Uzasadnienie
A. K. i T. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 3 czerwca 2014 r., znak [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. z dnia 8 maja 2013 r. znak [...] i nakazano "C" Spółce z o.o. w C. zaniechanie robót budowlanych polegających na przebudowie budynku zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. C. w K., realizowanych bez decyzji pozwolenia na budowę.
W skardze skarżący złożyli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 28 sierpnia 2014 r. WSA w Krakowie przesłał skarżącym urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Przesyłka powyższa została doręczona skarżącej A. K. w dniu 4 września 2014 r.
W dniu 12 września 2014 r. skarżąca A. K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia, jednocześnie podając, że przyczyną uchybienia terminu była choroba, która uniemożliwiła jej wysłanie dokumentów pocztą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, który określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).
Stosownie natomiast do art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Natomiast w myśl art. 86 § 1 zd. 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 §1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Z powyższych przepisów wynika zatem, że przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności.
W okolicznościach niniejszej sprawy bezspornym jest, że doszło do uchybienia terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, bowiem termin ten mijał w dniu 11 września 2014 r.
Wskazać bowiem należy, że pismem z dnia 12 września 2014 r. skarżąca w istocie nie złożyła nowego wniosku, a jedynie uzupełniła wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w skardze z dnia 18 lipca 2014 r. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 3 czerwca 2014 r., znak [...].
Z tej przyczyn, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF.
Przechodząc zaś do merytorycznego rozpoznania tego wniosku wskazać należy, że Sąd przyjął jako uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w niedochowaniu terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Chorobę skarżącej należało w ocenie Sądu zakwalifikować należy jako niezawinioną przez nią przyczynę uchybienia terminu do uzupełnienia tego wniosku.
Nie bez znaczenia przy tym pozostaje okoliczność zaledwie jednodniowego opóźnienia w dokonaniu czynności oraz fakt, że w zakresie prawa pomocy uprawnieniem strony postępowania sądowego jest złożenie wniosku o jego przyznanie na każdym etapie, a także powtórnie, o ile doszło do zmiany sytuacji faktycznej, uzasadniającej wystąpienie z takim wnioskiem.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.