Uzasadnienie
Stan faktyczny i prawny w przedmiotowej sprawie przedstawia się następująco: Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 1998r. wydaną przez Komendanta Rejonowego Policji w S. przyznano J. S. prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego położonego w S. ul. [...], z uwzględnieniem dwóch norm zaludnienia.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2002r. wydanym przez Komendanta Powiatowego Policji w S. wznowiono postępowanie w sprawie przyznania J. S. prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu za lata 1998 do 2001 r.
W wyniku wznowionego postępowania Komendant Powiatowy Policji w S. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2002r., w której odmówił J. S. przyznania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok: 1998,1999,2000,2001. W uzasadnieniu decyzji podano, że z oświadczenia złożonego przez J. S. w 1998r. wynika, że jest właścicielem lokalu mieszkalnego znajdującego się w S. ul. [...] i na tej podstawie została wydana decyzja z dnia [...] maja 1998r. o przyznaniu równoważnika pieniężnego za remont lokalu. W toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że J. S. w dniu [...] lutego 1993r. przepisał wkład mieszkaniowy i prawo do w/wym. lokalu spółdzielczego na rzecz syna S. S., który w dniu [...] marca 1993 dokonał przekształcenia prawa do lokalu spółdzielczego z lokatorskiego na własnościowe. Gdyby fakt ten został ujawniony wcześniej nie zostałaby wydana decyzja nr [...] z dnia [...] maja 1998r. o przyznaniu równoważnika za remont zajmowanego lokalu. Nadto w uzasadnieniu decyzji organ podał, że biorąc pod uwagę wymienione wcześniej okoliczności, uchyla się decyzję nr [...] z dnia [...] maja 1998r.
Od decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2002r. odwołanie złożył J. S. podnosząc, że w przedmiotowym lokalu zamieszkuje wraz z żoną, ponosi koszty utrzymania mieszkania i na podstawie ustnych ustaleń z synem w lokalu tym będą zamieszkiwali i użytkowali dożywotnio.
Decyzją z dnia 23 kwietnia 2002r. [...] Komendant Policji po rozpatrzeniu odwołania J. S.: uchylił decyzję organu I instancji, orzekł o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika za rok 2000, odmówił przyznania równoważnika za 2001 r. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał następujące uchybienia w decyzji organu I instancji:
1/ Wydanie decyzji bez podstawy prawnej tj. w oparciu o nieobowiązujące Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, 2/ Nie można odmówić przyznania świadczenia, które zostało już wypłacone. Można jedynie orzec o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia, uwzględniając art. 107 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji.
Od decyzji organu II instancji skargę złożył J. S. W skardze podniósł, że w przedmiotowym lokalu zamieszkuje z żoną ponosi wszelkie koszty utrzymania lokalu. Spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu przysługuje synowi, ale syn w tym lokalu nie mieszka i na podstawie ustaleń z synem lokal ten pozostaje w dożywotnim użytkowaniu skarżącego.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje
Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna, albowiem doszło do naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania.
Zgodnie z art. 149 § 1 kpa wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy /§ 2 art. 149 kpa/.
Następnie - zgodnie z art. 151 § 1 kpa - organ po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 kpa wydaje decyzję, w której:
1/ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 §1 lub 145a, albo 2/ uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podst. art. 145 § 1 lub art. 145a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.
W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskaże okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. /§ 2 art. 151/.
W rozpoznawanej przez Sąd sprawie doszło do naruszenia przez organ II i I instancji postanowień art. 151 kpa.
Mianowicie organ I instancji postanowieniem z dnia 26 lutego 2002r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] maja 1998r. Nr [...]. Po przeprowadzeniu postępowania organ nie orzekł - zgodnie z art. 151 kpa - czy odmawia uchylenia decyzji z dnia 29 maja 1998r., czy też uchyla decyzję z dnia 29 maja 1998r. i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy /chyba, że zachodzą przesłanki z art.151 § 2 kpa/.
Wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nie powoduje samo przez się uchylenia tej decyzji, o dalszych losach tej decyzji organ musi orzec zgodnie z art. 151 kpa. Uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania powoduje, że pozostaje w sprawie nierozpoznany wniosek strony stąd też konieczność wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy.
Nadto Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja administracyjna powinna m.in. zawierać podstawę prawną. Jednak nie wskazanie podstawy prawnej, bądź też błędne wskazanie tej podstawy w sytuacji gdy w systemie prawnym istnieje podstawa do wydania danej decyzji, stanowi pewne uchybienie, jednak decyzja nie może być traktowana jako decyzja wydana bez podstawy prawnej.
W przedmiotowej sprawie zostało wznowione postępowanie, lecz organ nie orzekł o uchyleniu decyzji z dnia [...] maja 1998r., tym samym decyzja ta nadal istnieje w obrocie prawnym. Równocześnie w decyzji z dnia 23 kwietnia 2002r. Nr [...]. organ orzeka o przedmiocie, co do którego orzeczono już w obowiązującej nadal decyzji z dnia [...] maja 1998r.
Mając na uwadze wskazane wyżej naruszenie przez organ przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga J. S. jest zasadna, aczkolwiek z powodów na które nie wskazywał skarżący.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/. uwzględniając skargę uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ja decyzję organu I instancji, albowiem doszło do naruszenia przepisów postępowania dotyczącego wznowienia postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.