Uzasadnienie
Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 24 maja 2022 r. nr AU-2/6730.2.397/2022 działając na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 w związku z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 741), §1 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. 2003 r., Nr 164, poz. 1588), §2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. 2003 r., Nr 164, poz. 1589) oraz art. 104 K.p.a. ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego;pn. "Budowa linii kablowej elektroenergetycznej SN 15kV na dz. [...] oraz na części dz. nr. [...] obr. [...] P. przy ul. L. /M. w K. (stanowiącej zasilanie rezerwowe dla zespołu budynków biurowo - usługowych przy ul. P. w K.)".
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że postępowanie wszczęto na wniosek inwestora, złożony dnia 14.12.2021 r. W toku postępowania stwierdzono, iż teren określony we wniosku nie jest objęty miejscowym plan zagospodarowania przestrzennego, wobec czego przeprowadzono postępowanie na zasadach i w trybie przewidzianym w art. 59 i nast. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na podstawie zgromadzonego w trakcie postępowania materiału dowodowego ustalono, że planowane zamierzenie spełnia łącznie przesłanki z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. W przedmiocie uwag i zastrzeżeń wyjaśniono, iż parametry projektowanej inwestycji zostały wnikliwie przeanalizowanie i wyważone, a ostateczne zapisy decyzji wynikają z przeprowadzonej analizy urbanistyczno - architektonicznej oraz uzyskanych opinii w trakcie postępowania. W postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie jest wymagana zgoda współwłaścicieli nieruchomości objętych inwestycją oraz sąsiednich (z żadnego przepisu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i przepisów odrębnych nie wynika taki obowiązek).
Nie można zatem uzależnić wydania decyzji WZ od zgody stron biorących udział w postępowaniu, jak również od wzajemnego zobowiązania się wnioskodawcy i stron do spełnienia warunków nie przewidzianych obowiązującymi przepisami. W odniesieniu do uwag dotyczących skorygowania projektowanej trasy linii kablowej wyjaśniono, iż zakres oraz granice inwestycji zostały określone we wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla niniejszego zamierzenia inwestycyjnego przez wnioskodawcę. Przebieg projektowanej linii kablowej jak i przebieg granic terenu objętego wnioskiem leży w gestii inwestora. Organ na etapie toczącego się postępowania WZ nie może nałożyć obowiązku dotyczącego uzgodnienia przez inwestora przebiegu projektowanej trasy linii kablowej ze stroną postępowania, bowiem nie wynika to z przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Dodatkowo wyjaśniono, iż dokładny przebieg linii kablowej zostanie określony na etapie uzyskania decyzji pozwolenia na budowę. Odnosząc się do uwag na temat wpływu planowanej inwestycji na nieruchomości sąsiednie, wyjaśniono, iż kwestie te były badane w trakcie sporządzania analizy dla tego terenu, w celu określenia wytycznych dla projektowanej zabudowy. Wykonana w trakcie postępowania analiza urbanistyczno-architektoniczna obszaru wyznaczonego wokół terenu objętego wnioskiem wykazała, że przedmiotowe przedsięwzięcie zarówno pod względem funkcji w obszarze analizowanym, jak i formy spełnia warunki określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. oraz wymogi Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ustalone warunki zabudowy, zgodnie z którymi będzie możliwa realizacja inwestycji.
Koncepcja zawarta w aktach sprawy nie jest wiążąca. Ponadto wyjaśniono, iż kwestie uciążliwości planowanej inwestycji poprzez realizację wnioskowanego zamierzenia, nie mają bezpośredniego wpływu na sposób rozstrzygnięcia z uwagi, iż nie wynikają z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Odwołanie od tej decyzji wniosła spółka F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K.. Przedmiotowej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a, art. 77 k.p.a, 80 k.p.a poprzez brak podjęcia niezbędnych czynności celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zwłaszcza w zakresie ustosunkowania się do wskazywanych przez odwołującą się zastrzeżeń i uwag odnośnie sugerowanej przez nią zmiany lokalizacji linii kablowej elektroenergetycznej Sn 15 kV, art. 8 k.p.a. poprzez wzięcie pod uwagę wyłącznie interesów jednej ze stron tj. wnioskodawcy C. sp. z o.o., a tym samym naruszenie zasady równości stron postępowania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 17 sierpnia 2022 r. nr SKO.ZP/415/347/2022 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w niniejszej sprawie, w trakcie postępowania przed organem I instancji przeprowadzono analizę urbanistyczno - architektoniczną, o której mowa w § 3 ust. l rozporządzenia. Zdaniem Kolegium przeprowadzona analiza w kwietniu 2022 r. odpowiada wymogom obowiązującego prawa, a wydana na jej podstawie decyzja zasadnie wskazuje na możliwość ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. W części tekstowej dokumentu analizy wskazano, iż teren objęty wnioskiem położony jest w południowej części miasta, w Dzielnicy XIII Podgórze, w obszarze zurbanizowanym o wzrastającym zainwestowaniu. Usytuowany jest u zbiegu ulic L., J. S. i M.. Usytuowany jest w obszarze zurbanizowanym, którego zabudowa podlega kolejnym dopełnieniom i uzupełnieniom tkanki miejskiej.
Tereny działek są zagospodarowane, urządzone, uzbrojone w media, w części pokryte zielenią. Inwestycja położona jest po południowej stronie ulicy L. i w północnym odcinku ulicy M.. Po terenie działki drogowej nr [...] obr. [...] P. przebiega ww. ulica M., w tym pasy jezdni ulicy, chodniki z przyległymi terenami zieleni. Po terenie objętej wnioskiem części działki drogowej nr [...] obr. [...] P. przebiega ww. ulica M., m.in. ponadto chodnik i tereny zielone, o przebiegu równoległym do ulicy L.. Na terenie planowanej inwestycji na działce nr [...] (pas drogowy) aktualnie rosną drzewa i krzewy ozdobne (m.in. klony jawor - nasadzenia ZZM, wierzby, orzech, czereśnia, wiąz pospolity).Zamierzenie inwestycyjne znajduje się w obszarze narażonym na niebezpieczeństwo powodzi od rzeki Wisły. Planowane zamierzenie inwestycyjne obejmuje realizację linii kablowej elektroenergetycznej SN 15 kV na terenie działki nr [...] i części działki nr [...] obr. [...] P., ułożonej pod powierzchnią terenu na głębokości min. 90 cm.
Projektowana instalacja kablowa służyć będzie jako zasilanie rezerwowe dla kompleksu budynków biurowo - usługowych O. przy ulicy P. w K.. Wobec powyższego w ocenie Kolegium w sposób prawidłowy uznano, że planowane zamierzenie inwestycyjne swym zakresem obejmuje realizacji obiektów liniowych i obiektów infrastruktury technicznej (urządzenia infrastruktury technicznej) w rozumieniu § 2 ust. l Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy. W rozumieniu art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami budowa linii kablowej elektroenergetycznej (tj. instalacji elektroenergetycznej zasilającej) stanowi "urządzenie infrastruktury technicznej". Zdaniem Kolegium, nie może budzić wątpliwość, iż przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jako obiekt niekubaturowy nie wymaga ustalania parametrów i cech zabudowy, gdyż nie mają one do niego zastosowania, dlatego zbędna była analiza parametrów sąsiedniej zabudowy i wyznaczenie parametrów, które odnoszą się do inwestycji kubaturowych takich jak: linia zabudowy, wskaźnik powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki/terenu, wskaźnik udziału powierzchni biologicznie czynnej, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej jej gzymsu lub attyki, geometrii dachu.
Zgodnie bowiem z art. 61 ust. 3 u.p.z.p. nie stosuje się warunków nałożonych w przepisie art. 61 ust. l pkt l, 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i nie określa się parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu takich jak: linia zabudowy, wskaźnik powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni terenu, a także szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki oraz geometria dachu. Powyższa kwalifikacja zaś przekłada się na konieczność zastosowania w niniejszym przypadku art. 61 ust. 3 u.p.z.p. i ustalenia czy przedmiotowa inwestycja spełniała przesłanki warunkujące wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 3, 4 i 5 u.p.z.p., tj. istniejące (projektowane) uzbrojenie było wystarczające dla tego zamierzenia inwestycyjnego, teren objęty wnioskiem nie wymagał zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne oraz planowane zamierzenie było zgodne z przepisami odrębnymi.
Zastrzeżeń Kolegium nie budzą ustalenia, czy istniejące uzbrojenie terenu inwestycji jest wystarczające dla zamierzenia budowalnego (art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p.). W pkt 5 lit. a Załącznika nr 1 do decyzji określono sposób zaopatrzenia inwestycji w energie elektryczną. Przedmiotowa inwestycja nie wymaga zaopatrzenia w wodę, energię cieplną, środki łączności. Nie budzi również wątpliwości, że teren objęty wnioskiem nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne zgodnie z treścią art. 10 a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (art.
- 61. ust. 1 pkt 4 u.p.z.p.), zaś decyzja jest zgodna z przepisami odrębnym (art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.).
Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ wskazał, iż w postępowaniu w przedmiocie warunków zabudowy nie może być rozważana kwestia celowości czy słuszności inwestycji. O wyniku postępowania nie mogą przesądzać też obawy właścicieli nieruchomości, znajdujących się w sąsiedztwie terenu inwestycji, co do negatywnego jej oddziaływania. W świetle art. 64 ust. l w zw. z art. 56 u.p.z.p. właściwy organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Oznacza to, że decyzja o warunkach zabudowy jest decyzją związaną. Jeśli wniosek o ustalenie dotyczy inwestycji, której lokalizacja pozostaje w zgodzie z przepisami u.p.z.p. oraz z unormowaniami przewidzianymi w przepisach szczególnych, jak również czyni zadość warunkom formalnym, organ właściwy w sprawie winien wydać decyzję pozytywną (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 stycznia 2018 r. II SA/Lu 292/17).
Zauważyć nadto należy, iż w pkt II. 6 załącznika Nr l do zaskarżonej decyzji zawarto wymagania dotyczące ochrony osób trzecich, w myśl których realizacja przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego nie może powodować ograniczenia dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności, dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Należy zapewnić ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie, a także przed zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby. A projekt budowalny należy wykonać zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno - budowalnymi, zapewniając równocześnie ochronę osób trzecich.
Nadto wskazano, iż w przypadku kolizji planowanej inwestycji z istniejącymi w terenie sieciami elektroenergetycznymi, gazowymi, ciepłowniczymi, wodociągowymi i kanalizacyjnymi Inwestor zobowiązany jest do uzgodnienia powyższego z użytkownikami lub zarządcami tych sieci. Powyższe zapisy w sposób należyty zabezpieczają interesy osób trzecich zgodnie z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy.
Ponadto za organem I instancji wskazać należy, iż przedmiotowa decyzja nie określa warunków technicznych realizacji inwestycji, dotyczących m.in. konkretnego przebiegu projektowanej linii kablowej na terenie objętym ustaleniami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, a także sposobu zagospodarowania i zajętości terenu zarówno w trakcie budowy jak i po jej zakończeniu. Parametry te zostaną określone dopiero na kolejnym etapie postępowania, tj. udzielenia pozwolenia na budowę. W tym właśnie postępowaniu organ administracji architektoniczno-budowlanej dokona szczegółowej weryfikacji projektu budowlanego mając na uwadze właściwe w zakresie prawa budowlanego przepisy materialnoprawne. zakres oraz granice inwestycji zostały określone we wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla niniejszego zamierzenia inwestycyjnego przez wnioskodawcę. Jak słusznie wskazał organ I instancji przebieg projektowanej linii kablowej jak i przebieg granic terenu objętego wnioskiem leży w gestii Inwestora.
Organ na etapie toczącego się postępowania WZ nie może nałożyć obowiązku dotyczącego uzgodnienia przez inwestora przebiegu projektowanej trasy linii kablowej ze stroną postępowania, bowiem nie wynika to z przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z tych względów Kolegium nie może podzielić zarzutu odwołującej co do przebiegu linii kablowej i sposobu przeprowadzania inwestycji.
Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła F. Spółka z.o.o. z siedzibą w K. zarzucając naruszenie:
1/ art. 21 ust. 1 i art. 64 Konstytucji oraz art 6 ust 2 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez ich wybiórcze zastosowanie (wyłącznie w stosunku do wnioskodawcy), z pominięciem interesu osób trzecich, w przedmiotowej sprawie właściciela sąsiadującej działki, który również ma prawo korzystać ze swoich uprawnień właścicielskich 2/ art. 54 pkt 2 lit d w związku z art 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że zawarte w pkt II. 6 załącznika Nr 1 do zaskarżonej decyzji wymagania dotyczące ochrony interesu osób trzecich są w przedmiotowej sprawie wyczerpujące, podczas gdy nie uwzględniono w nich postulowanych przez skarżącą zmian, jak również błędną wykładnię, że kwestie związane z ochroną interesów osób trzecich mogą być podnoszone dopiero w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę 3/ art 7 k.p.a, art 77 k.p.a, 80 k.p.a poprzez brak podjęcia niezbędnych czynności celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, zwłaszcza w zakresie ustosunkowania się do wskazywanych przez odwołującą się zastrzeżeń i uwag odnośnie sugerowanej przez nią zmiany lokalizacji linii kablowej elektroenergetycznej Sn 15 kV 4/ art 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez brak odniesienia się organu odwoławczego do wszystkich argumentów podniesionych przez stronę w odwołaniu, a w szczególności poprzez arbitralne twierdzenie, że w postępowaniu w przedmiocie warunków zabudowy nie może być rozważana kwestia celowości czy słuszności inwestycji, a o wyniku postępowania nie mogą przesądzać obawy właścicieli sąsiednich nieruchomości co do jej negatywnego odziaływania, podczas gdy stoi to w sprzeczności z zasadą wysłuchania stron, z prawem strony do wniesienia uwag i zastrzeżeń odnośnie wnioskowanej inwestycji 5/ art 8 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez wzięcie pod uwagę wyłącznie interesów jednej ze stron tj. wnioskodawcy C. sp. z o.o., a tym samym naruszenie zasady równości stron postępowania oraz zasady wysłuchania stron 6/ art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez organ I instancji w sytuacji, gdy była ona wadliwa
W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.
Kontroli sądu w niniejszej sprawie poddana jest ocena legalności decyzji ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na realizacji linii kablowej energetycznej ułożonej pod powierzchnią terenu. Zdaniem strony skarżącej, decyzja jest wadliwa bo nie uwzględnia jej interesu i uwag dotyczących przebiegu tej planowanej inwestycji. W ocenie sądu skarga jest bezzasadna
Zgodnie z dyspozycją art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 503 z późn. zm (dalej; ustawa) zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86 wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 tej ustawy stosuje się odpowiednio.
Stosując się do powyższych przepisów organ I instancji wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy odnośnie wyżej opisanego zamierzenia inwestycyjnego po stwierdzeniu wystąpienia łącznie przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 3 - 5 w związku z treścią art. 61 ust. 3 ustawy, który stanowi, iż pkt 1 i 2 z art. 61 ust. 1 nie stosuje się do linii kolejowych, obiektów liniowych i urządzeń infrastruktury technicznej. Zgodnie z powyższym w toku postępowania ustalono, iż:
- 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5 art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego,
- 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1
- 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.
W związku z tymi ustaleniami organu I instancji należy uznać, iż przedmiotowa inwestycja spełniała łącznie wszystkie wskazane powyżej wymogi, dlatego zachodziły przesłanki do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy. W załączniku do niej znalazły się warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu przy realizacji przyszłej inwestycji, wraz z wynikami analizy urbanistyczno-architektonicznej, przedstawionej w formie tekstowej i graficznej.
W decyzji nie ma oczywiście wszystkich parametrów przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. 2003 r., Nr 164, poz. 1588), nie zmienia to jednak faktu, iż decyzja organu I instancji jest prawidłowa, ponieważ siłą rzeczy nie mogły znaleźć zastosowania do budowy podziemnej linii energetycznej, przepisy dotyczące obiektów kubaturowych. Zaskarżoną decyzję, która utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji należy więc uznać również za prawidłową w zakresie jej rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż zgodnie z dyspozycją art. 63 pkt 2 ustawy, decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Informację tej treści zamieszcza się w decyzji. Jak zasadnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2022 r. II OSK 1186/19 wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie stanowi żadnej zmiany, a więc i ograniczeń, w sferze praw rzeczowych zarówno właściciela nieruchomości, dla której ustalono warunki zabudowy, jak i dla właścicieli nieruchomości sąsiednich oraz osób, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe. Ograniczenie tych praw może nastąpić dopiero w fazie realizacji inwestycji, w związku z wydaniem pozwolenia na budowę, które następuje w odrębnym postępowaniu od tego prowadzonego w sprawie warunków zabudowy. Przytoczyć można także pogląd prawny wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2021 r. IV SA/Po 305/17 w którym wskazano, iż decyzja o warunkach zabudowy jedynie wskazuje, czy dana inwestycja może powstać na danym terenie.
Nie oznacza to, że na pewno taka inwestycja powstanie. Dalszym etapem procesu budowlanego jest etap dotyczący pozwolenia na budowę. Dopiero w tym postępowaniu strony mogą dochodzić praw w zakresie ewentualnych naruszeń przepisów techniczno - budowlanych. Ustalenia decyzji o warunkach zabudowy nie wpływają na ocenę, czy planowana inwestycja będzie uciążliwa dla skarżącej i otoczenia. Decyzja ta określa jedynie, czy planowana inwestycja w danym miejscu możliwa i jeśli tak - jakie warunki i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy są dopuszczalne.
Powszechnie przyjęte w doktrynie i orzecznictwie jest, że charakter decyzji ustalającej warunki zabudowy przesądza, że nie jest ona prostą promesą do uzyskania pozwolenia na budowę, co oznacza, że nie gwarantuje uzyskania pozwolenia na budowę. Nie rodzi praw do terenu, nie może zatem niczyich praw do danego terenu w sposób niedozwolony naruszać. Jeżeli wnioskodawca wskazuje teren, którego ustalenie warunków zabudowy ma dotyczyć, a organ ustali, że teren ten i rodzaj przyszłego zainwestowania (objętego wnioskiem) spełnia przesłanki określone w art. 61 ust 1 ustawy, jego powinnością jest warunki te ustalić, niezależnie od tego czy wnioskodawca spełnia warunki by w przyszłości uzyskać pozwolenie na budowę dla zamierzenie objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy.
Żadne przepisy nie uzależniają też ustalenia warunków zabudowy od zgody, woli czy też intencji właścicieli sąsiednich nieruchomości co do przebiegu czy lokalizacji przyszłej inwestycji. Kwestia ta podlega ustaleniom organu administracji a wynika z wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Jak mowa wyżej, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przesłankami o których mowa w art. 612 ust 1 ustawy, organ jest zobligowany warunki te ustalić zgodnie z wnioskiem (co do lokalizacji) sam mając kompetencję do określenia w decyzji parametrów nowej zabudowy - jeżeli zamierzenie inwestycyjne dotyczy budowy obiektu kubaturowego tj. linii zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki geometrii dachu oraz i określić szczegółowe zasady zagospodarowania terenu przy realizacji przyszłej inwestycji.
Jak mowa z przyczyn oczywistych określenie parametrów zabudowy nie dotyczy to obiektów niekubaturowych. W tej sytuacji organ związany jest wnioskiem i sam nie jest władny zmieniać lokalizacji inwestycji objętej tym wnioskiem w szczególności nie jest związany wolą właścicieli sąsiednich nieruchomości, którzy czy to nie zgadzają się z lokalizacją przyszłej inwestycji czy też wnioskują o inny jej przebieg. Jak zasadnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2016 r. II OSK 2874/14 sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli rozstrzygnięć administracyjnych, skoro organy rozpoznające wniosek inwestora nie mają uprawnień, aby chociażby "korygować" przebieg inwestycji liniowej. Skoro we wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego inwestor określił proponowany przebieg inwestycji liniowej z wykorzystaniem oznaczonych nieruchomości, to właściwy organ rozpoznający ten wniosek nie jest uprawniony do zmiany zaproponowanej w nim trasy przebiegu inwestycji liniowej.
Wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, o których mowa w art. 54 pkt 2 w związku z art. 64 ust 1 ustawy mają charakter ustaleń (założeń) ogólnych dotyczących wszystkich nieruchomości sąsiednich a nie każdej z nich z osobna i nie wkraczają w aspekty regulowane ustawą Prawo budowlane. Dla przykłady przytoczyć można pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2017 r. II OSK 319/16 w którym wskazaniom iż na etapie ustalania warunków zabudowy ochrona interesów osób trzecich nie może oznaczać ich badania w sposób właściwy dla przepisów prawa budowlanego.
W kontrolowanej sprawie organ I instancji wymagania te zawarł w Załączniku nr 1 pkt II ppkt. 6.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności sąd na zasadzie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.