Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...], na podstawie art. 97 §2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. nr 98 póz. 1071 z późn. zm. - dalej oznaczonej jako kpa) podjął z urzędu postępowanie w sprawie zwrotu działki nr [...] o powierzchni [...] ha obr. [...] jedn. ewid. [...], w granicach działki nr [...] obr. [...] jedn. ewid. [...], zawieszone z urzędu postanowieniem Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] r., do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego nieruchomości. W uzasadnieniu organ podniósł, że brak jest podstaw prawnych do dalszego utrzymywania zawieszonego z urzędu - postanowieniem Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. -postępowania w sprawie zwrotu przedmiotowej działki, z uwagi na to, że toczące się z powództwa Gminy Miejskiej [...] przeciwko A. i W. J. postępowanie sądowe w sprawie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego ustanowionego na przedmiotowej działce zostało zakończone prawomocnym wyrokiem sadu powszechnego z dnia [...] r. sygn. akt. [...] oddalającym apelację Gminy Miejskiej [...] od wyroku Sądu l instancji oddalającego powództwo w całości. W tych okolicznościach, zdaniem Starosty [...], stosownie do treści art. 97 §2 kpa, w związku z ustąpieniem przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania, należało podnieść postępowanie z urzędu.
Od powyższego postanowienia skarżący W. P. pismem z dnia [...] r. złożył zażalenie do Wojewody [...], szeroko opisując okoliczności towarzyszące wywłaszczeniu go z nieruchomości stanowiących działki nr [...] i [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] w [...], oraz dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie ich zwrotu, zwracając szczególną uwagę na krzywdy doznane w trakcie jego trwania.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 §1 pkt.1 w związku z art.144 kpa, utrzymał w mocy zaskarżone zażaleniem postanowienie Starosty [...]. W uzasadnieniu organ II instancji zwrócił uwagę, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia Starosty [...] była kwestia proceduralna, która ma w istocie charakter incydentalny dla całego toku postępowania i tylko w tym zakresie podlegała ocenie organu odwoławczego. Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko Starosty [...] zawarte w zaskarżonym postanowieniu, stwierdzając, że jako prawidłowe i zgodne z prawem zasługuje na utrzymanie w mocy. Zwrócono ponadto uwagę, że zarzuty zażalenia nie dotyczyły bezpośrednio zaskarżonego postanowienia Starosty [...], stąd nie mogły być one przedmiotem rozpatrzenia przez organ II instancji.
Od powyższego postanowienia W. P., pismem z dnia [...] r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W lakonicznym uzasadnieniu skarżący podniósł, że nie zgadza się z zaskarżonym postanowieniem Wojewody [...] i wniósł o kontrolę dotychczasowych rozstrzygnięć w sprawie wywłaszczonej nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie, przytaczając argumentację powołaną w uzasadnieniu wydanego przez siebie postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 póz 1270 z późn. zmianami, dalej oznaczonej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z treścią art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Art.145 cytowanej ustawy wymienia przyczyny uchylenia zaskarżonego postanowienia, stwierdzenia jego nieważności, lub stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa. Zgodnie z dyspozycją art.151 p.p.s.a. Sąd oddala skargę w przypadku braku podstaw do jej uwzględnienia. W ocenie Sądu nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego czy procesowego przy wydaniu postanowienia przez organy l i II instancji i z tego powodu należało skargę oddalić. W ocenie Sądu organ ł instancji prawidłowo zastosował w przedmiotowej sprawie przepis art.97 §2 kpa i wydał na jego podstawie decyzję o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania.
Sąd podzielił stanowisko organów obu instancji, uznając, że skoro przyczyną uzasadniającą wydanie przez Prezydenta Miasta [...] postanowienia o zawieszeniu postępowania o zwrot wywłaszczonej nieruchomości było toczące się postępowanie sądowe o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego, a postępowanie to zakończone zostało wydaniem prawomocnego wyroku Sądu II instancji, to brak już podstaw uzasadniających jego dalsze zawieszenie. Stosownie do treści art.97 §2 kpa, "gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu", a zatem nie ma wątpliwości co do tego, że ustanie przyczyn zawieszenia rodzi obowiązek organu administracji publicznej do jego podjęcia.
Odnosząc się do treści skargi w zakresie oceny dotychczasowych rozstrzygnięć w sprawie wywłaszczonej nieruchomości, podnieść należy, że, jak słusznie zauważył organ II instancji, przedmiotem zaskarżonego przez skarżącego rozstrzygnięcia nie było badanie ziszczenia przesłanek uzasadniających zwrot wywłaszczonej nieruchomości, ale wpadkowa kwestia proceduralna dotycząca prawidłowości podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Zasadność zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w przedmiotowej sprawie, nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w obecnym etapie postępowania. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, przyjmując za podstawę art.151 p.p.s.a.