie wymieniona należność nie zostanie uiszczona, podanie podlega zwrotowi.
Powyższe pismo doręczono skarżącej 4 marca 2021 r.
Skarżąca mimo wezwania nie przedłożyła dowodu uiszczenia powyższej kwoty w zakreślonym terminie, dlatego też prawidłowo orzeczono o zwrocie podania.
Podnoszona w skardze okoliczność, że opłata skarbowa została uiszczona 30 kwietnia 2021 r. po pierwsze: nie została w żaden sposób wykazana ani uprawdopodobniona, a po drugie: i tak nie miałaby wpływu na treść rozstrzygnięcia, bowiem zwrot podania następuje po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia opłaty skarbowej, a termin ten upłynął bezskutecznie 11 marca 2021 r. Nawet ewentualne późniejsze uiszczenie opłaty skarbowej nie mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia, a co najwyżej zwrotem nienależnie uiszczonej opłaty. Kwestia ta pozostaje jednak poza granicami niniejszej sprawy.
Z kolei okoliczności związane z sytuacją materialną skarżącej miały znaczenie dla rozpoznania wniosku o prawo pomocy, natomiast nie mają wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia SKO.
W świetle powyższych okoliczności, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.