Uzasadnienie
J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę "na Przewodniczącego Rady Miejskiej w S. – pana P. W. i całą Radę Miejską w S.", w której sformułował zarzut "łamania prawa administracyjnego UE i RP", skutkującego brakiem ochrony zdrowia i życia obywateli UE. Skarżący zawnioskował jednocześnie o wypłatę odszkodowania w wysokości 10 mld złotych.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że nie toczy się żadne postępowanie sądowoadministracyjne, którego stroną byłaby Rada Miejska w S., obejmująca swym przedmiotem zastrzeżenia wymienione w uzasadnieniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest działanie Rady Miejskiej w S..
W ocenie Sądu, skarga J. Z. należy do kategorii skarg określonych w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 267 ze zm., dalej jako K.p.a.), w dziale VIII "Skargi i wnioski", bowiem w pełni odpowiadała kryteriom przewidzianym dla skargi obywatelskiej (powszechnej). Zgodnie z powołanym przepisem, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Przepis art. 229 pkt 1 K.p.a. stanowi wprost, że organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności rady gminy jest wojewoda, a w zakresie spraw finansowych – regionalna izba obrachunkowa.
Postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji oraz standardowych środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wydania przez organ rozpoznający skargę jakiegokolwiek aktu lub czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami działu VIII K.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, podlega w takim przypadku odrzuceniu (por. m.in. postanowienia: NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt I OSK 1110/2004, WSA w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. akt II SA/Go 417/2009, WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 357/2008).
Stanowisko takie prezentuje także doktryna prawa, gdzie stwierdza się, że zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem, albowiem ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000, str. 770).
Skoro zatem skarga J. Z. nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 P.p.s.a., stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a, Sąd postanowił jak w sentencji.