Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Marszałek Województwa......działając na podstawie art. 282, art. 284, art. 285, art. 288, art. 281 ust. 1, art. 273 ust. 1 pkt. 3, art. 275, art. 276 ust. 1, art. 292 pkt. 2 ustawy z dnia 27.04.2001 r. prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62/2001 póz. 627 z późn. zm. zwaną dalej w skrócie poś), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09.10.2001 r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska (Dz. U. Nr 130/2001 póz. 1453), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.12.2001 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska (Dz. U. Nr 151/2001 póz. 1703), art. 21 § 3, art. 53 § 1, § 3 i § 4, art. 55 i art. 63 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997r. ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. Nr 8/2005 póz.
- 60) oraz art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960 r. - kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98/200, póz. 1071 z późn. zm.) po wszczęciu postępowania z urzędu 1. wymierzył wysokość opłaty za korzystanie ze środowiska z tytułu poboru wód za [...] kwartał 2002 roku, dla podmiotu: ZWIĄZEK MIĘDZYGMINNY [...] UL.....w K. w kwocie [...] w tym zwyżka za brak pozwolenia [...] w szczególności:
- • za [...] 2002 roku [...] w tym zwyżka za brak pozwolenia [...]
- • za [...] 2002 roku [...] w tym zwyżka za brak pozwolenia [...]
- • za [...] 2002 roku [...] w tym zwyżka za brak pozwolenia [...]
- 2. zobowiązał do wpłaty kwoty [...] plus odsetki stanowiącej różnicę pomiędzy należną opłatą w wysokości [...], a kwotą wpłaconą w wysokości [...] na konto Urzędu Marszałkowskiego Województwa....
Od tej decyzji wpłynęło ręczenie zredagowane pismo, bez podpisu - zatytułowane "Odwołanie", zawierające treść: " W imieniu związku Międzygminnego [...] zaskarżam wymienioną decyzję i wnoszę o jej uchylenie".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pismo powyższe potraktowało jako odwołanie bo decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie złożył Związek i zarzucając zaskarżonej decyzji:
- 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu, iż strona skarżąca "nie posiadała pozwolenia wodnoprawnego na pobór wody",
- 2. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy: a/ poprzez nie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego co do przyczyn opóźnienia w wydaniu przez Starostę M. decyzji dot. pozwoleń wód n oprawnych, b/ poprzez nie zapoznanie strony skarżącej z materiałem dowodowym, przez co uniemożliwiono jej ustosunkowanie się na bieżąco do przeprowadzonego dowodu w formie złożenia wyjaśnień,
- 3. naruszenie przepisów art. 7 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, które stanowią, iż organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu Związek polemizował ze stanowiskiem organów co do posiadania i przyczyn zwłoki w wydaniu pozwoleń wodnoprawnych. Podniesiono, że art. 75 k.p.a jest normą rangi ustawowej, i "pominięcie w postępowaniu środków dowodowych, jakimi bez wątpienia są wnioski o wydanie pozwoleń wodnoprawnych złożone do Starostwa M. w dniu......2000r., a więc w wystarczająco długim terminie na wydanie decyzji dot. pozwoleń na pobór wody i pozostawienie ich bez jakiegokolwiek komentarza, jest naruszeniem naczelnej zasady postępowania.". Zgodnie zaś z art.80 k.p.a. podstawą wydania decyzji powinien być całokształt materiału dowodowego zebranego w postępowaniu administracyjnym a decyzja administracyjna powinna zawierać uzasadnienie faktyczne, wskazujące fakty uznane za udowodnione, z przytoczeniem dowodów, na których ustalenia te oparto, a także podawać przyczyny, dla których odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej innym dowodom zebranym w sprawie - art. 107 par.3 k.p.a.
W toku postępowania skarżący Związek nie został zapoznany z pismem Starostwa Powiatowego w M. z dnia [...], wyjaśniającym przyczyny opóźnienia w wydaniu decyzji wodnoprawnych. Oznacza to, że stronie podczas czynności dowodowych nie zapewniono prawa czynnego udziału, wyrażającego się możliwością żądania wyjaśnień na okoliczność stwierdzeń zawartych w piśmie Starostwa, a także składania wniosków dowodowych.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie i podtrzymało stanowisko przedstawione w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Postępowanie odwoławcze może zostać uruchomione tylko na skutek odwołania (art. 127 § 1 kpa). Procedura administracyjna wprowadza ograniczony formalizm dla pisma zawierającego odwołanie, ale jednym z nielicznych wymagań formalnych odwołania jest jego podpisanie przez odwołującego (art. 63 § 2 i 3 w związku z art. 128 kpa). Braki w zakresie wskazanych elementów wymagają usunięcia.
Uznanie za odwołanie, pisma nie podpisanego przez osobę wnoszącą, powoduje, że organ II instancji bez podstawy prawnej występuje w charakterze organu odwoławczego, gdyż tak wadliwe pismo nie może uruchomić postępowania odwoławczego. Naruszona zostaje w takiej sytuacji zasada skargowości, co oznacza że decyzja organu II instancji jest dotknięta wadą nieważności - art. 156 § 1 pkt2.
W sprawie niniejszej taka właśnie sytuacja zachodzi i dlatego na mocy art. 145 § 1 pkt. 2 oraz art200 p.o.p.s.a orzeczono jak w sentencji.
[pic]