Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 października 2008r. sygn. akt l OSK 1673/07 nie orzekł o wynagrodzeniu dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wskazując w uzasadnieniu wyroku, iż orzeknie o tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Pismem z dnia 19 października 2008r. adwokat A. A., jako pełnomocnik substytucyjny ustanowionego w sprawie pełnomocnika z urzędu M. P., wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed NSA. Wniosek zawierał oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie adwokata, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c cyt. rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynoszą za udział w rozprawie przed NSA jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % stawki minimalnej (w niniejszej sprawie stawka ta wynosi 240 zł), nie mniej niż 120 zł.
Zatem za udział w rozprawie przed NSA przysługuje wyznaczonej w niniejszej sprawie adwokat M. P. wynagrodzenie w wysokości 180 zł, a na mocy § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, ulega ono powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 250 p.p.s.a.