Uzasadnienie
Skarżący J.S. w piśmie z dnia 16.07.2009r. zatytułowanym "skarga" podniósł, iż "składa skargę do sądu o wydanie opinii dotyczących jego wniosków do urzędu kombatantów i osób represjonowanych", odbierających mu uprawnienia represjonowanego poprzez twierdzenie, że wysiedlenie nie jest represją ani deportacją.
Skarżący we wniosku z dnia 29.05.2009r. żądał wydania zaświadczenia o deportacji jego i rodziców w latach 1940 - 1945 z terenów Żywiecczyzny do Rawy Ruskiej.
W zaświadczeniu Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]06.2009r., Nr [...] potwierdzono fakt wysiedlenia rodziców strony w 1940r. z terenów Żywiecczyzny do Generalnej Guberni.
W piśmie z dnia 23.06.2009r. skierowanym do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych skarżący ponownie zwrócił się z żądaniem o wydanie zaświadczenia zgodnie ze złożonym wnioskiem, zarzucając, iż w wydane zaświadczenie odnosi się do wysiedlenia a nie deportacji.
W konsekwencji pismem z dnia 2 lipca 2009r. Naczelnik Wydziału Departamentu Orzecznictwa w Urzędzie do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych poinformował skarżącego, iż nie jest możliwe wydanie zaświadczenia o innej treści, niż zawarta w zaświadczeniu z dnia [...].06.2009r., bowiem brak jest dowodów, które potwierdzałyby fakt deportacji do Rawy Ruskiej i Dzikowa Starego. Z treścią tego pisma nie zgadza się J.S. i na nie złożył skargę do sądu administracyjnego.
Podstawowym zagadnieniem w przedmiotowej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia skargi na pismo Naczelnika Wydziału Departamentu Orzecznictwa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany został pogląd, iż to treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest decyzja administracyjną. Jeżeli więc sprawa administracyjna podlega załatwieniu w drodze decyzji, to za decyzję należy uznać pismo organu rozstrzygającego, zawierającego co najmniej: oznaczenie tego organu, oznaczenie adresata aktu, rozstrzygniecie o sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika organu, spełnia ono bowiem minimum podstawowych warunków wymienionych w art.107 § 1 k.p.a.
W tym kontekście pismo Naczelnika Wydziału Departamentu Orzecznictwa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 2.07.2009r. nie można uznać za decyzję administracyjną. Nie zawiera bowiem ono żadnego rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach skarżącego, a stanowi jedynie odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 23 czerwca 2009r. odnośnie zaświadczenia z dnia [...]06.2009r.
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków określonych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określają art. 3 § 1 i § 2. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art.3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W tym stanie rzeczy zaskarżone pismo nie mieści się w granicach aktów, o których mowa w art.3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to bowiem wyłącznie pismo o charakterze informacyjnym.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.