Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 59 § 1 kpa odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia przez S.G. odwołania o pełnomocnictwo do reprezentowania przez niego N.W. W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, podniósł, że w dniu 23.02.2005 r. do Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego w [...] wraz z aktami sprawy organu I instancji wpłynęło odwołanie S.G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiat N. z dnia [...] 01.2005 r., którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie budowy ogrodzenia działki nr "1" od strony działki nr "2" zlokalizowanej w M., jako bezprzedmiotowe. S.G. występuje w przedmiotowym postępowaniu jako pełnomocnik N.W. (na co wskazuje treść odwołania). Do odwołania zostało dołączone pełnomocnictwo do reprezentowania przed wszelkimi organami, jednakże nie dotyczyło ono N.W. a S.W., która jak wynika z akta organu I instancji, nie jest stroną tego postępowania zakończonego decyzją PINB z dnia [...] 01.2005 r. Postanowienie zawiera pouczenie o możliwości zaskarżenia go zażaleniem.
Na to postanowienie - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył radca prawny S.G. jako pełnomocnik N.W., dołączając do skargi pełnomocnictwo tego ostatniego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Przedmiotem skargi jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia odwołania, a nie przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (art. 59 § 2 kpa). Takie postanowienie nie jest ostateczne bowiem służy na nie zażalenie (art. 59 § l kpa). Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - dalej zwaną p.o.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zaskarżone postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydał jako organ I instancji, a od jego orzeczenia przysługiwało zażalenie, o którym skarżący został w postanowieniu pouczony. Tym samym skoro skarga zmierzająca do zaskarżenia postanowienia organu I instancji, jest niedopuszczalna, to w konsekwencji, na podstawie art. 58 § l pkt. 6 p.o.p.s.a. musi zostać odrzucona, o czym orzeczono w sentencji.