Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 4 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 1322/20

Uzasadnienie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją nr [...] z dnia 17 stycznia 2020 r., znak: [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu w sprawie budowy ogrodzenia na działce nr [...] w P. wykonanego niezgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lipinki nakazał inwestorowi - T. B. rozbiórkę części ogrodzenia wykonanego ze słupków betonowych i siatki stalowej na działce nr [...] w P. w następującym zakresie:

1. - ogrodzenia wykonanego na planie trójkąta o długości boków 5,5 m, 12 m i 12,20 m znajdującego się w części północnej działki nr [...] w P.,
2. - ogrodzenia znajdującego na działkach nr [...] w P. w pasie o szerokości 5 m od strony działki nr [...].

W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 24 października 2019 r. przeprowadzone zostały czynności kontrolne na działce nr [...] w P.. Ustalono, że na działce własności M. K. – B. znajduje się ogrodzenie o wysokości 1,60 m wykonane ze słupków betonowych i siatki stalowej. Słupki betonowe, bez fundamentów, zostały zagłębione w gruncie na głębokość około 70 cm. Słupki zostały osadzone w rozstawie w osi wynoszącym około 2,80 m. Ogrodzenie zostało wykonane w taki sposób, że w części północnej działki nr [...] wykonano je na planie trójkąta o długości boków: 5,5 m, 12 m i 12,20 m. Następnie w kierunku południowym pozostawiono nieogrodzony pas terenu o szerokości 5,70 m i wykonano ogrodzenie dalszej części działki nr [...], o długości 7,70 m (od północy), 75,40 m (od zachodu wraz z cofniętą o 1 m w głąb działki bramą) przedłużając to ogrodzenie na północną część działki nr [...] o ok. 5 m i kolejnymi odcinkami domykając ten teren od strony południowej i od strony wschodniej.

Od strony zachodniej działek nr [...] (będących własnością M. K. - B.) znajduje się działka nr [...] stanowiąca własność Gminy L. i użytkowana jako droga o nawierzchni bitumicznej i żwirowej. Przedmiotowa droga nie jest zakwalifikowana do kategorii dróg gminnych i nie posiada stosownej numeracji drogowej. W trakcie kontroli ustalono również, że inwestorem opisanego ogrodzenia jest T. B., który oświadczył, że wykonał je pod koniec kwietnia 2019 r. w uzgodnieniu z Urzędem Gminy w Lipinkach. Z otrzymanego z Urzędu Gminy Lipinki w dniu 16 października 2019 r. wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lipinki, zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy Lipinki Nr XXVIII/157/05/2005 z dnia 3 lutego 2005 r. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego Nr 167 poz. 1069 ze zm.) wynika, że część działki nr [...] w P. znajduje się w terenach oznaczonych symbolem 2.R - tj. tereny rolne oraz w terenach oznaczonych symbolem 17.KDd - tj. tereny komunikacji.

Dla ww. terenów komunikacji ustalono, że zagospodarowanie terenu związane jest z realizacją celu publicznego i teren ten jest przeznaczony dla "lokalizacji drogi gminnej klasy dojazdowej o szerokości w liniach rozgraniczających 10 m i jej elementów realizowanych na zasadach określonych w przepisach odrębnych, takich jak: a) jezdnia o szerokości min. 4,5 m; b) chodniki". Ustalono również, że w tym terenie następuje "Obowiązek realizacji placów do zawracania o wymiarach 20 m x 20 m na zakończeniu dróg oznaczonych symbolami 6.KDd, 17.KDd (...)".Natomiast w § 4 dotyczącym ustaleń dla wszystkich sieci i urządzeń infrastruktury technicznej w pkt 11 lit.c) dotyczącym komunikacji zapisano: "Obowiązuje zakaz lokalizacji ogrodzeń wewnątrz terenów dróg wyznaczonych liniami rozgraniczającymi". W toku postępowania inwestor przedłożył pisma Wójta Gminy L. z dnia 6 listopada 2019 r. oraz z dnia 6 grudnia 2019 r., w którym organ wyraził zgodę na lokalizację ogrodzenia. Organ stwierdził, że część ogrodzenia na przedmiotowych działkach została zrealizowana niezgodnie z zapisami m.p.z.p..

Od decyzji PINB odwołanie złożyli M. K. i T. B., zarzucając naruszenie:

1. - art. 7, art. 77 §1, art. 80, art. 84 §1 i art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak dokładnego i wnikliwego wyjaśnienia przez organ stanu faktycznego sprawy, w tym brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, polegającego na dowolnym ustaleniu przez organ przebiegu granic nieruchomości oznaczonych jako działki o nr ewid.[...] i [...] oraz [...] w miejscowości P., jak również linii rozgraniczających ustalonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki, bez udziału biegłego geodety przy ustalaniu tych granic, w sytuacji gdzie kwestia dokładnego ustalenia przebiegu granic wymagała wiadomości specjalnych;
2. - art. 7, art. 77 §1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i brak wnikliwego zbadania sprawy w oparciu o całokształt materiału dowodowego, polegającego na błędnym ustaleniu przez organ przebiegu granic nieruchomości oznaczonych jako działki o nr ewid.[...] i [...] oraz [...] w miejscowości P., jak również linii rozgraniczających ustalonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki, w oparciu o aktualną mapę, podczas gdy w dacie wykonania ogrodzenia przebieg granic nieruchomości, w tym lokalizacja drogi i linii rozgraniczających znacznie odbiegał od tych ustalonych aktualnie przez organ, przez co w dniu wykonania ogrodzenia inwestor nie naruszył przepisów Prawa budowlanego;
3. - art. 7, art. 77 §1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak wszechstronnego zbadania sprawy w oparciu o całokształt zebranego materiału dowodowego, polegającego na błędnym przyjęciu przez organ, że inwestor wykonał ogrodzenie niezgodnie z obowiązującymi przepisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki, podczas gdy inwestor dysponował zgodą Gminy Lipinki na wykonanie ogrodzenia, a tym samym sprzeczność ustaleń organu co do prawa do wykonania przez inwestora ogrodzenia ze stanowiskiem Gminy Lipinki;
4. - art. 7, art. 77 §1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i brak wnikliwego zbadania sprawy w oparciu o całokształt materiału dowodowego, polegającego na nieustaleniu przez Organ Nadzoru Budowlanego u Organu Gminy Lipinki, czy wykonanie ogrodzenia narusza przepisy Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki, podczas gdy Inwestor dysponował pisemną zgodą na wykonanie ogrodzenia i ogrodzenie zostało wykonane zgodnie z warunkami wskazanymi przez organ gminy;
5. - art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia w treści decyzji przyczyn, dla których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dowodom wskazanym przez strony, w tym w szczególności pisemnej zgody organu gminy co do prawa wykonania ogrodzenia przez inwestora oraz przedłożonej przez stronę poprzednio obowiązujących mapy, z której wynika inny przebieg granic nieruchomości, aniżeli ten na którym organ się oparł wydając zaskarżone rozstrzygnięcie;
6. - art. 7, art. 8 § 1 i § 2 i art. 81a § 1 K.p.a., poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej i równego traktowania oraz naruszenie zasady rozstrzygania wątpliwości co do stanu faktycznego na korzyść strony, podczas gdy inwestor przed wykonaniem ogrodzenia otrzymał od organu gminy informację o zgodności zamierzonych prac z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, przez co organ gminy nie uznał, że wykonanie ogrodzenia będzie niezgodne z uchwalonymi przez ten organ przepisami prawa miejscowego, a nadto na terenie Gminy Lipinki organ gminy stosuje utrwaloną praktykę zezwalania mieszkańcom na wykonywanie ogrodzeń swoich nieruchomości w liniach rozgraniczających pomimo obowiązujących przepisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki;
7. - art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 i art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, poprzez błędne zastosowanie tych przepisów, polegające na błędnym przyjęciu przez organ, że inwestor w dacie wykonania ogrodzenia naruszył przepisy prawa miejscowego Gminy Lipinki, podczas gdy inwestor wykonał ogrodzenie po uzyskaniu zgody i warunków od Gminy Lipinki, przez co w dacie wykonania ogrodzenia inwestor nie mógł naruszyć przepisów prawa miejscowego Gminy Lipinki.

Odwołujący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.

Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją z dnia 24 września 2020 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że na mocy art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020r., poz. 782) w przedmiotowej sprawie wszczętej w dniu 8 listopada 2019 r., a niezakończonej decyzją ostateczną zastosowanie znajdą przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed wspomnianą nowelizacją.

Podstawą materialnoprawną skarżonej decyzji jest przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust.7 ustawy Prawo budowlane. Z uwagi, iż przedmiotowe roboty są ukończone organ I instancji zasadnie odstąpił od wydania postanowienia z art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane o wstrzymaniu robót budowlanych. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy dotyczy robót budowlanych, których nie można zalegalizować, np. gdy okaże się że nastąpiło takie naruszenie prawa, którego nie można usunąć.

Organ odwoławczy podzielił ustalenie organu I instancji, że przedmiotowe ogrodzenie nie stanowi samodzielnego obiektu budowlanego (na działce znajduje się parterowy budynek, ogrodzenie służy celom hodowlanym). Dalej wskazano, że budowa spornego ogrodzenia posiadającego wysokość do 2,20 m nie była objęta obowiązkiem pozyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu. Niemniej jednak w przypadku wzniesienia obiektu budowlanego nie wymagającego pozwolenia na budowę ani zgłoszenia organy nadzoru budowlanego zobowiązane są do zbadania czy obiekt taki nie narusza innych przepisów, w tym przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W tym zakresie organ II instancji przytoczył treść art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 2 pkt 1 i art. 15 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.

Jak ustalił organ I instancji działki ewid. nr [...] w P. na których zlokalizowane jest przedmiotowe ogrodzenie zlokalizowana są na terenie objętym na mocy uchwały Rady Gminy Lipinki nr XXVIII/157/05/2017 z dnia 3 lutego 2005 r. miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gmina Lipniki, część działek znajduje się w terenie oznaczonym symbolem 2.R - tereny rolne oraz w terenach oznaczonych symbolem 17.KDd - tereny komunikacji. Organ odwołał się do brzmienia § 7, §4 pkt 11 c, § 4 pkt 11 b uchwały. Mając na uwadze ww. regulacje organ odwoławczy podniósł, że w planie ustalono teren pod drogę publiczną oraz określono linię rozgraniczające taką drogę od pozostałych terenów drogi. Odwołując się do treści pisma Wójta Gminy Lipinki z dnia 6 listopada 2019 r., znak: [...] oraz z dnia 5 grudnia 2019 r., znak: [...], wskazano, że wobec faktu, że działka ewid. nr [...] nie stanowi drogi publicznej nie znajduje do niej zastosowania przepis art. 43 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. (Dz. U. z 2020 r., poz.470) na który powołał się Wójt Gminy Lipinki.

Drogami publicznymi są bowiem w myśl art. 2 ww. ustawy drogi krajowe, drogi wojewódzkie, drogi powiatowe, drogi gminne. Tym samym posiadanie zgody zarządcy drogi na lokalizację ogrodzenia w zbliżeniu do działki ewid. nr [...] nie zmienia faktu, że z powodu przeznaczenia części działki ewid. nr [...] pod drogę publiczną określając linie rozgraniczające tę drogę od pozostałych terenów, nie ma możliwości sytuowania w granicach tych linii ani z ich przekroczeniem żadnych ogrodzeń. Jednocześnie MWINB zauważył że zgodnie z przywołaną wyżej regulacją miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przebieg linii rozgraniczającej może ulec zmianie jedynie na podstawie projektu zagospodarowania działki i przy uwzględnieniu granic własności oraz ustaleń planu oraz dopuszcza się zmianę przebiegu trasy i linii rozgraniczających na podstawie projektu budowlanego drogi. Żadna z ww. okoliczności nie występuje w realiach przedmiotowej sprawy.

Ponadto zmiana przebiegu linii rozgraniczających nie może mieć miejsca w terenie przeznaczonym pod miejsce do zawracania, gdyż wymiary tego miejsca zostały w sposób dokładny ustalony w miejscowym planie cyt. obowiązek realizacji placów do zawracania o wymiarach 20 m x 20 m.

W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości okoliczność, że przepisy, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane to także postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Brak możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych uzasadnia orzeczenie nakazu rozbiórki. Nadto, w przedmiotowej sprawie obowiązek wykonania rozbiórki prawidłowo, zdaniem MWINB w K., został skierowany na inwestora przedmiotowego obiektu, T. B. jest osobą bliską właściciela nieruchomości na których zlokalizowany jest obiekt postępowania i powstał za jego zgodą, tym samym może dokonać on rozbiórki przedmiotowego ogrodzenia.

Organ II instancji nie podzielił zarzutów odwołania naruszenia art. 7, 77, 80, 84 i 107 § 3 kpa. Ponadto wskazał, że w realiach przedmiotowej sprawy nie zaistniała konieczność pozyskania wiadomości specjalnych w postaci opinii biegłego. PINB podczas oględzin z dnia 24 października 2019 r. prawidłowo dokonał pomiarów względem punktów stałych w terenie. Ponadto protokół ten został podpisany przez inwestora, który nie wnosił zastrzeżeń co do dokonanych pomiarów.

M. K. i T. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego, domagając się jej uchylenia, jak i uchylenia decyzji organu I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Skarżący zarzucili:

1. I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
2. 1) art. 7, art. 77 §1, art. 80, art. 84 §1 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak dokładnego i wnikliwego wyjaśnienia przez organ II instancji stanu faktycznego sprawy, w tym brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, polegającego na dowolnym ustaleniu przez organ II instancji w ślad za organem I instancji przebiegu granic nieruchomości oznaczonych jako działki o nr ewid.[...] i [...] oraz [...] w miejscowości P., jak również linii rozgraniczających ustalonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki, bez udziału biegłego geodety przy ustalaniu tych granic, w sytuacji gdzie kwestia dokładnego ustalenia przebiegu granic wymagała wiadomości specjalnych;
3. 2) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i brak wnikliwego zbadania sprawy w oparciu o całokształt materiału dowodowego, polegającego na błędnym ustaleniu przez organ II instancji w ślad za organem I instancji przebiegu granic nieruchomości oznaczonych jako działki o nr ewid.[...] i [...] oraz [...] w miejscowości P., jak również linii rozgraniczających ustalonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki, w oparciu o aktualną mapę, podczas gdy w dacie wykonania ogrodzenia przebieg granic nieruchomości, w tym lokalizacja drogi i linii rozgraniczających znacznie odbiegał od tych ustalonych aktualnie przez organ I i II instancji, przez co w dniu wykonania ogrodzenia Inwestor nie naruszył przepisów Prawa budowlanego;
4. 3) art. 7, art. 77 §1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego zbadania sprawy w oparciu o całokształt zebranego materiału dowodowego, polegającego na błędnym przyjęciu przez organ II instancji w ślad za organem I instancji, że inwestor wykonał ogrodzenie niezgodnie z obowiązującymi przepisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki, podczas gdy inwestor dysponował zgodą Gminy Lipinki na wykonanie ogrodzenia, a tym samym sprzeczność ustaleń organów nadzoru budowlanego co do prawa do wykonania przez inwestora ogrodzenia ze stanowiskiem Gminy Lipinki;
5. 4) art. 7, art. 77 §1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i brak wnikliwego zbadania sprawy w oparciu o całokształt materiału dowodowego, polegającego na nieustaleniu przez organy nadzoru budowlanego u organu Gminy Lipinki, czy wykonanie ogrodzenia narusza przepisy Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki, podczas gdy inwestor dysponował pisemną zgodą na wykonanie ogrodzenia i ogrodzenie zostało wykonane zgodnie z warunkami wskazanymi przez organ gminy Lipinki;
6. 5) art. 7, art. 77 §1 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia w treści decyzji przyczyn, dla których organ II instancji odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dowodom wskazanym przez strony, w tym w szczególności pisemnej zgody organu gminy co do prawa wykonania ogrodzenia przez inwestora oraz przedłożonej przez stronę poprzednio obowiązujących mapy, z której wynika inny przebieg granic nieruchomości, aniżeli ten na którym organy obu instancji się oparły wydając zaskarżone rozstrzygnięcia;
7. 6) art. 7, art. 8 § 1 i § 2 i art. 81a § 1 k.p.a., poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej i równego traktowania oraz naruszenie zasady rozstrzygania wątpliwości co do stanu faktycznego na korzyść strony, podczas gdy inwestor przed wykonaniem ogrodzenia otrzymał od organu gminy informację o zgodności zamierzonych prac z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, przez co organ gminy nie uznał, że wykonanie ogrodzenia będzie niezgodne z uchwalonymi przez ten organ przepisami prawa miejscowego, a nadto na terenie gminy Lipinki organ gminy stosuje utrwaloną praktykę zezwalania mieszkańcom na wykonywanie ogrodzeń swoich nieruchomości w liniach rozgraniczających pomimo obowiązujących przepisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki;
8. 7) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez błędne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji gdy organ II instancji powinien decyzję organu I instancji uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji;
9. II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 i art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne zastosowanie tych przepisów, polegające na błędnym przyjęciu przez organ II instancji w ślad za organem I instancji, że inwestor w dacie wykonania ogrodzenia naruszył przepisy prawa miejscowego gminy Lipinki, podczas gdy inwestor wykonał ogrodzenie po uzyskaniu zgody i warunków od gminy Lipinki, przez co w dacie wykonania ogrodzenia Inwestor nie mógł naruszyć przepisów prawa miejscowego gminy Lipinki.

W uzasadnieniu przytoczone wyżej zarzuty zostały rozwinięte.

W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232).

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 p.p.s.a., gdyż skarżący zgłosili wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art.120 p.p.s.a.).

Badając legalność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, Sąd stwierdził, że wydane one zostały z naruszeniem przepisów prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Organy nadzoru budowlanego dokonały prawidłowej kwalifikacji prawnej wybudowanego ogrodzenia jako urządzenia budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 9 prawa budowlanego. Przepis ten definiuje urządzenia budowlane jako urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. Niewątpliwie, przedmiotowe ogrodzenie nieruchomości, której właścicielką jest skarżąca, jest związane ze zlokalizowanym tam budynkiem i zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

Prawidłowo również uznały, że w chwili wykonania przedmiotowego ogrodzenia (kwiecień 2019 r.) jego realizacja była zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia w myśl przepisów art.28, 29 ust.1 pkt 23) i art.30 ust.1 pkt 3) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2018.1202 t.j.). Stosownie do tego ostatniego przepisu, zgłoszenia wymagała jedynie budowa ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Zasadnie odwołały się do uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2016 r., II OPS 1/16, w myśl której do robót budowlanych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia, mogą być stosowane przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.), a także art. 51 ust. 7 tej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine.

Natomiast w myśl poglądów, które przeważają zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie i które podziela także sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, stan zgodności z prawem w rozumieniu art. 50 ust. 1 pkt 4 i 51 ust. 1 pkt 2 p.b. oznacza również zgodność z przepisami określającymi ład przestrzenny na danym terenie. Do przepisów tych zalicza się ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (m.in. A. Plucińska-Filipowicz, T. Filipowicz [w:] A. Plucińska-Filipowicz (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo budowlane. Komentarz, LEX, teza 10 do art. 50 u.p.b., czy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2019 r., II OSK 3516/18).

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2020.471 z dnia 2020.03.18), która weszła w życie z dniem 19 września 2020 r. ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, z późn. zm.) została w istotny sposób znowelizowana. W myśl przepisu art.25 ustawy nowelizującej do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Dlatego też organy prawidłowo oparły się na przepisach prawa budowlanego według brzmienia jego tekstu jednolitego, obowiązującego od dnia 26 czerwca 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186). Kolejne zmiany prawa budowlanego, aż do nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Stosownie do art.50 ust.1 prawa budowlanego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186) w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 (czyli w sprawach innych niż dotyczących obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia) lub w art. 49b ust. 1 (czyli w sprawach innych niż dotyczących obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu) organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1. 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub
2. 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub
3. 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub
4. 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

Z powyższego wynika zatem, że do robót budowlanych i obiektów budowlanych, których wykonanie nie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę i nie były objęte obowiązkiem zgłoszenia, zastosowanie mają przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 prawa budowlanego, a także art. 51 ust. 7 tej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 prawa budowlanego (por. uchwałę NSA z dnia 3 października 2016 r., sygn. akt II OPS 1/16, ONSAiWSA 2017/1/2). Tak więc, pomimo, że budowa przedmiotowego ogrodzenia nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia, podstawą decyzji organów nadzoru budowlanego mogło być ustalenie, że przedmiotowe ogrodzenie zostało wykonane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub zagrożenia środowiska lub zostało wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach.

Podstawą zaskarżonej decyzji (wobec niestwierdzenia przez organy, że ogrodzenie zostało wykonane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska) mogło być zatem tylko ustalenie, że ogrodzenie zostało wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach. Stosownie bowiem do art.51 ust.7 prawa budowlanego przepisy ust. 1 pkt 1 (nakazanie zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego) i pkt 2 (nakazanie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem) stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.

Podkreślić jednakże należy, że jak wynika z cytowanego wcześniej przepisu art.51 ust.7 w związku z art.50 ust.1 pkt 4) prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego nie mógłby wszcząć postępowania naprawczego tylko z tego powodu, że ogrodzenie zostało wykonane wewnątrz terenów dróg wyznaczonych liniami rozgraniczającymi, czego zabrania § 4 ust.11 lit.c planu miejscowego. Przepis art. 50 ust. 1 pkt 4) p.b. pozwala bowiem na wszczęcie postępowania wyłącznie wówczas, gdy roboty budowlane są wykonywane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach, w tym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (por. wyrok NSA z dnia 1 lipca 2019 r. sygn. II OSK 2055/17, LEX nr 2696237).

Z ustalonego przez organy stanu faktycznego wynika, że od strony zachodniej działek nr [...] (będących własnością M. K. - B.) znajduje się działka nr [...] stanowiąca własność Gminy Lipinki i użytkowana jako droga o nawierzchni bitumicznej i żwirowej. Organ ustalił, że największa odległość ogrodzenia na działce nr [...] od krawędzi jezdni od strony działek po przeciwnej stronie drogi (działka nr [...]) wynosi 4 m. Odległość ogrodzenia działki nr [...] od ogrodzenia działki nr [...] wynosi 4,70 m.

Organy nie ustaliły, jaki był faktyczny przebieg drogi gminnej na mapie sprzed aktualizacji granic. Nie ustosunkowały się również do zarzutu skarżącej, zawartego w piśmie z dnia 2.01.2020 r., w którym podała, że "ogrodzenie wykonano w kwietniu 2019 r., kiedy według obowiązującej mapy działka [...] przeznaczona pod drogę gminną położona była niezgodnie ze stanem faktycznym, przesunięta na stronę zachodnią o całą swoją szerokość (jak widać zna załączniku nr 1 i 2)". Na szkicu sporządzonym podczas oględzin nie zaznaczono odległości przedmiotowego ogrodzenia od krawędzi istniejącej jezdni. Organy nie wyjaśniły również, jak należy – w związku z zarzutem skarżącej - wykładać przepis § 2 pkt 6 uchwały, że korekta linii rozgraniczających może być wprowadzona przy uwzględnieniu granic własności.

W uzasadnieniu decyzji organu I i II instancji jako jej podstawę przyjęto naruszenie przepisów zagospodarowania przestrzennego i miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Organy nadzoru budowlanego natomiast w ogóle nie odniosły się do ziszczenia się albo nieziszczenia przesłanki z art.50 ust.1 pkt 4) prawa budowlanego - ustalenia, że roboty budowlane zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach zagospodarowania przestrzennego i postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zwrócić zatem należy uwagę, że w § 2 uchwały Nr XXVIII/157/05 /2005 Rady Gminy w Lipinkach z dnia 3 lutego 2005 r. w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gmina Lipinki" wskazano, że "ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o linii rozgraniczającej - należy przez to rozumieć ciągłą lub przerywaną linię na rysunku planu, rozdzielającą tereny o różnym przeznaczeniu. Korekta może być wprowadzona na podstawie projektu zagospodarowania działki i przy uwzględnieniu granic własności oraz ustaleń niniejszego planu". Zgodnie z przepisem ust.12 § 3 uchwały, zawierającym ustalenia dla wszystkich terenów objętych planem, "utrzymuje się jako tymczasowe, dotychczasowe użytkowanie terenów i obiektów, do czasu ich zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem ustalonym w niniejszym planie, za wyjątkiem terenów, dla których ustalono tymczasowe przeznaczenie terenów w ustaleniach szczegółowych". Dla terenu 17 KDd takich szczegółowych ustaleń brak.

Stosownie do treści § 4 ust.11 lit.c cytowanego planu "obowiązuje zakaz lokalizacji ogrodzeń wewnątrz terenów dróg wyznaczonych liniami rozgraniczającymi". Jednakże w pkt b tego przepisu, w którym jako zasadę wskazano realizację nowych dróg w liniach rozgraniczających ustalonych na rysunku planu, przewidziano również wyjątek od niej - dopuszczono "zmianę przebiegu trasy i linii rozgraniczających na podstawie projektu budowlanego drogi".

Z kolei w ust.1 § 7 C planu, dotyczącym ustaleń dla terenów komunikacji (w tym 17.KDd), jako pierwsza wymieniona została zasada, że "zagospodarowanie terenu związane jest z realizacją celu publicznego". Teren przeznaczony dla lokalizacji drogi gminnej klasy dojazdowej ma 10 m szerokości w liniach rozgraniczających. W ust.5 przewidziano, że istnieje "obowiązek realizacji placów do zawracania o wymiarach 20 m x 20 m na zakończeniu dróg oznaczonych symbolami (...) m.in. "17.KDd". Wskazać również należy, że zgodnie z art.35 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2020.293 t.j.) tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania.

Nie sposób również nie wspomnieć, że - jak podawał skarżący podczas oględzin - przed rozpoczęciem robót budowlanych otrzymał w Urzędzie Gminy Lipinki informację, że wybudowanie ogrodzenia z odsunięciem się o 1 m od krawędzi drogi będzie zgodne z prawem. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w piśmie Wójta Gminy Lipinki z dnia 6.11.2019 r., w którym uzgodnił lokalizację przedmiotowego ogrodzenia w odległości nie mniejszej niż 1 m od krawędzi jezdni (drogi stanowiącej działkę nr [...] własności gminy). Nadto, pismem z dnia 5.12.2019 r. Wójt poinformował organ nadzoru budowlanego, że w najbliższych latach nie planuje na tym terenie realizować inwestycji drogowej, a inwestor zobowiązuje się do natychmiastowego usunięcia ogrodzenia, które traktuje jako tymczasowe, w przypadku podjęcia przez gminę prac na tym terenie.

Podkreślenia również wymaga, że nakaz rozbiórki jest najdalej idącą, najbardziej dolegliwą sankcją za naruszenie przepisów szeroko pojętego Prawa budowlanego i w związku z tym należy stosować ją jako ostateczność. Dlatego też stosując przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, należy wcześniej rozważyć wszystkie inne możliwości przewidziane przez prawo, aby nakaz rozbiórki był ostatecznością i to tylko w takim zakresie, jaki jest niezbędny do przywrócenia stanu zgodnego z prawem.

Ponownie rozstrzygając sprawę, po uzupełnieniu postępowania wyjaśniającego dla ustalenia faktycznego przebiegu drogi gminnej na mapie sprzed aktualizacji granic (do czego przydatne mogą być materiały geodezyjne z aktualizacji granic) oraz ustalenia odległości przedmiotowego ogrodzenia od krawędzi istniejącej jezdni, organy nadzoru budowlanego zbadają, czy w sprawie zaistniały przesłanki z art. 50 ust 1 pkt 4) ustawy Prawo budowlane.

Przy dokonywaniu oceny, czy ogrodzenie zostało wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach organ uwzględni przytoczone wyżej okoliczności i stanowisko Wójta Gminy Lipinki w zestawieniu z ustaleniami planu, zwłaszcza stanowiącymi, że "zagospodarowanie terenu związane jest z realizacją celu publicznego", "utrzymuje się jako tymczasowe, dotychczasowe użytkowanie terenów i obiektów, do czasu ich zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem ustalonym w niniejszym planie", "dopuszcza się zmianę przebiegu trasy i linii rozgraniczających na podstawie projektu budowlanego drogi".

Ustalanie naruszenia przepisów "w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków" miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego musi dać się bowiem pogodzić z zasadą zaufania stron do organów władzy publicznej. Nie do pogodzenia z tą zasadą jest, by różne organy odmiennie oceniały legalność inwestycji budowlanej.

Sformułowanie § 3 ust.12 uchwały, zawierającego ustalenia dla wszystkich terenów objętych planem, "utrzymuje się jako tymczasowe, dotychczasowe użytkowanie terenów i obiektów, do czasu ich zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem ustalonym w niniejszym planie" oznacza, że do czasu zmiany zagospodarowania terenu według postanowień planu sposób władania takim terenem nie ulega zmianie. Zatem do czasu zagospodarowania terenu 17 KDd jako drogi gminnej klasy dojazdowej właściciele działek położonych w terenie 2R, dla którego utrzymuje się dotychczasowe użytkowanie terenu na zasadach określonych w przepisach odrębnych, w tym siedliska nie wydzielone na rysunku planu, muszą mieć prawo do ogrodzenia swoich nieruchomości.

Pozostałe zarzuty skargi ocenić należy jako niezasadne.

Organy nie ustalały linii rozgraniczających terenu 17KDd oznaczonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki w oparciu o aktualną mapę. Na stronie 21 akt administracyjnych organu I instancji znajduje się wypis z rysunku planu z zaznaczeniem terenu 17 KDd, który siłą rzeczy nie mógł uwzględniać aktualnego stanu ewidencji gruntów. Oczywistym jest, że organy winny uwzględnić przebieg granic działek ewidencyjnych z chwili wykonania ogrodzenia.

Wbrew twierdzeniom skarżącym, czym innym jest wykonanie ogrodzenia z naruszeniem § 4 ust.11 pkt c miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Lipinki, a czym innym zgoda Wójta Gminy Lipinki na wykonanie ogrodzenia. Nie ma w związku z tym sprzeczności między tymi faktami.

Organy nie odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej dowodom wskazanym przez strony, w szczególności pisemnej zgody organu gminy co do prawa wykonania ogrodzenia przez inwestora oraz przedłożonej przez stronę poprzednio obowiązujących mapy, z której wynika inny przebieg granic nieruchomości. Oceniły jedynie, że nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż w ich ocenie dla nakazania rozbiórki ogrodzenia wystarczający był fakt ustalenia naruszenia § 4 ust.11 pkt c miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Lipinki.

Nie mógł zostać również zostać uwzględniony zarzut naruszenia przez organy art. 7, art. 8 § 1 i § 2 i art. 81a § 1 k.p.a. - zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej i równego traktowania oraz zasady rozstrzygania wątpliwości co do stanu faktycznego na korzyść strony, podczas gdy inwestor przed wykonaniem ogrodzenia otrzymał od organu gminy informację o zgodności zamierzonych prac z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, przez co organ gminy nie uznał, że wykonanie ogrodzenia będzie niezgodne z uchwalonymi przez ten organ przepisami prawa miejscowego, a nadto na terenie gminy Lipinki organ gminy stosuje utrwaloną praktykę zezwalania mieszkańcom na wykonywanie ogrodzeń swoich nieruchomości w liniach rozgraniczających pomimo obowiązujących przepisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipinki. Informacja uzyskana w gminie co do zgodności zamierzonych prac z obowiązującymi przepisami m.p.z.p. nie może bowiem przesądzać o zgodności z tymi przepisami. Bez względu na treść informacji, wykonane ogrodzenie jest niezgodne z § 4 ust.11 pkt c miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Lipinki.

Niezasadny był także zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 i art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne zastosowanie tych przepisów, polegające na błędnym przyjęciu przez organ II instancji w ślad za organem I instancji, że inwestor w dacie wykonania ogrodzenia naruszył przepisy prawa miejscowego gminy Lipinki, podczas gdy inwestor wykonał ogrodzenie po uzyskaniu zgody i warunków od gminy Lipinki, przez co w dacie wykonania ogrodzenia Inwestor nie mógł naruszyć przepisów prawa miejscowego gminy Lipinki.

Uzyskanie zgody Wójta Gminy Lipinki na lokalizację ogrodzenia nie może sanować naruszenia § 4 ust.11 pkt c m.p.z.p.

Rzecz jednak jest w tym, że przesłanką zastosowania przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.), stanowiącego podstawę prawną nakazu rozbiórki ogrodzenia nie jest samo naruszenie postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale to że ogrodzenie zostało wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach (miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego). Badając ziszczenie się tej przesłanki, jak już była o tym mowa, udzielenie zgody przez wójta i wynikająca z § 3 ust.12 planu możliwość tymczasowego, dotychczasowego użytkowania terenów i obiektów, do czasu ich zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem ustalonym w niniejszym planie, niewątpliwie ma znaczenie dla ustalenia, czy ogrodzenie zostało wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w planie.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty (w wysokości 997 zł, a po zaokrągleniu 1 000 zł) składa się: kwota 500 zł tytułem uiszczonego przez skarżącą wpisu; kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżących, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. (Dz. U. poz. 1804 z późn. zm.), oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika skarżących opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt. 2 w związku z cz. I.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1044 z późn. zm).