Uzasadnienie
B. B. i R. J. wnieśli – jednym pismem z dnia 3 stycznia 2020 r. (nadanym listem poleconym w tymże dniu) – skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody z dnia 22 listopada 2019 r., znak [...], w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. Wspomniane pismo obejmujące skargi było podpisane tylko przez B. B.; nie dołączono jego odpisów.
Zaskarżona decyzja Wojewody została doręczona R. J. w dniu 26 listopada 2019 r. (do rąk pełnomocnika), a B. B. – w dniu 9 grudnia 2019 r.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 5 lutego 2020 r. B. B. i R. J. zostali wezwani o uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni przez podpisanie skargi przez R. J., podanie numerów PESEL obydwu skarżących, nadesłanie siedmiu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone: B. B. w dniu 26 lutego 2020 r., R. J. w dniu 17 lutego 2020 r.
Pismem z dnia 20 lutego 2020 r. R. J. podał numery PESEL skarżących, a nadto przedłożył siedem egzemplarzy skargi podpisanej przez siebie (brak podpisu skarżącego B. B.).
W wykonaniu zarządzenia z dnia 26 lutego 2020 r. B. B. został ponownie wezwany o uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni przez nadesłanie siedmiu odpisów skargi poświadczonych za zgodność oryginałem lub własnoręcznie podpisanych przez skarżącego B. B.. Przesyłka zawierająca to wezwanie została zwrócona jako niepodjęta w terminie po dwukrotnym awizowaniu w dniach 3 marca i 17 marca 2020 r. Odpisy skargi podpisanej przez B. B. nie zostały do chwili obecnej przedłożone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że B. B. i R. J. wnieśli skargi na tę samą decyzję w jednym piśmie (art. 57 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.) – i tylko w tym sensie, jako pismo, jest to jedna skarga. Każda ze skarg podlega jednak zindywidualizowanej ocenie co do dopuszczalności.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w świetle art. 57 § 1 ab initio, art. 46 § 1 pkt 4 i art. 47 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony, a ponadto do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Brak podpisu oraz brak odpisów są brakami formalnymi skargi, które powodują, że nie może ona otrzymać prawidłowego biegu.
Skarga R. J. jest niedopuszczalna przede wszystkim dlatego, że jest spóźniona – została złożona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Dla R. J., któremu doręczono decyzję w dniu 26 listopada 2019 r., termin do wniesienia skargi upłynął z dniem w dniu 27 grudnia 2019 r.
W odniesieniu do obu skarg – w ocenie Sądu – nie został skutecznie uzupełniony brak formalny w postaci braku odpisów skargi. Skarżącym doręczono wezwania o przedłożenie tychże odpisów w dniu 26 lutego 2020 r. (B. B.) i w dniu 17 lutego 2020 r. (R. J.) – termin do ich przedłożenia upłynął zatem z dniem 4 marca 2020 r. W ocenie Sądu, przedłożone przez R. J. przy piśmie z dnia 20 lutego 2020 r. egzemplarze skargi przez niego podpisanej, a nie zawierające podpisu B. B. widniejącego na skardze z dnia 3 stycznia 2020 r. – nie mogą być uznane za odpisy skargi z dnia 3 stycznia 2020 r. Już ta okoliczność implikuje podstawę do odrzucenia skarg.
Niezależnie od powyższego B. B. w wykonaniu zarządzenia z dnia 26 lutego 2020 r. został ponownie wezwany o nadesłanie siedmiu odpisów skargi przez siebie podpisanych. Przesyłka zawierająca to wezwanie została, po dwukrotnym awizowaniu, zwrócona jako niepodjęta w terminie w dniu 25 marca 2020 r. – wobec czego nastąpił skutek doręczenia po myśli art. 73 p.p.s.a. Wezwaniu do chwili obecnej nie uczyniono zadość.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, jak również gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.