Uzasadnienie
M. C., W. C., T. C. i M. C. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wskazali, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 9 sierpnia 2013 r. nr [...], znak: [...] w którym organ wyższego stopnia postanowił nie wyznaczać Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w O. terminu załatwienia sprawy prowadzonej pod sygn.[.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Kompetencje sądu administracyjnego określone zostały w art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 pkt 2 tego przepisu skarga do sądu administracyjnego przysługuje na takie postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienia wydanego w trybie art. 37 kpa przez organ wyższego stopnia w wyniku rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 nie sposób zaliczyć do którejś z przedstawionych wyżej kategorii postanowień. W celu przeciwdziałania bezzasadnemu przedłużaniu postępowania administracyjnego i poddania terminowości załatwiania spraw administracyjnych kontroli sądu administracyjnego ustawodawca przewidział w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skargę na bezczynność organu, którą - zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. - można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zatem właśnie po wykorzystaniu zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 kpa.
Przepis art. 58 § 1 pkt 1 ppsa przewiduje odrzucenie skargi przez sąd, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.