Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skarżący K. D. poprzedził skargę wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa, które zostało doręczone w dniu 30 kwietnia 2019 r. Organ nie wystosował do skarżącego odpowiedzi na to wezwanie.
Następnie pismem złożonym na dzienniku podawczym organu w dniu 17 września 2019r. (data prezentaty) skarżący wniósł skargę przedmiotową skargę do WSA w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu z powodu niezachowania przez skarżącego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona po terminie.
Do niniejszej skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu z dnia wydania zaskarżonej uchwały z uwagi na art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, stanowiącego, iż przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy a więc po 1 czerwca 2017r..
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017r., a zatem także z dnia wydania zaskarżonej uchwały, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą, podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Stosownie zaś do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.), w brzmieniu z dnia wydania zaskarżonej uchwały, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl § 2 w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W oparciu o tą regulację należy przyjąć, że wniesienie skargi na uchwałę w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może nastąpić w dwóch terminach:
- 1) w przypadku, gdy organ wezwany do usunięcia naruszenia prawa zajął stanowisko w sprawie odmawiając usunięcia naruszenia prawa wówczas termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni i biegnie od dnia kiedy wnoszącemu doręczono stanowisko organu w przedmiocie wezwania,
- 2) w przypadku, gdy organ wezwany do usunięcia naruszenia prawa nie zajął stanowiska w sprawie, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 60 dni i biegnie od dnia doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Powyższe stwierdzenia potwierdza konsekwentna linia orzecznicza sądów administracyjnych, iż przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. oraz, iż skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie 7 sędziów NSA W-wa z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07). Aktualność tej tezy potwierdzona została w również w innych orzeczeniach sądów administracyjnych, w tym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 166/123 czy w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 359/124, gdzie podkreślono, iż już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta.
W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g.
Powyższe oznacza, że z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07.
W kontrolowanej sprawie skarżący skierował do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 30 kwietnia 2019 r. Mając na uwadze powyższe, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 29 czerwca 2019 r. (z uwagi na to, że wskazany dzień to sobota, termin do wniesienia skargi upłynąłby w dniu 1 lipca 2019 r.). Zatem skoro skarga wniesiona została w dniu 17 września 2019 r., to nastąpiło to po w/w terminie.
Z tego względu, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.