Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2014r. przyznane zostało skarżącemu K.M. prawo pomocy obejmujące zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla strony skarżącej radcy prawnego z urzędu w sprawie skargi na Starostę N. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K., pismem WiceDziekana OIRP z dnia 25 czerwca 2014r. na pełnomocnika K.M. została wyznaczona radca prawny K.Z., wykonująca zawód w Kancelarii Radcowskiej w K. przy ul. [...].
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat, radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców, adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik skarżącego w skardze kasacyjnej, a także w piśmie skierowanym do Sądu w dniu 27 października 2015r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w formie sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy poprzez reprezentację, udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Jak wynika bowiem z akt sprawy, w dniu 2 grudnia 2014r. radca prawny K.Z. sporządziła w imieniu skarżącego K.M. skargę kasacyjną dotyczącą wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 września 2014r., którą popierał następnie na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 1 września 2015r. jej pełnomocnik substytucyjny radca prawny A.J. (na postawie pełnomocnictwa substytucyjnego z dnia 1 września 2015r. – radca prawny wyznaczona przez OIRP w W. zgodnie z wnioskiem pełnomocnika z urzędu radcy pr.K.Z. z dnia 17 i 24 sierpnia 2015r.).
Stosownie do treści § 14 ust. 1 pkt 2 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 a – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. Jak wynika z akt sprawy – pełnomocnik skarżącego sporządził w dniu 2 grudnia 2014r. skargę kasacyjną, którą następnie popierał poprzez swego pełnomocnika substytucyjnego podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 1 września 2015r, co potwierdzone zostało protokołem z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1349 z późn. zmianami) oraz § 14.2 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).