Postanowienie WSA w Krakowie z 26 września 2011 r., II SA/Kr 1237/11

Sąd

Kraków dnia 26 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie,

Rozpoznanie

w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi E.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 maja 2011 r. Nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2011 r. Nr: [...]

Skład

Sędzia WSA Jacek Bursa przewodniczący

Uzasadnienie

Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W myśl natomiast art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony.

W przedmiotowym wypadku, skarżąca wraz z wniesieniem skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2011 r. Nr: [...] którą nakazano jej rozbiórkę ogrodzenia, złożyła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wstrzymanie w/w decyzji.

Jak natomiast wynika z akt administracyjnych niniejszego postępowania, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 roku ([...]) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wstrzymał już na wniosek skarżącej wykonanie własnej decyzji z dnia [...] maja 2011 r. Nr: [...]. Tym samym postępowanie w przedmiocie wstrzymania w/w, a zaskarżonej w niniejszym postępowaniu sądowym decyzji stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.