Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w wyniku skargi J. M. i P. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] roku, znak [...] w przedmiocie niezbędności wejścia w teren, wyrokiem z dnia 20 listopada 2007 roku, sygn. akt II SA/Kr 1268/05, w punkcie l. uchylił zaskarżoną decyzję, zaś w punkcie II. zasądził od Wojewody solidarnie na rzecz skarżących J. M. i P. M. kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W wyniku zażalenia skarżących, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 marca 2008 roku, sygn. akt II OZ 226/08 uchylił postanowienie zawarte w punkcie II. wyroku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, wskazując, iż zaskarżone orzeczenie nie uwzględniało kosztów zastępstwa radcowskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z treści art. 210 § 1 p.p.s.a. wynika, iż strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.
W niniejszej sprawie wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zawarty został w skardze. Poniesionymi przez skarżących niezbędnymi kosztami były: wpis od skargi w kwocie 500 zł oraz opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 15 zł. Natomiast stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" oraz ust. 2 pkt 2 lit. "d" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), stawki minimalne wynagrodzenia radców prawnych wynoszą: przed sądem pierwszej instancji 240 zł, a za udział w postępowaniu zażaleniowym-120 zł.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.