Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 30 października 2013 roku przyznane zostało E. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata K. Z..
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę E. R. odrzucił.
Następnie adwokat A. B., działający w ramach udzielonego mu przez adwokata K. Z. pełnomocnictwa substytucyjnego, sporządził i wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2013 roku. W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 325/14 oddalił skargę kasacyjną.
W piśmie procesowym z dnia 17 marca 2014 roku adwokat K. Z. zawarła wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej w pierwszej i drugiej instancji, albowiem koszty te nie zostały przez skarżącą uiszczone ani w całości, ani też w części.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 1270, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł, zaś za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej, nie mniej niż 120 zł, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b"(240 zł x 50% = 120zł).
W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23 %).
Mając powyższe na uwadze przyznano wyznaczonemu pełnomocnikowi adw. K. Z. koszty nieopłaconej pomocy prawnej za udział w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 360 zł (120 zł + 240 zł), powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 zł (360 zł x 23%) na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Sygn. akt II SA/Kr 1271/13
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 30 października 2013 roku przyznane zostało skarżącej E. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla skarżącej pełnomocnika w osobie adw. K. Z..
Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2013 roku odrzucającego skargę.
Zgodnie z wnioskiem adw. K. Z. z dnia 17 marca 2014 roku, zgłoszonym w trybie art. 253 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Okręgowa Rada Adwokacka w W. w dniu 1 kwietnia 2014 roku wyznaczyła adwokata z innej miejscowości do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wskazana w ten sposób została adwokat N. E. G..
W dniu 16 kwietnia 2014 roku przed NSA odbyła się rozprawa, w której w charakterze pełnomocnika z urzędu E. R. wzięła udział adw. N. G.. Do protokołu rozprawy zgłoszony został wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 325/14 oddalił skargę kasacyjną.
Wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2014 roku adwokat N. G. ponowiła swój wniosek o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Z brzmienia art. 253 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika, że o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Jeśli adwokat ustanowiony w ten sposób ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa okręgowa rada adwokacka, na wniosek ustanowionego adwokata, wyznaczy w razie potrzeby adwokata z innej miejscowości. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Panią Mecenas N. E. G..
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" w/w rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia dla adwokata ustanowionego z urzędu wynosi zatem w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia).
Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat N. G. została pełnomocnikiem E. R. po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, nie sporządziła i nie wniosła kasacji należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" cyt. rozporządzenia. Wynagrodzenie adwokata wynosi zatem 180 zł (75 % z 240 zł).
W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (180 zł x 23 % = 41,40 zł).
Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji na mocy art. 250 w zw. z art. 253 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.