Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lutego 2010r. przyznane zostało skarżącemu J.S., prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2009r. wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia [...] lutego 2010r. na pełnomocnika J.S. został wyznaczony adwokat J.P., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K [...].
W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone adwokatowi J.P. przez skarżącego J.S. w dniu 3 marca 2010r do zastępstwa w przedmiotowej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz zaskarżania orzeczeń tego sądu.
W dniu 11 marca 2010r. adwokat J.P. złożył do Sądu pismo zatytułowane "Wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu", w którym oświadczył, iż jako wyznaczony pełnomocnik skarżącego J.S. wnosi o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały zapłacone tak w całości jak i w jakiejkolwiek części.
Adwokat J.P. podnosił w swym piśmie, iż po doręczeniu mu zarządzenia Dziekana ORA o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego J.S. niezwłocznie podjął czynności w celu ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy, zapoznał się z całością akt sprawy, wykonując też jej fotokopie. Dodał, iż ze skarżącym spotkał się jeszcze dwukrotnie w mieszkaniu strony, gdzie przedyskutowali możliwości dalszych działań w sprawie. Adwokat J.P. wskazał, iż poinformował stronę, iż jego zdaniem brak jest podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2009r. ponieważ zakres rozstrzygnięcia, którego domagał się skarżący był i nadal jest przedmiotem pozostającej w obrocie prawnym ostatecznej decyzji administracyjnej. W związku z powyższym – adwokat J.P. podniósł, iż skarżący J.S. zwolnił go z obowiązku wniesienia skargi kasacyjnej, na dowód czego przedłożył stosowne oświadczenie skarżącego z dnia 9 marca 2010r.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 22 %.
Zważywszy na powyższe regulacje należy zaznaczyć, iż w złożonym przez adwokata wniosku nie określono czynności, za jaką domaga się on od Skarbu Państwa wynagrodzenia. Wynagrodzenie ze środków budżetowych pozostających do dyspozycji sądu należy się adwokatowi ustanowionemu z urzędu nie za samo nakłonienie strony w wyniku wcześniejszego przedyskutowania problemu, do odstąpienia od żądania sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika czy też odmowę jej sporządzenia, lecz wyrażenie przez adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 18 ust. 1 pkt. 2 lit.b rozporz.) sporządzonej przy zachowaniu standardów fachowości, gdzie adwokat przedstawia i wyjaśnia stronie swoje racje oraz powody dla których nie chce, bo nie widzi szans na wdrożenie tego postępowania. Ponieważ pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem stronie tejże pomocy, winien wykazać, że stosowna opinia została sporządzona i przekazana stronie.
W przedmiotowej sprawie nie wynika, aby opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona i dostarczona stronie. Z oświadczenia adwokata wynika tylko, iż temat był dwukrotnie przedyskutowany ze skarżącym, co ostatecznie skłoniło stronę do napisania oświadczenia o zwolnieniu pełnomocnika z urzędu z obowiązku wniesienia skargi kasacyjnej. Trudno również uznać pismo pełnomocnika zatytułowane "Wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu", wyjaśniające równocześnie etapy kontaktów ze skarżącym, aby była to jednocześnie opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Biorąc również pod uwagę, iż wniosek pochodził od profesjonalisty trudniącego się zawodowo tego rodzaju czynnościami, nie istniała możliwość nadania z urzędu złożonemu pismu adwokata treści, których był pozbawiony, jak również nie było potrzeby wzywania go o złożenie dodatkowych oświadczeń i wyjaśnień co do nieodzownych elementów uzasadnienia stanowiącego przesłankę do przyjęcia, że adwokat swoją pracę wykonał.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), w zw. z § 18 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.