Uzasadnienie
Starosta D. decyzją z [...] lipca 2010 r., na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 148 i art. 145 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z 27.
03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Z 2003 r. Nr 80 poz. 717), odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty D. z [...] maja 2005r. znak: [...] w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wiaty rolniczej (w istniejącej zagrodzie) na działce nr 1 we wsi P. gm. O. dla J.W.
W uzasadnieniu organ l instancji podał, że 30 marca 2010 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło pismo M.D. o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją. Organ wyjaśnił, że wnioskodawczyni próbowała zakwestionować legalność budowy wiaty już wcześniej. Pismem z 6 października 2004r. powiadomiła Urząd Gminy O. o samowoli budowlanej. W związku z tym Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w D. dokonał oględzin nieruchomości, a następnie pismem z 18 listopada 2005r. poinformował M.D. o braku przesłanek do wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie samowoli budowlanej, jak i budowy wiaty niezgodnie z pozwoleniem na budowę.
Dalej organ l instancji podał, że zgodnie z dyspozycją art. 148 § 2 kpa strona ze skutkiem prawnym może złożyć wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w nieprzekraczalnym terminie 1 miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. W sytuacji, gdy podstawę wznowienia stanowi przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt. 4 kpa termin biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Obowiązkiem strony jest udowodnienie w jakiej dacie dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.
W ocenie organu, M.D. dowiedziała się o decyzji z [...] maja 2005 r. z pisma Starosty D. z 30 stycznia 2006r. znak: [...]. Wniosek z 30 marca 2010 r. został zatem złożony po terminie określonym w art. 148 § 1 w zw. z art. 148 § 2 kpa. Organ nie dał wiary stanowisku zaprezentowanemu przez wnioskodawcę, że o decyzji z [...]maja 2005 r. dowiedziała się z decyzji Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. z [...] marca 2010 r., którą otrzymała w dniu 23 marca 2010 r.
Odwołanie od ww. decyzji wniosła M.D.. Zarzuciła, że organ nie odniósł się do wskazanych we wniosku podstaw wznowienia określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa. Nadto podniosła, że o decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] maja 2005 r. dowiedziała się z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18 listopada 2005 r. Podniosła, że w dniu 28 listopada 2005 r. wystosowała w związku z tym pismo do Starosty D. z nadzieją, że w jego wyniku nastąpi wznowienie postępowania. W odpowiedzi organu udzielonej w piśmie z 30 stycznia 2006 r. została jednak wprowadzona błąd.
Wojewoda decyzją z [...] września 2010 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. W przedmiotowej sprawie odmówiono wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) ponieważ strona dowiedziała się o decyzji z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. znak: [...]. z 18 listopada 2005r. Fakt ten został potwierdzony w odwołaniu. Natomiast wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do organu l instancji 30 marca 201Or. tj. z uchybieniem wymaganego terminu. O okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia poinformowano zainteresowaną także w piśmie Starostwa Powiatowego w D. z 30 stycznia 2006r., w którym organ udzielił M.D. wyczerpującej odpowiedzi o budowie wiaty rolniczej przez J.W. na działce nr 1 w m. P. Tym samym w ocenie organu odwoławczego wniosek o wznowienie postępowania złożony do organu w dniu 30 marca 201Or. również został doręczony z uchybieniem miesięcznego terminu. Wyjaśnia to zarazem zarzuty dotyczące okoliczności związanych z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody wniosła M.D., domagając się uchylenia decyzji. Odwołała się do wyroku WSA w Krakowie z 18 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1076/09, gdzie podważono wyjaśnienia organów l i II instancji i wykazano nieprawidłowości w trakcie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę wiaty rolniczej na działce nr 1. Wskazała, że zarzuty podniesione przez nią w piśmie z 18 listopada 2005r., które stanowiły podstawę wznowienia postępowania z urzędu, nie zostały należycie rozpoznane przez organ. Nadto, zdaniem skarżącej łączenie zarzutów z art. 145 § 1 pkt 4 z zarzutami z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa jest poważnym uchybieniem proceduralnym.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Nadto wyjaśnił, że wyrok WSA w Krakowie z 18 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1076/09, na który powołuje się skarżąca dotyczył postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego w sprawie zgłoszonej pismem z 6 października 2004 r. samowoli budowlanej tj. wybudowanej uprzednio wiaty o innych parametrach i w innej odległości niż istniejąca aktualnie na działce nr 1 wiata na płody rolne. Wskazał, że skarżąca, mimo wezwania nie sprecyzowała jakie dowody w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę okazały się fałszywe ani jakie istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne wyszły na jaw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy są powołane do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych (art. 1 i art. 3 ustawy p.p.s.a.). W ramach swojej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która umożliwia ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją ostateczną w sytuacji gdy postępowanie było dotknięte kwalifikowaną wadą prawną wymienioną w art. 145 § 1 pkt. 1-8 oraz w art. 145a kpa.
Zgodnie z treścią art. 148 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 (tj, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, że w kontrolowanej przez Sąd sprawie poza sporem jest, że M.D., która jest właścicielką działki nr 2 sąsiadującej z działką inwestora, nie brała udziału w sprawie zakończonej wydaniem ostatecznej decyzji przez Starostę D. z [...] maja 2005 r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę wiaty rolniczej na działce nr 1 w m. P. gmina O. Zarazem jednak należy zauważyć, że jak sama skarżąca przyznaje w odwołaniu od decyzji organu l instancji o przedmiotowej decyzji z [...] maja 2005 r. dowiedziała się z pisma PINB w D. z 18 listopada 2005 r., w którym organ poinformował ją o wydaniu ww. decyzji.
Nadto o przedmiotowej decyzji M.D. została powiadomiona pismem Naczelnika Wydziału Urbanistyki i Architektury Starostwa w D. z 30 stycznia 2006 r.,w którym udzielono jej szczegółowej informacji dotyczącej wydania decyzji Starosty D. z [...] maja 2005 r. o pozwoleniu na budowę przedmiotowej wiaty na działce nr 1 w m. P. Tym samym organy l i II instancji prawidłowo wskazały iż M.D. uchybiła terminowi przewidzianemu w przepisie art. 148 § 1 i 2 kpa wnosząc o wznowienie postępowania w dniu 30 marca 2010 r. (data wpływu pisma do organu)ponieważ opierając swoje żądanie na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 kpa (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) zobowiązana była do złożenia podania w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji (zgodnie z treścią 148 § 1 i 2 kpa)
Tym samym w ocenie Sądu organy prawidłowo nie dały wiary twierdzeniu stwierdzeniu skarżącej, która we wniosku o wznowienie przedmiotowego postępowania z 30 marca 2010 r. wskazała, że o decyzji z [...]maja 2005 r. dowiedziała się w dniu 23 marca 2010 r.
W ocenie Sądu nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut skarżącej, że jej pismo z 28 listopada 2005 r. skierowane do Starosty D. stanowiło w istocie wniosek o wznowienie w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z [...] maja 2005 r., natomiast organ wprowadził skarżąca w błąd i nie rozpoznał pisma zgodnie z jej intencją. Jak bowiem wynika z treści ww. pisma M.D. zwróciła się do organu "z prośbą o szczegółowe wyjaśnienie procedury prawnej dotyczącej wydania ww. decyzji z [...] maja 2005 r. znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wiaty rolniczej J.W. ", nadmieniając przy tym, że nie była informowana o toczącym się w tej sprawie postępowaniu.
Należy podkreślić, że po otrzymaniu szczegółowego wyjaśnienia sprawy pismem z 30 stycznia 2006 r. aż do marca 2010 r. nie zwróciła się do organu z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocną decyzją z [...] maja 2005 r. Nie podniosła również żadnych innych zastrzeżeń związanych z informacjami organu udzielonymi w ww. piśmie, z których mogłoby wynikać, że żądała wznowienia przedmiotowego postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę wiaty rolniczej na działce nr 1.
Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut, iż organ nie wznowił postępowania w związku ze wskazaniem przez skarżącą na przesłanki z art. 145 § 1 i 5 tj., że decyzja została oparta na fałszywych dowodach lub wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji - nie znane organowi, który wydał decyzję. Mimo wezwania organu strona nie wskazała bowiem na powyższe okoliczności.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w oparciu o art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a