Uzasadnienie
B. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Burmistrza Miasta i Gminy N. z 7 września 2021 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zawarcie umowy dzierżawy.
Skarga ta podlegała odrzuceniu
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach.
W ocenie Sądu żądanie skarżącego, odnoszące się do zawarcia przez Burmistrza Miasta i Gminy N. umowy dzierżawy ze skarżącym nie mieści się w zakresie żadnego z powołanych wyżej przepisów. Żaden przepis prawa nie kreuje takiego obowiązku jako publicznoprawnego, nie zaistniała w tej sytuacji w ogóle sprawa administracyjna w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Burmistrzowi Miasta i Gminy N. nie przysługiwała kompetencja do rozstrzygnięcia wniosku skarżącej w drodze decyzji administracyjnej, zaś umowa dzierżawy z samej swojej natury dotyczy sfery cywilnoprawnej a nie publicznoprawnej. Tym samym kwestia ta wyłączona jest z kognicji sądów administracyjnych - ponieważ zaskarżone w niniejszej sprawie pismo dotyczy stosunku cywilnoprawnego i nie mieści się w katalogu spraw wskazanych w art. 3 i art. 4 p.p.s.a.
Skoro więc sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.